1Ո՛չ կամիմ եթէ տգէտք իցէք ե՛ղբարք, զի հա՛րքն մեր ամենեքի՛ն ընդ ամպովն էին. եւ ամենեքի՛ն ընդ ծովն անցին. 2եւ ամենեքեան ՚ի Մովսէս մկրտեցան յա՛մպն եւ ՚ի ծովն. 3եւ ամենեքի՛ն զնոյն զհոգեւոր զկերակուրն կերան. 4եւ ամենեքի՛ն զնոյն զհոգեւոր ըմպելին արբին, զի ըմպէին ՚ի հոգեւո՛ր վիմէն որ երթայր զհետ նոցա. եւ վէմն էր ի՛նքն Քրիստոս։ 5Այլ ո՛չ եթէ ընդ բազումս ՚ի նոցանէ հաճեցաւ Աստուած. քանզի տապա՛ստ անկան յանապատի անդ։ 6Եւ այն օրինակաւ լինէր վասն մեր. զի մի՛ լիցուք ցանկացօղք չարեաց, որպէս նոքայն ցանկացան։ 7Եւ մի՛ կռապա՛շտք լինել՝ որպէս ոմանք ՚ի նոցանէ, որպէս եւ գրեա՛լ է. Նստա՛ւ ժողովուրդն ուտե՛լ եւ ըմպել՝ եւ յարեան ՚ի խաղա՛լ։ * 8Եւ մի՛ պոռնկեսցուք, որպէս ոմանք պոռնկեցան ՚ի նոցանէ՝ եւ անկան ՚ի միո՛ւմ աւուր քսան եւ չո՛րք հազարք։ 9Եւ մի՛ փորձեսցուք զՏէր. որպէս ոմանք ՚ի նոցանէ փորձեցին, եւ յօձի՛ց անտի սատակեցան։ 10Եւ մի՛ տրտնջեսցուք. որպէս ոմանք ՚ի նոցանէ տրտնջեցին, եւ կորեան ՚ի սատակչէ՛ անտի։ 11Այլ ա՛յն ամենայն օրինակա՛ւ անցանէր ընդ նոսա. բայց գրեցաւ վասն մերո՛յ խրատու, յորս վախճան յաւիտեա՛նցն եհաս։ 12Այսուհետեւ որ համարիցի հաստատո՛ւն կալ, զգո՛յշ լիցի գուցէ անկանիցի։ 13Փորձութիւն ՚ի ձեր վերայ ո՛չ է եկեալ՝ բա՛ց ՚ի մարդկանէ. այլ հաւատարի՛մ է Աստուած, որ ո՛չ արկցէ զձեզ ՚ի փորձութիւն առաւել քան զկար ձեր. այլ արասցէ ընդ փորձութեանն եւ զե՛լսն, զի համբերե՛լ կարասջիք։ 14Վասն որոյ սի՛րելիք իմ փախերո՛ւք ՚ի կռապաշտութենէ։ 15Իբրեւ ընդ իմաստո՛ւնս խօսիմ. ընտրեցէ՛ք ձեզէ՛ն զոր ասեմս։ 16Բաժա՛կն օրհնութեան զոր օրհնեմք՝ ոչ ապաքէն հաղորդութիւն է արեա՛նն Քրիստոսի. հացն զոր բեկանեմք, ոչ ապաքէն հաղորդութիւն է մարմնոյն Քրիստոսի։ 17Զի մի հաց՝ մի՛ մարմին եմք բազումքս. զի ամենեքին ՚ի միոջէ՛ հացէ անտի վայելեմք։ 18Տեսէ՛ք զԻսրայէլն ըստ մարմնոյ. ոչ ապաքէն որ ուտեն ՚ի զոհիցն, հաղորդք են սեղանոյն։ 19Իսկ արդ՝ զի՞նչ ասեմ, եթէ զոհեալն իցէ՞ ինչ. եւ կամ կո՛ւռքն իսկ՝ իցե՞ն ինչ։ 20Այլ զոր զոհենն հեթանոսք, դիւաց՝ եւ ո՛չ Աստուծոյ զոհեն. ոչ կամիմ զձեզ հաղորդս դիւաց լինել. քանզի ո՛չ կարէք զբաժակն Տեառն ըմպել՝ եւ զբաժակն դիւաց. 21եւ ո՛չ կարէք ՚ի սեղանոյ Տեառն վայելել՝ եւ ՚ի սեղանոյ դիւաց։ 22Եթէ նախա՛նձ ինչ արկանիցեմք Տեառն. մի թէ զօրագոյնք իցեմք քան զնա։ 23Ամենայն ինչ ինձ մարթ է, այլ ո՛չ ամենայն ինչ օգուտ է. ամենայն ինչ ինձ մարթ է, այլ ո՛չ ամենայն ինչ շինէ։ 24Մի՛ ոք զանձին եւ եթ խնդրեսցէ՝ այլ եւ զընկերի՛ն։ 25Ամենայն ինչ որ ՚ի սպանդանոցի վաճառի, կերա՛յք՝ եւ մի՛ խնդրէք վասն խղճի մտաց. 26զի Տեառն է երկիր լրիւ իւրով։ վջ * 27Եթէ ոք կոչեսցէ զձեզ յանհաւատից, եւ կամիցիք երթալ. զամենայն ինչ որ առաջի դնիցի, կերա՛յք՝ եւ մի՛ խտրէք վասն խղճի մտաց։ 28Ապա թէ ոք ասասցէ ձեզ՝ թէ այդ զոհեալ է, մի՛ ուտիցէք վասն նորա՝ որ գուշակն եղեւ, եւ վասն խղճի մտացն։ 29Այլ զխիղճ մտացն ասեմ, ո՛չ զիւրն, այլ զընկերին. իսկ ընդէ՞ր բնաւ ազատութիւնս իմ դատիցի յայլո՛յ խղճէ մտաց։ 30Եթէ ես շնորհօք վայելեմ, ընդէ՞ր հայհոյիցիմ, վասն որոյ ե՛սն գոհանամ։ 31Արդ՝ եթէ ուտիցէք, եթէ ըմպիցէք, եթէ զինչ եւ գործիցէք, զամենայն ինչ ՚ի փա՛ռս Աստուծոյ արասջի՛ք։ 32Առանց գայթագղութի՛ւն դնելոյ Հրէից եւ հեթանոսաց՝ լինիցի՛ք, եւ եկեղեցւո՛յն Աստուծոյ։ 33Որպէս եւ ես ամենեւին ամենեցո՛ւն հաճոյ լինիմ. ո՛չ խնդրեմ զանձին օգուտ, այլ զբազմա՛ց զի ապրեսցին։