1Ոչ ապաքէն ազա՛տ եմ, ոչ ապաքէն առաքեա՛լ եմ. ոչ ապաքէն զՏէր մեր Յիսուս Քրիստոս աչօք իմովք տեսի՛, ոչ ապաքէն գործ իմ դո՛ւք էք ՚ի Տէր։ 2Թէպէտ եւ այլոց չիցեմ առաքեալ, այլ դէպ ձեզ ե՛մ. զի կնի՛ք իսկ առաքելութեան իմոյ դո՛ւք էք ՚ի Տէր։ 3Իմ պատասխանի ուր զիս հարցանիցեն՝ ա՛յս է. 4Մի՛թէ ոչ ունիցիմք իշխանութիւն ուտել եւ ըմպել։ 5Մի՛թէ ոչ ունիցիմք իշխանութիւն զքորս կանայս շրջեցուցանել ընդ մեզ. որպէս եւ ա՛յլ առաքեալքն, եւ եղբարքն Տեառն, եւ Կեփաս։ 6Եթէ միայն ե՛ս եւ Բառնաբաս ո՞չ ունիցիմք իշխանութիւն չգործե՛լ ինչ։ 7Ո՞ ոք երբէք զինուորիցի իւրովք թոշակօք. ո՞ ոք տնկիցէ այգի՝ եւ ՚ի պտղոյ նորա ո՛չ ուտիցէ. ո՞ ոք արածիցէ խաշն՝ եւ ՚ի կաթանէ խաշինն ո՛չ ուտիցէ։ 8Մի՛թէ ըստ մարդկութեա՞ն խօսիցիմ զայս. կամ թէ եւ օրէնքն զսոյն ո՞չ ասիցեն։ 9՚Ի Մովսիսի իսկ օրէնսն գրեալ է. Ո՛չ կապեսցես զցռո՛ւկ եզին կալոտւոյ։ Միթէ՝ զեզա՞նց ինչ փո՞յթ էր Աստուծոյ։ * 10Ոչ ապաքէն վասն մե՛ր ասէ. քանզի վասն մե՛ր գրեցաւ. զի յուսո՛վ պարտի որ սերմանէն՝ սերմանել. եւ որ կասուն՝ յուսո՛վ վայելել։ 11Եթէ մեք ՚ի ձեզ զհոգեւորսն սերմանեցաք, մե՛ծ ինչ է, եթէ ՚ի ձէնջ զմարմնաւո՛րսդ հնձիցեմք։ 12Եթէ այլք ձերո՛վ իշխանութեամբդ վայելեն, ոչ առաւե՛լ եւս մե՛ք. այլ ո՛չ ՚ի գործ ինչ արկաք զիշխանութիւնս զայս. բայց ամենայնի համբերեմք, զի մի՛ խափա՛ն ինչ լինիցիմք աւետարանին։ 13Ո՞չ գիտէք՝ եթէ որ ՚ի տաճարին գործեն, ՚ի տաճարէ՛ անտի ուտեն. եւ որ սեղանոյն պաշտօնեայք են, ՚ի սեղանո՛յ անտի վայելեն։ 14Նոյնպէս եւ Տէր հրամա՛ն ետ. որոց զաւետարանն աւետարանեն, յաւետարանէ՛ անտի կեալ։ 15Բայց ես եւ ո՛չ զմի ինչ յայսցանէ արկի ՚ի գործ, եւ ո՛չ գրեցի զայդ, զի ինձ ա՛յսպէս ինչ լինիցի. լա՛ւ է ինձ մանաւանդ մեռանել, եւ ո՛չ զի զպարծա՛նս իմ ոք ընդունայն համարիցի։ 16Զի եթէ աւետարանեմ, ո՛չինչ են ինձ պարծանք. քանզի հարկ ՚ի վերայ կայ. բայց վա՛յ է ինձ թէ ոչ աւետարանեմ։ 17Եթէ կամաւ զայն առնեմ, վա՛րձք են ինձ. եւ եթէ ակամայ, տնտեսութի՛ւն յանձն է ինձ։ 18Եւ արդ՝ զի՞նչ վարձք իցեն ինձ, եթէ յաւետարանելն ձրի՛ տաց զաւետարանն, զի մի՛ զեղծցի՛մ ինչ իշխանութեամբս իմով յաւետարանի՛ անդ։ 19Քանզի ազա՛տ էի յամենայնէ, եւ ամենեցուն զանձն ՚ի ծառայութեան կացուցի, զի զբազումս շահեցայց։ 20Եղէ ընդ Հրեայսն իբրեւ զՀրեայ, զի զՀրեա՛յսն շահեցայց։ 21Եղէ ընդ օրինօք, իբրեւ զայնոսիկ որ ընդ օրինօ՛քն էին. իբրեւ ո՛չ եթէ ընդ օրինօքն էի, այլ զի որ ընդ օրինօ՛քն իցեն՝ եւ զնոսա՛ շահեցայց. ընդ անօրէնս եղէ՛ իբրեւ զանօրէն. իբր ո՛չ եթէ անօրէն ինչ էի յԱստուծոյ, այլ ընդ օրինօքն Քրիստոսի. զի շահեցա՛յց զանօրէնսն։ 22Եղէ ընդ տկարս իբրեւ զտկար, զի զտկա՛րսն շահեցայց. ընդ ամենայնի ամենա՛յն եղէ, զի թերեւս ապրեցուցի՛ց զոմանս։ 23Զայս ամենայն առնեմ վասն աւետարանին, զի կցո՛րդ եղէց նմա։ 24Ո՞չ գիտէք՝ եթէ որ յասպարիսին ընթանան, ընթանալ՝ ամենեքի՛ն ընթանան. բայց մի՛ ոք առնու զյաղթութեանն. այնպէս ընթացարուք՝ զի հասանիցէք։ 25Ամենայն որ պատերազմի, ամենայնի՛ ժուժկալ լինի. նոքա զի զեղծանելի՛ պսակն առնուցուն, եւ մեք զանեղծութեանն։ 26Արդ՝ ե՛ս իսկ ա՛յնպէս ընթանամ, ո՛չ որպէս յաներեւոյթս ա՛յնպէս մրցիմ, որպէս ո՛չ թէ զհողմս ինչ կոծելով. 27այլ ճնշե՛մ զմարմինս իմ, եւ հնազանդեցուցանեմ. զի գուցէ՞ որ այլո՛ցն քարոզեցի՝ ե՛ս ինքն անպիտա՛ն գտանիցիմ։