1Եւ ես թէպէտ եւ եկի առ ձեզ ե՛ղբարք, ո՛չ ըստ առաւելութեան ինչ բանից իմաստութեան պատմել ձեզ զվկայութիւնն Աստուծոյ։ 2Զի ո՛չ եթէ ՚ի մտի եդի գիտել ինչ ՚ի ձեզ, բայց միայն զՅիսուս Քրիստոս, եւ զնոյն ՚ի խա՛չ ելեալ։ 3Եւ ես տկարութեամբ՝ եւ երկիւղիւ, եւ դողութեամբ բազմաւ եղէ առ ձեզ. 4եւ բանն իմ եւ քարոզութիւն, ո՛չ պատիր բանիւք իմաստութեան, այլ արդեամբք Հոգւոյն եւ զօրութեամբ. 5զի հաւատք ձեր մի՛ իցեն իմաստութեամբ մարդկան, այլ զօրութեամբ Աստուծոյ։ 6Զիմաստութիւն խօսիմք ընդ կատարեալս. զիմաստութիւն, ո՛չ զաշխարհիս այսորիկ, եւ ո՛չ զիշխանաց աշխարհի՛ս այսորիկ զխափանելեացս. 7այլ խօսիմք զԱստուծոյ իմաստութիւնն ծածո՛ւկ խորհրդով, զոր յառաջ քան զյաւիտեանս սահմանեաց Աստուած ՚ի փառս մեր. 8զոր ո՛չ ոք յիշխանաց աշխարհիս այսորիկ ծանեաւ. զի եթէ է՛ր ծանուցեալ, ո՛չ արդեւք զՏէր փառացն ՚ի խա՛չ հանէին։ 9Այլ որպէս եւ գրեալ է. Զոր ակն ո՛չ ետես, եւ ունկն ո՛չ լուաւ, եւ ՚ի սիրտ մարդոյ ո՛չ անկաւ, պատրաստեաց Աստուած սիրելեա՛ց իւրոց։ * 10Այլ մեզ յայտնեա՛ց Աստուած Հոգւովն իւրով. զի Հոգին զամենա՛յն քննէ՝ եւ զխո՛րս Աստուծոյ։ 11Զի ո՞ ոք ՚ի մարդկանէ գիտէ՛ ինչ զմարդոյն, եթէ ոչ հոգի՛ մարդոյն որ ՚ի նմա. նոյնպէս եւ ո՛չ զԱստուծոյսն ոք գիտէ, եթէ ո՛չ Հոգին Աստուծոյ։ 12Այլ մեք ո՛չ եթէ զհոգի աշխարհիս այսորիկ առաք, այլ զՀոգին որ յԱստուծոյ. զի ծանիցո՛ւք զայն որ յԱստուծոյն շնորհեցաւ մեզ։ 13Եւ զոր խօսիմքս՝ ո՛չ եթէ մարդկեղէն ուսմամբ ճարտարութեան բանից, այլ վարդապետութեամբ Հոգւոյն, ընդ հոգեւորս զհոգեւո՛րսն համեմատեմք։ 14Քանզի շնչաւոր մարդ՝ ո՛չ ընդունի զՀոգւոյն Աստուծոյ, զի յիմարութի՛ւն է նմա. եւ ո՛չ կարէ գիտել՝ եթէ հոգեպէս քննիցի։ 15Իսկ հոգեւորն քննէ զամենայն, եւ ինքն յումեքէ ո՛չ քննի։ 16Իսկ արդ՝ ո՞վ գիտաց զմիտս Տեառն, որ եւ խրատտու լինիցի նմա. այլ մեք զմիտս Քրիստոսի ունիմք։ *