1Եւ եկաց Բանսարկու ՚ի մէջ Իսրայէլի. եւ դրդեցոյց զԴաւիթ թուե՛լ զԻսրայէլ։ 2Եւ ասէ Դաւիթ ցՅովաբ՝ եւ ցիշխանս զօրուն. Երթա՛յք թուեցէ՛ք զԻսրայէլ ՚ի Բերսաբէէ մինչեւ ցԴան. եւ բերէք առ իս, եւ գիտացի՛ց զթիւ նոցա։ 3Եւ ասէ Յովաբ. Յաւելցէ Տէր ՚ի ժողովուրդ իւր, որպէս են դոքա՝ հարիւրապատիկ. եւ աչք տեառն իմոյ տեսցեն. զի ամենեքեան ծառայք են տեառն իմոյ, եւ ընդէ՞ր խնդրէ տէր իմ զայդ, զի մի՛ լինիցի մեղք ՚ի ժողովրդեանդ Իսրայէլի։ 4Եւ բանն արքայի զօրացաւ ՚ի վերայ Յովաբայ. եւ ել Յովաբ՝ եւ եկն յամենայն սահմանս Իսրայէլի, եւ եկն յԵրուսաղէմ։ 5Եւ ետ Յովաբ զթիւ համարոյ ժողովրդեանն՝ Դաւթի։ Եւ է՛ր ամենայն Իսրայէլ հազարք հազարաց, եւ հարիւր հազար արանց որ ձգէին սուսեր. եւ Յուդաս չորեք հարիւր յիսուն հազար արանց սուսերաւորաց։ 6Բայց զՂեւի եւ զԲենիամին ո՛չ թուեաց ՚ի մէջ նոցա. վասն զի տաղտկացաւ բանն արքայի առ Յովաբայ։ 7Եւ չա՛ր երեւեցաւ առաջի Աստուծոյ վասն իրացն այնոցիկ. եւ եհար զԻսրայէլ։ 8Եւ ասէ Դաւիթ ցԱստուած. Մեղա՛յ յոյժ, զի արարի զիրսդ զայդ. եւ արդ՝ ՚ի բա՛ց բարձ զչարութիւն ծառայի քոյ, վասն զի ընդունայնացա՛յ յոյժ։ 9Եւ խօսեցաւ Տէր ընդ Գադայ տեսանողի առ Դաւիթ՝ եւ ասէ. 10Ե՛րթ՝ խօսեաց ընդ Դաւթայ եւ ասասցես. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Երի՛ս ինչս ես ասեմ ՚ի վերայ քո, ընտրեա՛ անձին քում ՚ի նոցանէ՝ եւ արարի՛ց քեզ։ 11Եւ եկն Գադ առ Դաւիթ՝ եւ ասէ ցնա. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Ընտրեա՛ քեզ. 12կամ երի՛ս ամս սովոյ՝ կամ զերիս ամիսս փախչել քեզ յերեսաց թշնամեաց քոց, եւ սուր թշնամեաց քոց եղիցի ՚ի սատակե՛լ զքեզ. կամ զերիս աւուրս սուր Տեառն՝ եւ մա՛հ յերկրի քում. եւ հրեշտակ Տեառն սատակեսցէ յամենայն ժառանգութիւնս Իսրայէլի. եւ արդ՝ տե՛ս զի՞նչ բան տաց պատասխանի որ առաքեացն զիս։ 13Եւ ասէ Դաւիթ ցԳադ. Նեղութիւն է ինձ յոյժ երեքեան այդոքիկ. բայց անկայց ՚ի ձեռս Տեառն. վասն զի բազո՛ւմ են գթութիւնք նորա յոյժ, եւ ՚ի ձեռս մարդկան մի՛ անկայց։ 14Եւ ետ Տէր մահ յԻսրայէլ. եւ անկան յԻսրայէլէ եւթանասուն հազար արանց։ 15Եւ առաքեաց Աստուած զհրեշտակն յԵրուսաղէմ սատակել զնա. եւ մինչդեռ սատակէր՝ ետես Տէր, եւ զղջացաւ ՚ի վերայ չարութեանն, եւ ասէ ցհրեշտակն որ սատակէր. Շա՛տ լիցի քեզ, թողացո՛ զձեռն քո։ Եւ հրեշտակ Տեառն կայր ՚ի կալն Ոռնեայ Յեբուսացւոյ։ 16Ամբա՛րձ Դաւիթ զաչս իւր, եւ ետես զհրեշտակն Տեառն, զի կայր ՚ի մէջ երկնի եւ երկրի, եւ սուրն իւր ձգեալ ՚ի ձեռին իւրում, եւ կարկառեալ ՚ի վերայ Երուսաղեմի. եւ անկա՛ն Դաւիթ՝ եւ ծերքն զգեցեալ քուրձս ՚ի վերայ երեսաց իւրեանց։ 17Եւ ասէ Դաւիթ ցԱստուած. Ո՛չ ապաքէն ե՞ս ասացի թուել զժողովուրդդ. ե՛ս եմ որ մեղայն, առնելով արարի զչարիսդ. եւ ոչխարքդ այդոքիկ զի՞ արարին. Տէր Աստուած՝ եղիցի ձեռն քո յիս եւ ՚ի տուն հօր իմոյ, եւ մի՛ ՚ի ժողովուրդ քո կորուսանել Տէր։

18Եւ ասէ հրեշտակն Տեառն ցԳադ. Ասա՛ ցԴաւիթ՝ զի ելցէ կանգնեսցէ սեղան Տեառն ՚ի կա՛լն Ուռնայ Յեբուսացւոյ։ 19Եւ ե՛լ Դաւիթ ըստ բանին Տեառն, զոր խօսեցաւ յանուն Տեառն։ 20Եւ դարձաւ Ուռնա իբրեւ ետես զարքայ եւ զչորեսին որդիսն նորա ընդ նմա ծածկեալս. եւ Ուռնա կասոյր ՚ի կալն ցորեան։ 21Եւ եկն Դաւիթ առ Ուռնա. եւ ել Ուռնա ՚ի կալոյն, եւ երկի՛ր եպագ Դաւթայ ՚ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր։ 22Եւ ասէ Դաւիթ ցՈւռնա. Տո՛ւր ինձ զտեղիդ քո զայդ զկալդ, եւ շինեցից այդր սեղան Տեառն, արծաթոյ որքան արժիցէ՝ տացե՛ս ինձ զդա. եւ դադարեսցեն հարուածքն ՚ի ժողովրդենէն։ 23Եւ ասէ Ուռնա ցԴաւիթ. Ա՛ռ դու քեզ, եւ արասցէ տէր իմ արքայ զբարի՛ն առաջի իւր. ահա ետու զեզինսդ յողջակէզս. եւ զփայտ սայլիցդ՝ եւ զցորեանդ ՚ի զոհս. զամենայն ետու քեզ։ 24Եւ ասէ արքայ Դաւիթ ցՈւռնա. Ո՛չ այդպէս, այլ գնելով գնեցի՛ց արծաթոյ որքան արժիցէ. եւ ո՛չ առից՝ որ ինչ է քո, մատուցանել ողջակէզ ձրի՛ Տեառն։ 25Եւ ետ Դաւիթ Ուռնեայ վասն տեղւոյն նորա՝ վեց հարիւր սիկղ արծաթոյ կշռով։ 26Եւ շինեաց Դաւիթ անդ սեղան Տեառն. եւ եհան ողջակէզս՝ եւ վասն փրկութեան. եւ գոչեաց առ Տէր. եւ լուաւ նմա հրով յերկնից ՚ի վերայ սեղանոյ ողջակիզին, եւ ծախեաց զողջակէզսն։ 27Եւ ասէ Տէր ցհրեշտակն. Դարձո՛ զսուր քո ՚ի պատեանս, 28՚ի ժամանակին յայնմ ՚ի տեսանել զնա Դաւթի. վասն զի լուա՛ւ նմա Տէր ՚ի կալն Ուռնայ Յեբուսացւոյ. եւ եղեն զոհս։ 29Եւ խորանն Տեառն զոր արա՛ր Մովսէս յանապատին, եւ սեղան ողջակիզացն ՚ի ժամանակին յայնմիկ էին ՚ի Բամա Գաբաւոնի. 30եւ ո՛չ կարէր Դաւիթ երթալ առաջի նորա՝ խնդրել յԱստուծոյ. վասն զի տագնապեցա՛ւ յերեսաց սրոյ հրեշտակին Տեառն։