1Այլ վասն որոյ գրեցէքն առ իս, բարիո՛ք է մարդոյ ՚ի կի՛ն մարդ չմերձենալ։ 2Բայց վասն պոռնկութեան, իւրաքանչի՛ւրոք զի՛ւր կին կալցի, եւ իւրաքանչիւրոք կին՝ զի՛ւր այր կալցի՛։ 3Կնոջ՝ ա՛յր իւր, զպարտն հատուսցէ՛. նոյնպէս եւ կինն՝ ա՛ռն իւրում։ 4Զի կին՝ մարմնոյ իւրում ո՛չ իշխէ, այլ ա՛յրն. նոյնպէս եւ այրն՝ իւրում մարմնոյ ո՛չ իշխէ, այլ կի՛նն։ 5Մի՛ զրկէք զմիմեանս, բայց եթէ ինչ ՚ի միաբանութենէ՛ առ ժամանա՛կ մի, զի ուխտի՛ցն պարապիցէք, եւ դարձեալ ՚ի նո՛յն դարձջի՛ք, զի մի՛ փորձեսցէ զձեզ Սատանայ վասն անխառնութեանն ձերոյ։ 6Զայս ասեմ ներելո՛վ, եւ ո՛չ հրաման տալով։ 7Քանզի կամիմ եթէ ամենայն մարդ լինէր իբրեւ զի՛ս. այլ իւրաքանչիւրոք զի՛ւր շնորհս ունի յԱստուծոյ, ո՛մն այսպէս եւ ոմն այնպէս։ 8Բայց ամուրեացն եւ այրեացն ասեմ. Լա՛ւ է նոցա թէ կայցեն իբրեւ զիս։ 9Ապա թէ ո՛չ ունիցին ժոյժ, ամուսնասցի՛ն. զի լա՛ւ է ամուսնանալ քան զջեռնուլ։ 10Այլ կանամբեացն պատուիրեմ, ո՛չ ես՝ այլ Տէր. Կնոջ յառնէ մի՛ մեկնել։ 11Ապա եթէ մեկնեսցի, անա՛յր մնասցէ, կամ անդրէ՛ն ընդ առն իւրում հաշտեսցի. եւ առն՝ զկին իւր մի՛ թողուլ։ 12Բայց այլոց ես պատուիրեմ, ո՛չ եթէ Տէր. Եթէ ոք եղբայր՝ կին ունիցի անհաւատ, եւ նմա հաճոյ իցէ բնակիլ ընդ նմա, մի՛ թողցէ զնա։ 13Եւ կին որ ունիցի այր անհաւատ, եւ նմա կա՛մ իցէ բնակել ընդ նմա, մի՛ թողցէ զայրն. 14զի սո՛ւրբ է այրն անհաւատ, կնա՛ւն. եւ սուրբ է կինն անհաւա՛տ, արա՛մբն. ապա թէ ոչ՝ որդիքն ձեր պի՛ղծ են. բայց այժմ սո՛ւրբ են։ 15Ապա եթէ անհաւատն մեկնիցի, մեկնեսցի՛. զի ո՛չինչ հարկ ՚ի վերայ կայ եղբօրն կամ քեռն յայնպիսի իրս. քանզի ՚ի խաղաղութի՛ւն կոչեաց զմեզ Աստուած։ 16Զի՞ գիտես կին դու՝ եթէ զայր քո ապրեցուսցես. կամ զի՞ գիտես ա՛յր դու՝ եթէ զկին քո ապրեցուսցես. 17եթէ ոչ իւրաքանչի՛ւր ումեք որպէս եւ բաժանեա՛ց Տէր, զիւրաքանչիւրոք որպէս եւ կոչեա՛ց Աստուած, ա՛յնպէս գնասցէ. եւ ա՛յսպէս ընդ ամենայն եկեղեցիս պատուէ՛ր տամ։ 18Թլփատեա՛լ ոք կոչեցաւ. մի՛ ցանկասցի անթլփատութեան. յանթլփատութենէ՛ ոք կոչեցաւ, մի՛ թլփատեսցի. 19զի թլփատութիւն ո՛չինչ է, եւ անթլփատութիւն ո՛չինչ. այլ պահպանութի՛ւն Աստուծոյ պատուիրանացն. 20բայց իւրաքանչիւրոք յո՛ր կոչումն կոչեցաւ, ՚ի նմի՛ն կացցէ։ 21Ծառա՛յ կոչեցար, մի՛ փոյթ լիցի քեզ. այլ թէ կարիցե՛ս եւս ազա՛տ լինել, քեզ ա՛յնպէս լաւ իցէ։ 22Զի որ ՚ի Տէր կոչեցեալ իցէ ծառայն, ազա՛տ Տեառն է. նոյնպէս եւ որ ազատն կոչեցեալ է, ծառա՛յ Քրիստոսի է։ 23Գնոց գնեցայք՝ մի՛ լինիք ծառա՛յք մարդկան։ 24Իւրաքանչիւր յո՛ր կոչումն կոչեցաւ եղբա՛րք, ՚ի նմի՛ն կացցէ առաջի Աստուծոյ։ 25Այլ վասն կուսանաց հրաման ինչ ՚ի Տեառնէ ո՛չ ունիմ. բայց խրատ տա՛մ, որպէս ողորմելոյ ուրուք ՚ի Տեառնէ, հաւատարի՛մ լինել։ 26Համարիմ թէ ա՛յնպէս լաւ իցէ. բայց վասն վտանկին որ ՚ի վերայ կայ, բարիո՛ք է մարդոյ թէ այնպէս իցէ։ 27Կապեա՛լ ես ՚ի կին, մի՛ խնդրեր արձակել. արձակեալ ես ՚ի կնոջէ, մի՛ խնդրեր կին։ 28Զի եթէ ամուսնանայցես՝ ո՛չ մեղար. եւ եթէ ամուսնանայցէ կոյսն՝ ո՛չ մեղաւ, բայց նեղութիւն մարմնոյ ունիցին այնպիսիքն. այլ ես խնայեցի՛ ՚ի ձեզ։ 29Բայց զա՛յս ասեմ ե՛ղբարք, եթէ ժամանակս կարճեա՛լ է այսուհետեւ. զի որ ունիցին կանայս՝ որպէս թէ չունիցի՛ն. 30եւ որ լայցենն, որպէս թէ ո՛չ լայցեն. եւ որ խնդանն, որպէս թէ ո՛չ խնդայցե՛ն. եւ որ գնենն, որպէս թէ չունիցին. 31եւ որ վարենն զաշխարհս, որպէս թէ չվայելիցե՛ն. զի անցեա՛լ է վայելչութիւն աշխարհիս այսորիկ։ 32Այլ կամիմ զձեզ անհոգս լինել. զի որ անկինն է՝ հոգայ զՏեառն, թէ ո՛րպէս հաճոյ լիցի Տեառն. 33եւ որ կանամբին է, հոգայ զաշխարհիս՝ թէ որպէս հաճոյ լիցի կնոջ իւրում։ 34Եւ ահա մեկնեցա՛ն ՚ի միմեանց առնակինն եւ կոյսն. զի կոյսն հոգայ զՏեառն, զի իցէ սուրբ մարմնով եւ հոգւով, եւ առնակինն հոգայ զաշխարհիս՝ թէ ո՛րպէս հաճոյ լիցի առն իւրում։ 35Այլ զայս վասն ձերոյ օգտի ասեմ. ո՛չ եթէ խե՛ղդ ինչ արկանեմ ձեզ, այլ վասն պարկեշտութեան՝ եւ հպատակութեան Տեառն առանց զբաղանաց։ 36Ապա թէ ոք ամօթ համարեսցի վասն կուսին իւրոյ՝ եթէ իցէ ելեա՛լ ըստ չափ, եւ այնպէս ինչ պա՛րտ իցէ լինել. զոր կամի արասցէ, ո՛չ մեղանչէ. ամուսնասցի՛։ 37Իսկ որ հաստատեալ է ՚ի սրտի իւրում, եւ վտանկ ինչ ո՛չ իցէ նմա, իշխանութի՛ւն ունի ՚ի վերայ կամաց իւրոց. եւ զա՛յն ընտրեաց ՚ի սրտի իւրում՝ պահել զկոյսն իւր, բարւո՛ք առնէ։ 38Եւ որ ամուսնացուցանէ զկո՛յսն իւր, բարւո՛ք առնէ. եւ որ ո՛չն ամուսնացուցանէ՝ լա՛ւ եւս առնէ։ 39Կին կապեալ է ցորչափ ժամանակս կենդանի է այր նորա. ապա եթէ ննջիցէ այր նորա, ազա՛տ է, ում կամիցի ամուսնանալ. բայց միայն Տէրամբ։ 40Բայց երանելի՛ եւս է՝ թէ այնպէս կացցէ ըստ իմում խրատու. ես այսպէս համարիմ՝ թէ եւ յի՛ս իցէ Հոգի Աստուծոյ։