1Այսպէս համարեսցին զմեզ մարդիկ, իբրեւ զպաշտօնեայս Քրիստոսի՝ եւ հազարապետս խորհրդոցն Աստուծոյ։ 2Արդ՝ խնդի՛ր է ՚ի մէջ հազարապետաց, եթէ ոք հաւատարիմ գտցի։ 3Այլ ինձ եւ ա՛յս անարգանք են, եթէ ՚ի ձէ՛նջ դատեցայց, կամ բնաւ իսկ ՚ի մարդկանէ. նաեւ զանձն իմ ո՛չ քննեմ։ 4Զի ո՛չի՛նչ գիտեմ զանձին իմոյ. այլ ո՛չ եթէ՝ այսու արդարանամ, զի որ քննէն զիս՝ Տէ՛ր է։ 5Այսուհետեւ մի՛ յառա՛ջ քան զժամանակն դատիք, մինչեւ եկեսցէ Տէր որ լուսաւո՛ր առնիցէ զգաղտնի՛ս խաւարի, եւ յայտնիցէ զխորհո՛ւրդս սրտից. եւ ապա՛ իւրաքանչիւր գովութիւն եղիցի յԱստուծոյ։ 6Զայս ե՛ղբարք՝ առակեցի յա՛նձն իմ եւ յԱպաւղոս՝ վասն ձեր. զի ՚ի մէ՛նջ ուսջիք՝ մի՛ ինչ առաւել քան զգրեալսն իմանալ. զի մի՛ այր քան զընկեր հպարտանայցէք ՚ի վերայ ընկերին։ 7Իսկ արդ ո՞վ է որ քննիցէ զքեզ. զի՞նչ ունիս զոր ո՛չ իցէ առեալ. եւ եթէ առեր՝ զի՞ պարծիս իբրեւ զչառեալ։ 8Արդէն իսկ յագեալ իցէք, եւ արդէ՛ն մեծացարուք, առանց մե՛ր թագաւորեցէք. եւ երանի՛ թէ թագաւորէի՛ք, զի եւ մեք ընդ ձե՛զ թագաւորէաք։ 9Ինձ ա՛յսպէս թուի՝ թէ զմեզ զառաքեալս յետնո՛րդս արար Աստուած՝ իբրեւ զմահապարտս. զի տեսի՛լ եղեաք աշխարհի, եւ հրեշտակա՛ց եւ մարդկա՛ն։ 10Մեք յիմա՛րք վասն Քրիստոսի, եւ դուք իմաստո՛ւնք ՚ի Քրիստոս. մեք տկարք՝ եւ դուք հզօ՛րք. դուք փառաւորեալք՝ եւ մեք անա՛րգք 11մինչեւ ցայսօր ժամանակի. եւ քաղցեաք, եւ ծարաւեցաք, եւ մերկ գնացաք, եւ կռփահարեցաք, եւ անհանգի՛ստ եղեաք. 12եւ աշխատեցա՛ք ձեռօք մերովք. բամբասէին զմեզ՝ օրհնեաք. հալածէին՝ յա՛նձն առնուեաք. 13հայհոյէին՝ աղաչէա՛ք, իբրեւ առակ նշաւակի եղեաք ամենայն աշխարհի. ամենեցո՛ւն փարելի լինել մինչեւ ցայժմ։ 14Ո՛չ եթէ յամօթ ինչ առնելով զձեզ՝ գրեմ զայս, այլ իբրեւ զորդի՛ս սիրելիս խրատեմ։ 15Թէպէտ եւ բեւր դաստիարակս ունիցիք ՚ի Քրիստոս, այլ ո՛չ եթէ բազում հարս. զի ՚ի Քրիստոս Յիսուս՝ աւետարանաւն ե՛ս ծնայ զձեզ։ 16Արդ աղաչեմ զձեզ՝ նմանօ՛ղք ինձ եղիջի՛ք։ 17Վասն այնորիկ առաքեցի առ ձեզ զՏիմոթէոս, որ է իմ որդի սիրելի՝ եւ հաւատարիմ ՚ի Տէր. որ յիշեցուսցէ՛ ձեզ զճանապարհս իմ որ ՚ի Քրիստոս Յիսուս. որպէս եւ ամենա՛յն ուրեք յամենայն եկեղեցիս ուսուցանեմ։ 18Որպէս թէ չիցե՛մ գալոց առ ձեզ, ոմանք հպարտացա՛ն։ 19Այլ եկի՛ց հո՛ւպ ընդ հուպ՝ եթէ Տէր կամեսցի. եւ ՚ի մի՛տ առից՝ ո՛չ զբանս հպարտացելոցն, այլ զզօրութիւն։ 20Զի ո՛չ եթէ բանի՛ւք է արքայութիւն Աստուծոյ, այլ զօրութեամբ։

21Արդ՝ ո՞րպէս կամիք, գաւազանա՞ւ եկից առ ձեզ, եթէ սիրո՛վ հոգւոյն՝ հեզութեան, եւ արդարութեան, եւ խոնարհութեան։