1Պա՛ւղոս կոչեցեալ առաքեա՛լ Յիսուսի Քրիստոսի՝ կամօքն Աստուծոյ, եւ Սոսթենէ՛ս եղբայր. 2եկեղեցւոյդ Աստուծոյ որ է ՚ի Կորնթոս, նուիրելոց ՚ի Քրիստոս Յիսուս՝ կոչեցելո՛ց սրբոց, ամենեքումբք հանդերձ որ կարդան զանուն Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի, յամենայն տեղիս նոցա՝ եւ մեր։ 3Շնորհք ընդ ձեզ եւ խաղաղութի՛ւն յԱստուծոյ Հօ՛րէ մերմէ, եւ ՚ի Տեառնէ Յիսուսէ Քրիստոսէ։ 4Գոհանա՛մ զԱստուծոյ իմոյ յամենայն ժամ վասն ձեր՝ ՚ի վերայ շնորհացն Աստուծոյ որ տուեալ են ձեզ ՚ի Քրիստոս Յիսուս. 5զի յամենայնի՛ մեծացարուք դուք նովաւ՝ ամենայն բանիւ, եւ ամենայն գիտութեամբ. 6որպէս վկայութիւնն իսկ Աստուծոյ հաստատեցաւ ՚ի ձեզ. 7զի դուք մի՛ նուազիցիք՝ եւ մի՛ իւիք շնորհօք, ա՛կն կալեալ յայտնութեանն Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի. 8որ եւ հաստատեսցէ զձեզ մինչեւ ՚ի կատարած, անարա՛տս՝ յօրն Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի։ 9Հաւատարի՛մ է Աստուած, որով կոչեցարուք ՚ի հաղորդութիւն Որդւո՛յ նորա Յիսուսի Քրիստոսի Տեառն մերոյ։

10Աղաչեմ զձեզ ե՛ղբարք անուամբն Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի. զի զնո՛յն բան ունիցիք ամենեքեան, եւ մի՛ իցեն ՚ի ձեզ հերձուածք. քանզի էիք հաստատեա՛լք ՚ի նո՛յն միտս եւ ՚ի նոյն հանճար։ 11Ա՛զդ եղեւ ինձ վասն ձեր ե՛ղբարք՝ ՚ի Քղուացւո՛ց անտի, թէ հակառակութի՛ւնք են ՚ի ձեզ։ 12Եւ արդ ասե՛մ իսկ, եթէ իւրաքանչիւրոք ՚ի ձէնջ ասէ. Ես Պաւղոսեա՛ն եմ. եւ մեւսն՝ եթէ ես Ապաւղոսեան, եւ մեւսն՝ եթէ ես Կեփայեան. եւ մեւսն՝ եթէ ես Քրիստոսեան։ 13Իսկ արդ՝ բաժանեա՞լ ինչ իցէ Քրիստոս. մի՞թէ՝ Պաւղոս ՚ի խաչ ելեալ իցէ վասն ձեր, կամ յանո՞ւն Պաւղոսի՞ մկրտեցարուք։ 14Գոհանա՛մ զԱստուծոյ իմոյ՝ զի ո՛չ զոք ՚ի ձէնջ մկրտեցի, բայց միայն զԿրիսպոս՝ եւ զԳայիոս. զի մի՛ ոք ասիցէ, 15թէ յիմ անուն մկրտեցարուք։ 16Տա՛լ ետու կնիք եւ տանն Ստեփանեայ. զայլ ոք ո՛չ գիտեմ ամենեւին թէ մկրտեցի։ 17Զի ո՛չ առաքեաց զիս Քրիստոս մկրտել՝ այլ աւետարանե՛լ. ո՛չ ճարտարութեամբ բանից, զի մի՛ ընդունայն լիցի խա՛չն Քրիստոսի։ 18Զի ճա՛ռ խաչին՝ կորուսելոցն յիմարութի՛ւն է. այլ փրկելո՛ցս մեզ՝ զօրութի՛ւն Աստուծոյ։ 19Զի գրեա՛լ է. Կորուսից զիմաստութիւն իմաստնոց. եւ զխորհուրդս խորհրդականաց արհամարհեցից։ * 20Ո՞ւր իմաստուն, ո՞ւր դպիր, ո՞ւր քննիչ աշխարհիս այսորիկ. ոչ ապաքէն յիմա՛ր եցոյց Աստուած զիմաստութիւն աշխարհիս։ 21Քանզի իմաստութեամբն Աստուծոյ՝ ո՛չ ծանեաւ աշխարհ իմաստութեամբն զԱստուած. հաճեցա՛ւ Աստուած յիմարութեամբ քարոզութեանն ապրեցուցանել զհաւատացեալս։ 22Իսկ որովհետեւ Հրեայք նշա՛ն հայցեն, եւ հեթանոսք իմաստութիւն խնդրեն. 23մեք քարոզեսցուք զխաչելեա՛լն Քրիստոս, Հրէից գայթագղութիւն, եւ հեթանոսաց յիմարութիւն. 24բայց նոցին իսկ կոչեցելոցն Հրէից եւ հեթանոսաց, զՔրիստոս՝ Աստուծոյ զօրութիւն, եւ Աստուծոյ իմաստութիւն։ 25Զի յիմարն Աստուծոյ իմաստնագո՛յն է քան զմարդիկ. եւ տկարն Աստուծոյ զօրագո՛յն է քան զմարդիկ։ 26Թէպէտ եւ զձե՛ր իսկ կոչումնդ տեսէք ե՛ղբարք, զի ո՛չ բազում իմաստունք ըստ մարմնոյ, եւ ո՛չ բազում հզօրք, եւ ո՛չ բազում ազնուականք. 27այլ զյիմարս աշխարհիս ընտրեաց Աստուած, զի յամօ՛թ արասցէ զիմաստունս. եւ զտկարս աշխարհիս ընտրեաց Աստուած, զի յամօ՛թ արասցէ զհզօրս. 28եւ զանտոհմս աշխարհի եւ զարհամարհեա՛լս ընտրեաց Աստուած՝ եւ զոչինչսն, զի զէ՛սն իմն խափանեսցէ՛. 29որպէս զի մի՛ պարծեսցի ամենայն մարմին առաջի Աստուծոյ։ 30Զի ՚ի նմանէ՛ դուք էք ՚ի Քրիստոս Յիսուս, որ եղեւ մեզ իմաստութի՛ւն յԱստուծոյ, արդարութիւն, եւ սրբութիւն, եւ փրկութիւն. 31զի որպէս եւ գրեա՛լ է. Որ պարծի՛ն ՚ի Տէր պարծեսցի։ *