1Եւ խորհեցաւ Դաւիթ ընդ հազարապետսն եւ հարիւրապետսն, եւ ընդ ամենայն իշխանսն։ 2Եւ ասէ Դաւիթ ցամենայն եկեղեցին Իսրայէլի. Եթէ իցէ բարութիւնդ ՚ի ձեզ, եւ ՚ի Տեառնէ Աստուծոյ մերմէ յաջողեցաւ. առաքեսցուք առ եղբարսն մեր որ մնացեալ են յամենայն Իսրայէլի. եւ ընդ նոսա քահանայք եւ Ղեւտացիք ՚ի քաղաքսն կալուածոց իւրեանց, եւ ժողովեսցին առ մեզ. 3եւ բերցուք այսր առ մեզ զտապանակն Աստուծոյ մերոյ. վասն զի ո՛չ խնդրեցին զնա յաւուրցն Սաւուղայ։ 4Եւ ասաց ամենայն եկեղեցին՝ առնել այնպէս. վասն զի ուղի՛ղ էր բանն յաչս ամենայն ժողովրդեանն։ 5Եւ եկեղեցացոյց Դաւիթ զամենայն Իսրայէլ ՚ի սահմանացն Եգիպտոսի մինչեւ յԵմաթ, տանե՛լ զտապանակն Աստուծոյ ՚ի քաղաքէն Յարիմայ։ 6Եւ եհան զնա Դաւիթ՝ եւ ամենայն Իսրայէլ ել ՚ի քաղաքն Դաւթի, որ էր Յուդայի. բերե՛լ անտի զտապանակն Տեառն Աստուծոյ որ նստի ՚ի վերայ քերովբէից, յորոյ վերայ կոչեցաւ անուն նորա։ 7Եւ եդին զտապանակն Աստուծոյ ՚ի վերայ սայլի՛ նորոյ, ՚ի տանէն Ամինադաբայ. եւ Ոզա եւ եղբարք նորա ածէին զսայլն։ 8Եւ Դաւիթ եւ ամենայն Իսրայէլ խաղային առաջի Աստուծոյ ամենայն զօրութեամբ, երգովք սաղմոսաց՝ տաւղօք եւ քնարօք եւ թմբկօք եւ ծնծղայիւք եւ փողովք։ 9Եւ եկին մինչեւ ՚ի կալն Քելովնեայ. եւ ձգեաց Ոզա զձեռն իւր ունե՛լ զտապանակն, վասն զի թիւրեաց զնա զուարակն։ 10Եւ բարկացաւ Տէր սրտմտութեամբ ՚ի վերայ Ոզայ. եւ եհար զնա անդ յաղագս ձգելոյ նորա զձեռն իւր ՚ի տապանակն. եւ մեռա՛ւ անդ առաջի Աստուծոյ։ 11Եւ տրտմեցաւ Դաւիթ. վասն զի խրամատեաց Տէր խրամատութիւն յՈզա. եւ կոչեաց զտեղին զայն Խրամատութիւն Ոզայ մինչեւ յօրս յայս։ 12Եւ երկեաւ Դաւիթ յԱստուծոյ յաւուրն յայնմիկ եւ ասէ. Զիա՞րդ տարայց առ իս զտապանակն Աստուծոյ։ 13Եւ ո՛չ դարձոյց Դաւիթ զտապանակն առ ինքն ՚ի քաղաք Դաւթի. եւ խոտորեցոյց զնա ՚ի տունն Աբեդդարայ Քետացւոյ։ 14Եւ նստաւ տապանակն Աստուծոյ ՚ի տանն Աբեդդարայ ամիսս երիս. եւ օրհնեաց Աստուած զԱբեդդար, եւ զամենայն ինչ նորա։