Առաջին Մնացորդաց գիրք
22
1Եւ ասէ Դաւիթ. Ա՛յս է տուն Տեառն Աստուծոյ. եւ ա՛յս սեղան ողջակիզաց Իսրայէլի։
2Եւ ասաց Դաւիթ ժողովե՛լ զամենայն եկսն յերկրին Իսրայէլի. եւ կացոյց քարահատս հատանել զքարինս կոփածոյս՝ եւ շինել զտունն Աստուծոյ։ 3Եւ երկա՛թ բազում ՚ի բեւեռս դրացն եւ դրանն, եւ զշրջանակսն արար Դաւիթ, եւ պղինձ բազում յոյժ որոյ ո՛չ գոյ կշիռ. 4եւ մա՛յր փայտս որոյ ո՛չ գոյր թիւ. վասն զի բերէին Սիդոնացիքն եւ Տիւրացիք մայր փայտս յաճախութեամբ Դաւթի։ 5Եւ ասէ Դաւիթ. Սողոմոն որդի իմ մանուկ փոքր է. եւ տունս զոր շինէ Տեառն, մեծ եւ ՚ի վեր անուամբ՝ եւ ՚ի փառս ամենայն երկրի. պատրաստեցի՛ց նմա նիւթս։ Եւ պատրաստեաց Դաւիթ յաճախութեամբ յառա՛ջ քան զվախճան իւր։ 6Եւ կոչեաց զՍողոմոն զորդի իւր, եւ պատուիրեաց նմա շինել զտունն անուան Տեառն Աստուծոյ Իսրայէլի։ 7Եւ ասէ Դաւիթ ցՍողոմոն. Ո՛րդեակ՝ ի՛մ եղեւ ՚ի մտի շինել տուն անուան Տեառն Աստուծոյ. 8եւ բան Տեառն եղեւ առ իս՝ եւ ասէ. Արիւն բազո՛ւմ հեղեր, եւ պատերազմունս մեծամեծս արարեր. ո՛չ շինեսցես դու տուն անուան իմոյ, վասն զի արիւն բազում հեղեր ՚ի վերայ երկրի առաջի իմ։ 9Ահա ծնցի քեզ որդի, եւ նա եղիցի ա՛յր հանգստեան. եւ հանգուցից զնա յամենայն թշնամեաց շուրջանակի. քանզի Սողոմովն անուն է նորա. եւ զխաղաղութիւն եւ զհանդարտութիւն տա՛ց ՚ի վերայ Իսրայէլի յաւուրս նորա։ 10Նա՛ շինեսցէ տուն անուան իմոյ. նա՛ եղիցի ինձ յորդի, եւ ես եղէց նմա ՚ի հայր, եւ ուղղեցից զաթոռ թագաւորութեան նորա յԵրուսաղէմ մինչեւ յաւիտեան։ 11Եւ արդ՝ որդեա՛կ իմ, եղիցի ընդ քեզ Տէր, եւ յաջողեսցէ. եւ շինեսցես տուն Տեառն Աստուծոյ քոյ, որպէս խօսեցաւ վասն քո. 12եւ տացէ քեզ Տէր հանճար եւ իմաստութիւն. եւ զօրացուսցէ զքեզ ՚ի վերայ Իսրայէլի. եւ պահեսցես առնել զօրէնս Տեառն Աստուծոյ քոյ. 13եւ յայնժամ յաջողեսցի՛ս. եթէ պահեսցես առնել զհրամանս եւ զիրաւունս զոր պատուիրեաց Տէր Մովսիսի ՚ի վերայ Իսրայէլի. քա՛ջ լեր՝ եւ զօրացի՛ր. մի՛ երկիցես՝ եւ մի՛ զարհուրիցիս։ 14Եւ ահա ես ըստ աղքատութեան իմում պատրաստեցի ՚ի տուն Տեառն ոսկի տաղանդս հարիւր հազար, եւ արծաթ տաղանտս հազար հազար, եւ պղինձ եւ երկա՛թ՝ որոյ ո՛չ գոյ թիւ. վասն զի բազո՛ւմ է յոյժ, եւ փայտ եւ քարինս՝ պատրաստեցի. 15եւ դու յաւելցես յայնդ բազմութեամբ առնել գո՛րծ արուեստից, շինօղս քարանց, եւ հիւսունս փայտից, եւ ամենայն իմաստուն՝ յամենայն գործս 16ոսկւոյն՝ եւ արծաթոյ՝ եւ պղնձւոյ՝ եւ երկաթոյ, որոյ ո՛չ գոյ համար. արդ՝ արի՛ եւ արա՛, վասն զի Տէր ընդ քեզ է։ 17Եւ պատուիրեա՛ց Դաւիթ ամենայն իշխանացն Իսրայէլի՝ օգնել Սողոմոնի որդւոյ իւրում. 18եւ ասէ. Ո՞չ ապաքէն Տէր ընդ ձե՛զ է. եւ հանգոյց զձեզ շուրջանակի. վասն զի ետ ՚ի ձեռս ձեր զբնակիչսդ երկրիդ. եւ հնազանդեցաւ երկիրդ առաջի Տեառն, եւ առաջի ժողովրդեան նորա։ 19Եւ արդ՝ տո՛ւք զսիրտս ձեր եւ զանձինս ձեր՝ խնդրել զՏէր Աստուած մեր. արի՛ք եւ շինեցէ՛ք զսրբութիւնս Տեառն Աստուծոյ մերոյ, տանել ՚ի ներքս զտապանակ ուխտին Տեառն՝ եւ զսպաս սրբութեանցն Աստուծոյ ՚ի տունն զոր շինէք անուան Տեառն։