1Ցուցանեմ ձեզ եղբարք՝ զաւետարանն իմ, զոր աւետարանեցի ձեզ. զոր եւ ընկալարուք, յոր եւ հաստատեա՛լդ էք. 2որով ապրեցէքն. որով բանիւ աւետարանեցի՛ թէ ունիցիք. բայց եթէ ՚ի զո՛ւր ինչ հաւատացէք։ 3Զի ես ձեզ զայն նա՛խ աւանդեցի, զոր եւ ե՛սն ընկալայ, թէ եւ Քրիստոս մեռա՛ւ վասն մեղաց մերոց ըստ գրոց, 4եւ զի թաղեցա՛ւ, թէ եւ յարեա՛ւ յաւուր երրորդի՝ ըստ գրոց. 5եւ թէ երեւեցաւ Կեփայի՛, եւ ապա երկոտասանի՛ցն. 6ապա երեւեցաւ աւելի՛ եւս քան զհինգ հարեւր եղբարց միանգամայն. յորոց բազումք կա՛ն մինչեւ ցայժմ, եւ ոմանք ննջեցի՛ն. 7եւ ապա երեւեցաւ Յակովբա՛յ, ապա առաքելոցն ամենեցուն։ 8Հո՛ւսկ յետոյ քան զամենեսին՝ իբրեւ անարգի՛ միոջ՝ երեւեցա՛ւ եւ ինձ։ 9Զի ե՛ս իսկ եմ տրո՛ւպն առաքելոց. որ չե՛մ իսկ արժանի թէ կոչեցայց առաքեալ. զի հալածեցի՛ զեկեղեցին Աստուծոյ։ 10Այլ շնորհօ՛քն Աստուծոյ, եմ զինչ եւ իցեմ. եւ շնորհք նորա որ յիս՝ ընդունայն ինչ ո՛չ եղեն. այլ առաւե՛լ քան զնոսա ամենեսին վաստակեցի. եւ ո՛չ եթէ ես՝ այլ շնորհքն Աստուծոյ որ ընդ իս։ 11Արդ՝ եթէ ես, եւ եթէ նոքա՝ այսպէս քարոզեցաք, եւ դուք ա՛յսպէս հաւատացէք։ 12Ապա եթէ Քրիստոս քարոզի՛ թէ ՚ի մեռելոց յարուցեալ է, զիա՞րդ ասեն ոմանք ՚ի ձէնջ՝ եթէ յարութիւն մեռելոց չի՛ք։ 13Եթէ յարութիւն մեռելոց չի՛ք, ապա եւ Քրիստո՛ս չէ՛ յարուցեալ։ 14Եւ եթէ Քրիստոս չիցէ յարուցեալ, ընդունա՛յն է քարոզութիւնն մեր. ընդունա՛յն են եւ հաւատքն ձեր. 15եւ գտանիցիմք սո՛ւտ վկայք Աստուծոյ. զի վկայեցաք զԱստուծոյ՝ եթէ յարոյց զՔրիստոս. զոր ո՛չն արդեւք յարոյց՝ եթէ մեռեալք ո՛չ յառնիցեն։ 16Իսկ եթէ մեռեալք ո՛չ յառնեն, ապա եւ Քրիստո՛ս չէ՛ յարուցեալ։ 17Եւ եթէ Քրիստոս չիցէ յարուցեալ, ընդունա՛յն են հաւատքն ձեր. եւ տակաւի՛ն ՚ի նմին ՚ի մեղս կայցէք։ 18Իսկ արդ՝ որ ննջեցինն ՚ի Քրիստոս, կորեա՞ն արդեւք։ 19Եթէ այսու կենօքս միա՛յն յուսացեալ եմք ՚ի Քրիստոս, ապա ողորմելի՛ եմք քան զամենայն մարդիկ։ 20Այլ արդ՝ Քրիստոս յարուցեա՛լ է ՚ի մեռելոց, առաջին պտուղն ննջեցելոց. 21քանզի մարդով եղեւ մահ, եւ մարդո՛վ յարութիւն մեռելոց։ 22Որպէս Ադամաւն ամենեքին մեռանին, նոյնպէս եւ Քրիստոսիւ ամենեքին կենդանասցի՛ն, 23իւրաքանչիւր յիւրում կարգի. նախ՝ Քրիստոս, եւ ապա Քրիստոսեանք ՚ի գալստեան նորա. 24եւ ապա կատարած։ Յորժամ տացէ՛ ՚ի ձեռս զթագաւորութիւնն Աստուծոյ եւ Հօր. յորժամ խափանեսցէ՛ զամենայն իշխանութիւնս, եւ զամենայն պետութիւն եւ զզօրութիւն։ 25Զի պա՛րտ է նմա թագաւորել, մինչեւ դիցէ զամենայն թշնամիս ՚ի ներքոյ ոտից իւրոց։ * 26Յետին թշնամին խափանի՝ մա՛հ. եւ զամենայն ինչ հնազանդ արար ՚ի ներքոյ ոտից նորա։ * 27Այլ յորժամ ասիցէ, թէ հնազանդեա՛լ է նմա ամենայն, յա՛յտ է՝ թէ բա՛ց յայնմանէ որ հնազանդեցո՛յց նմա զամենայն։ 28Այլ յորժամ հնազանդեսցի՛ նմա ամենայն, յայնժամ եւ ինքն Որդի հնազանդեսցի ա՛յնմ, որ հնազանդեցո՛յց նմա զամենայն. զի եղիցի Աստուած ամենայն յամենայնի։ 29Ապա թէ ոչ, զի՞նչ գործիցեն որ մկրտիցինն վասն մեռելոց, եթէ արդարեւ՛ մեռեալք ո՛չ յառնիցեն. ընդէ՞ր իսկ բնաւ մկրտի՛ն վասն նոցա. 30ընդէ՞ր եւ մեք ճգնիմք յամենայն ժամ, 31եւ հանապազ մեռանիմք. ՚ի պարծա՛նս ձեր երդնո՛ւմ ե՛ղբարք, զոր ունիմ ՚ի Քրիստոս Յիսուս ՚ի Տէր մեր։ 32Եթէ վասն մարդոյ ՚ի գազանամարտի՛ լիեալ էի յԵփեսոս, զի՞նչ օգուտ էր ինձ, եթէ մեռեալք ո՛չ յառնեն. կերիցո՛ւք արբցո՛ւք, քանզի վաղիւ մեռանի՞մք։ * 33Մի՛ խաբիք. ապականեն զբարս քաղցունս բանք չարք։ 34Սթափեցարո՛ւք արդարութեամբ, եւ մի՛ մեղանչէք. զի զգիտութիւն Աստուծոյ ո՛չ ունին ոմանք. առ ամօթո՛յ ձերոյ ասեմ։ 35Այլ ասիցէ՞ ոք. Զիա՞րդ յառնեն մեռեալք, կամ որո՞վ մարմնով գայցեն։ 36Ա՛նմիտ, դու զոր սերմանեսն, ո՛չ կենդանանայ՝ եթէ ո՛չ մեռանիցի՛։ 37Եւ զոր սերմանեսն, ո՛չ զնոյն մարմին որ ծնանելո՛ցն իցէ՝ սերմանես, այլ հա՛տ մերկ. եթէ ցորենո՛յ իցէ, եւ եթէ այլոց սերմանաց։ 38Եւ Աստուած տա՛յ նմա մարմին՝ որպէս եւ կամի. եւ իւրաքանչիւր սերմանացն զի՛ւր մարմին։ 39Ո՛չ ամենայն մարմին՝ նոյն մարմին է. այլ՝ ա՛յլ մարմին է մարդկան, եւ ա՛յլ մարմին անասնոց, այլ մարմին թռչնոց՝ եւ ա՛յլ մարմին ձկանց։ 40Եւ մարմինք երկնաւորք, եւ մարմինք երկրաւո՛րք. այլ՝ ա՛յլ փառք երկնաւորաց են, եւ ա՛յլ փառք երկրաւորաց։ 41Այլ փառք արեգական, եւ ա՛յլ փառք լուսնի, այլ փառք աստեղաց, եւ աստղ քան զաստղ առաւե՛լ է փառօք։ 42Նոյնպէս եւ յարութիւն մեռելոց. սերմանի ապականութեամբ՝ եւ յառնէ առանց ապականութեա՛ն. 43սերմանի անարգութեամբ՝ եւ յառնէ փառօ՛ք. սերմանի տկարութեամբ՝ եւ յառնէ զօրութեամբ. 44սերմանի մարմին շնչաւոր՝ եւ յառնէ մարմին հոգեւո՛ր. եթէ գոյ մարմին շնչաւոր, գո՛յ եւ հոգեւոր։ 45Ա՛յսպէս եւ գրեա՛լ է. Եղեւ մարդն առաջին Ադամ շո՛ւնչ կենդանի. երկրորդ Ադամ ՚ի հոգի կենդանարար։ * 46Բայց ո՛չ նախ հոգեւորն, այլ շնչաւորն, եւ ապա՛ հոգեւորն։ 47Առաջին մարդն յերկրէ, հողեղէ՛ն. իսկ երկրորդ մարդն՝ Տէր, յերկնի՛ց։ 48Որպէս հողեղէնն, նո՛յնպէս եւ հողեղէնքս, եւ որպէս երկնաւորն, նո՛յնպէս եւ երկնաւորքն։ 49Եւ որպէս զգեցաք զպատկեր հողեղինին. զգեցցո՛ւք եւ զպատկեր երկնաւորին։ 50Բայց զայս ասեմ ե՛ղբարք, եթէ մարմին եւ արիւն զարքայութիւնն Աստուծոյ ժառանգել ո՛չ կարեն. եւ ո՛չ ապականութիւն զանապականութիւն ժառանգէ։ 51Արդ՝ խորհուրդ մի՛ ասեմ ձեզ. Ամենեքեան ննջեսցո՛ւք, այլ ո՛չ եթէ ամենեքեան։ Նորոգեսցո՛ւք 52յանկարծակի յական թօթափել ՚ի փող յետին. քանզի փող հարկանի, եւ մեռեալք յարիցեն առա՛նց ապականութեան, եւ մեք նորոգեսցո՛ւք։ 53Զի պա՛րտ է ապականութեանս այսմիկ զգենուլ զանապականութի՛ւն, եւ մահկանացուիս այսմիկ զգենուլ զանմահութի՛ւն։ 54Այլ յորժամ մահկանացուս այս զգեցցի զանմահութիւն, եւ ապականութիւնս զանապականութիւն, յայնժամ եղիցի՛ բանն որ գրեցաւ, եթէ ընկլա՛ւ մահ յաղթութիւն քո։ * 55Ո՞ւր է մահ յաղթութիւն քո. ո՞ւր է դժոխք խայթոցքն քո։ * 56Խայթոց մահու՝ մե՛ղք են, եւ զօրութիւն մեղաց՝ օրէնք։ 57Այլ շնորհք Աստուծոյ՝ որ ետ մեզ զյաղթութիւն ՚ի ձեռն Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի։ 58Այսուհետեւ եղբա՛րք իմ սիրելիք, հաստատո՛ւն եղերուք, անշա՛րժ կացէք, առաւե՛լ լերուք ՚ի գործ Տեառն յամենայն ժամ. գիտասջի՛ք՝ զի վաստակքն ձեր ո՛չ են ընդունայն առաջի Տեառն։