1Այլ վասն զոհի՛ց կռոցն, գիտեմք եթէ ամենեքի՛ն գիտութիւն ունիք. գիտութիւն հպարտացուցանէ, այլ սէր շինէ՛։ 2Եթէ ոք կամիցի գիտել ինչ, չեւ՛ եւս գիտաց՝ որպէս արժա՛ն է գիտել։ 3Բայց որ սիրէ զԱստուած, նա՛ է տեղեկացեալ ՚ի նմանէ։ 4Այլ վասն կերակրոցն զոհելոց՝ գիտեմք եթէ ո՛չինչ իսկ կուռքդ են յաշխարհի. զի չի՛ք ոք Աստուած բա՛ց ՚ի միոյն։ 5Զի թէպէտ եւ իցեն անուանեալ աստուածք՝ եթէ յերկինս, եւ եթէ յերկրի. որպէս եւ են աստուածք բազումք՝ եւ տեարք բազումք։ 6Այլ մեզ մի՛ է Աստուած, Հա՛յր՝ յորմէ ամենայն, եւ մե՛ք ՚ի նա. եւ մի՛ Տէր Յիսուս Քրիստոս, որով ամենայն, եւ մե՛ք նովաւ։ 7Այլ ո՛չ յամենեսեան գիտութիւն է. ոմանք առ խղճի մտաց մինչեւ ցայժմ զկռոցն իբրեւ զզոհեա՛լ ուտեն. եւ խիղճ մտաց նոցա քանզի տկա՛ր է, պղծի՛։ 8Այլ կերակուր զմեզ առաջի Աստուծոյ ո՛չ կացուցանէ. ո՛չ եթէ չուտեմք՝ պակասեմք ինչ, եւ ո՛չ եթէ ուտեմք՝ առաւելումք ինչ։ 9Բայց զգո՛յշ լերուք՝ գուցէ իշխանութիւնդ ձեր այդ՝ գայթագղութի՛ւն լիցի տկարաց։ 10Եթէ ոք տեսանիցէ զքեզ՝ որ զգիտութիւնդ ունիս՝ բազմեա՛լ ՚ի մեհենի, ոչ ապաքէն խիղճ մտա՛ց նորա, որ տկարութեամբն զգածեալ է, անդրէն շինիցի ուտե՛լ զզոհեալն. 11եւ կորնչիցի տկար եղբայրն ՚ի քում գիտութեանն, վասն որոյ Քրիստոսն մեռաւ։ 12Եւ ա՛յսպէս յանցուցեալ յեղբարս, եւ զխիղճ մտաց տկարացն զայրացուցեալ, ՚ի Քրիստոս մեղանչէ։ 13Վասն որոյ եթէ կերակուր գայթագղեցուցանէ զեղբա՛յրն իմ, ո՛չ կերայց միս յաւիտեան, զի մի՛ զեղբայրն իմ գայթագղեցուցից։