1Եւ եղեւ իբրեւ բնակեա՛ց Դաւիթ ՚ի տան իւրում, ասէ Դաւիթ ցՆաթան մարգարէ. Ահա ես բնակեմ ՚ի տան մա՛յր փայտից՝ եւ տապանակ ուխտին Տեառն է ընդ վրանօ՞ք։ 2Եւ ասէ Նաթան ցԴաւիթ. Զամենայն որ ինչ է յանձին քում արա՛. վասն զի Աստուած ընդ քե՛զ է։ 3Եւ ՚ի գիշերին յայնմիկ եղեւ բա՛ն Տեառն առ Նաթան՝ եւ ասէ. 4Ե՛րթ եւ ասա՛ ցԴաւիթ ծառայ իմ. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Ո՛չ շինեսցես դու ինձ տուն բնակելոյ ՚ի նմա. 5վասն զի ո՛չ երբէք բնակեցի ՚ի տան՝ յօրէ յորմէ հանի զԻսրայէլ յԵգիպտոսէ մինչեւ յօրս յայս. էի խորանաւ ՚ի վայրաբնակս, 6ամենայն ուրեք՝ ընդ որ անցին որդիքն Իսրայէլի. եթէ խօսելով խօսեցա՞յ ընդ միում ՚ի ցեղիցն Իսրայէլի, եւ ՚ի դատաւորաց նորա, որոց պատուիրեցի հովուել ժողովրդեան իմոյ՝ եւ ասացի. Ընդէ՞ր ո՛չ շինեցէք ինձ տուն ՚ի մայրփայտից։ 7Եւ արդ՝ ա՛յսպէս ասասցես ցծառայ իմ Դաւիթ. Ա՛յսպէս ասէ Տէր ամենակալ. Առի՛ զքեզ ՚ի վերջէ վրանաց հովուացն, առ ՚ի լինել առաջնորդ ժողովրդեան իմում Իսրայէլի. 8եւ էի՛ ընդ քեզ ամենայն ուրեք ուր եւ երթայիր. եւ սատակեցի զամենայն թշնամիս քո յերեսաց քոց. եւ արարի քեզ տուն ըստ անուան մեծամեծաց որք ՚ի վերայ երկրի։ 9Եւ արդ եդի՛ց զտեղի ժողովրդեան իմոյ Իսրայէլի. եւ տնկեսցես զդա, եւ բնակեսցէ՛ առանձինն, եւ ո՛չ եւս հոգասցէ ինչ, եւ ո՛չ եւս յաւելցէ անիրաւութիւն խոնարհեցուցանել զդա որպէս իսկզբանն, 10եւ յաւուրցն յորոց կարգեցի դատաւորս ՚ի վերայ ժողովրդեան իմոյ Իսրայէլի, եւ նկո՛ւն արարի զամենայն թշնամիս քո։ Եւ արդ՝ աճեցուցի՛ց զքեզ, եւ շինեցից զքեզ ե՛ս Տէր։ 11Եւ եղիցի յորժամ լցցին աւուրք քո՝ քունեսցես ընդ հարս քո։ Եւ յարուցից զզաւակ քո յե՛տ քո, որ եղիցի յորովայնէ քումմէ. եւ պատրաստեցից զթագաւորութիւն նորա. 12նա՛ շինեսցէ ինձ տուն. եւ ուղղեցից զաթոռ նորա յաւիտեան։ 13Ե՛ս եղէց նմա ՚ի հայր, եւ նա եղիցի ինձ յորդի. եւ զողորմութիւնս ո՛չ արարից ՚ի բաց ՚ի նմանէ. որպէս մերժեցի յայնցանէ որք յառաջ քան զքեզ էին։ 14Եւ հաւատարի՛մ լիցի նա ՚ի տան իմում. եւ թագաւորութիւն նորա մինչեւ յաւիտեանս. եւ աթոռ նորա եղիցի ուղղեալ մինչեւ յաւիտեան։ 15Ըստ ամենայն բանիցս այսոցիկ, եւ ըստ ամենայն տեսլեանս այսմ, նո՛յնպէս խօսեցաւ Նաթան ընդ Դաւթայ։ 16Եւ եկն արքայ Դաւիթ նստաւ առաջի Տեառն՝ եւ ասէ. Ո՞վ եմ ես Տէր Աստուած, եւ կամ զի՞նչ տուն իմ. զի սիրեցեր զիս մինչեւ յաւիտեան. 17եւ ո՛չ փոքրկացան այսոքիկ առաջի քո Աստուած. խօսեցար յաղագս տան ծառայի քո յերկարագոյն, եւ հայեցար դու յիս տեսլեամբ մարդոյ. բարձրացուցեր դու զիս Տէր Աստուած։ 18Եւ զի՞նչ եւս յաւելուցու Դաւիթ փառաւորել զքեզ. դո՛ւ գիտես զծառայս քո. 19ըստ սրտի քում արարեր զամենայն զմեծութիւնդ քո Տէր։ 20Ո՛չ ոք է նման քեզ, եւ ո՛չ գոյ բաց ՚ի քէն, ըստ ամենայնի զորս լուաք ակնջօք մերովք. 21եւ ո՛չ ոք է իբրեւ զժողովուրդ քո զԻսրայէլ՝ ազգ ՚ի վերայ երկրի որում առաջնորդեաց նմա Աստուած փրկե՛լ իւր ժողովուրդ, եւ դնե՛լ զանուն իւր մեծ եւ երեւելի, հանե՛լ յերեսաց ժողովրդեան քոյ զոր փրկեցեր յԵգիպտոսէ՝ զազգսն։ 22Եւ եդիր զժողովուրդ քո զԻսրայէլ ՚ի ժողովուրդ քեզ յաւիտեան. եւ դու եղեր նոցա յԱստուած։ 23Եւ արդ Տէր՝ բանն զոր խօսեցար ընդ ծառայի քում եւ յաղագս տա՛ն նորա, հաւատարի՛մ լիցի մինչեւ յաւիտեան. 24զոր ասացեր Տէր՝ Տէր ամենակալ Աստուած Իսրայէլի, թէ տուն Դաւթի ծառայի քոյ եղիցի ուղղեալ առաջի քո. 25վասն զի դու Տէր բացե՛ր զունկն ծառայի քոյ շինել քեզ տուն. յաղագս այսորիկ եգիտ ծառայ քո կա՛լ յաղօթս առաջի քո։ 26Եւ արդ Տէր, դո՛ւ ես Աստուած. եւ խօսեցար վասն ծառայի քոյ զբարի՛սդ զայդոսիկ. 27սկսի՛ր այսուհետեւ օրհնել զտուն ծառայի քոյ, լինե՛լ առաջի քո յաւիտեան. վասն զի դո՛ւ Տէր օրհնեցեր՝ եւ օրհնեա՛ յաւիտեան։