Դաւիթը նկարագրում է անհաւատներին և խնդրում Աստուծոյ օգնութիւնը։

1Երգողների գլխաւորին։ Դաւիթի Սաղմոս։ Անզգամն ասեց իր սրտումը՝ թէ Աստուած չ’կայ նորանք ապականուեցան և գարշելի եղան իրանց գործքերովը. ոչ ով չ’կայ որ բարի գործէ։ *

2Տէրը երկնքիցը մտիկ է անում մարդկանց որդիների վերայ, որ տեսնէ, թէ կ’լինի՞ արդեօք մէկ իմաստուն, որ Աստուծուն խնդրէ։ *

3Ամենքը խոտորուեցան, եւ միասին անպիտացան. Բարի գործող չ’կայ, մէկն էլ չ’կայ։ *

4Մի՞թէ չեն իմանում ամեն անօրէնութիւն գործողները, որ իմ ժողովուրդն ուտում են ինչպէս որ հացը կ’ուտեն, եւ Տիրոջը չեն կանչում։ *

5Այնտեղ վախենում են վախով. Որովհետեւ Տէրը արդարների ցեղի մէջ է։ *

6Խեղճի խորհուրդը ամօթ էք անում, որ Տէրը նորա յոյսն է։ *

7Ո՜հ թէ Սիօնից գար Իսրայէլի փրկութիւնը. երբոր Տէրն իր ժողովրդի գերութիւնը դարձնէ՝ Յակոբը կ’ցնծայ և Իսրայէլն ուրախ կ’լինի։ *