1Տեսէ՛ք՝ որպիսի սէր շնորհեաց մեզ Հայր, զի որդիք Աստուծոյ կոչեսցուք մեք. վասն այսորիկ աշխարհ ո՛չ ճանաչէ զմեզ, քանզի ո՛չ ծանեաւ զնա։ 2Սի՛րելիք՝ այժմ որդի՛ք Աստուծոյ եմք, եւ չեւ՛ եւս է յայտ՝ եթէ զի՛նչ լինելոց եմք. գիտեմք՝ զի յորժամ նա յայտնեսցի՝ նմա՛ն նմա լինելոց եմք, զի տեսանելո՛ց եմք զնա՝ որպէս եւ է՛ն։ 3Եւ ամենայն որ ունի զայս յոյս յանձին՝ սրբէ՛ զանձն իւր՝ որպէս եւ նայն սուրբ է։ 4Ամենայն որ զմեղս գործէ, նա՝ եւ զանօրէնութիւն առնէ, եւ ի՛նքն իսկ մեղքն անօրէնութիւն է։ 5Եւ գիտեմք՝ զի նա յա՛յն սակս յայտնեցաւ՝ զի զմեղս բարձցէ՛, եւ ՚ի նմա մեղք ո՛չ են։ 6Ամենայն որ ՚ի նա է հաստատեալ, ո՛չ մեղանչէ. եւ ամենայն որ մեղանչէ, ո՛չ ետես զնա՝ եւ ո՛չ ծանեաւ զնա։ 7Մա՛նկունք մի՛ ոք զձեզ խաբեսցէ. որ առնէ զարդարութիւն, արդա՛ր է՝ որպէս եւ նա՛յն արդար է։ 8Եւ որ առնէ զմեղս՝ ՚ի Սատանայէ՛ է, զի իսկզբանէ Սատանայ մեղանչէ. վասն այսորիկ յայտնեցաւ Որդին Աստուծոյ՝ զի լուծցէ զգործս Սատանայի։ 9Ամենայն որ յԱստուծոյ է ծնեալ՝ մեղս ո՛չ առնէ, զի սերմն նորա ՚ի նմա՛ մնայ. եւ ո՛չ կարէ մեղանչել, զի յԱստուծո՛յ է ծնեալ։ 10Ա՛յսուիկ յայտնի են ՚ի միմեանց որդիք Աստուծոյ՝ եւ որդիք Սատանայի։ Ամենայն որ ո՛չ առնէ զարդարութիւն՝ չէ՛ նա յԱստուծոյ, եւ որ ո՛չ սիրէ զեղբայր իւր. 11զի ա՛յս է պատուիրանն զոր լուարուք իսկզբանէ, զի սիրեսցո՛ւք զմիմեանս։ 12Ո՛չ որպէս Կայէնն ՚ի չարէ անտի էր՝ եւ սպա՛ն զեղբայրն իւր, եւ յո՞ր սակս սպան զնա. զի իւր գործքն չար էին, եւ եղբօրն՝ բարի՛։ 13Եւ մի՛ ինչ զարմանայք ե՛ղբարք, եթէ աշխարհ զձեզ ատեայ։ 14Մեք գիտեմք՝ զի փոխեցաք ՚ի մահուանէ ՚ի կեա՛նս, քանզի սիրե՛մք զեղբարս. իսկ որ ոչն սիրէ, անդէ՛ն ՚ի մահուն կայ։ 15Ամենայն որ ատեայ զեղբայր իւր՝ մարդասպա՛ն է. եւ գիտէք՝ զի ամենայն մարդասպան ո՛չ ունի զկեանս յաւիտենականս յանձին հաստատեալ։ 16Այսուիկ գիտացաք զսէրն. զի նա՝ զա՛նձն իւր եդ ՚ի վասն մեր. եւ մեք վասն եղբա՛րց մերոց պարտիմք դնել զանձինս։ 17Որ ունիցի՛ զկեանս ինչ զաշխարհիս, եւ տեսանիցէ՛ զեղբայր իւր կարօտեալ իւիք, եւ փակիցէ զգութս իւր առ ՚ի նմանէ, զիա՞րդ սէրն Աստուծոյ ՚ի նմա իցէ բնակեալ։ 18Ո՛րդեակք՝ մի՛ բանիւք եւ լեզուօք սիրեսցուք, այլ արդեամբք եւ ճշմարտութեամբ։ 19Եւ ա՛յսուիկ լիցուք ծանուցեալք՝ եթէ ՚ի ճշմարտութենէ՛ անտի իցեմք. եւ առաջի նորա արասցուք հանդէ՛ս սրտից մերոց։ 20Եթէ ըստգտանիցե՛ն զմեզ սիրտք մեր, այլ Աստուած մեծ է քան զսիրտս՝ եւ գիտէ՛ զամենայն։ 21Սի՛րելիք՝ եթէ սիրտք մեր զմեզ ո՛չ ըստգտանիցեն, համարձակութիւն ունիմք առ Աստուած. 22եւ զոր ինչ հայցեմք՝ առնո՛ւմք ՚ի նմանէ. զի զպատուիրանս նորա պահեմք, եւ զհաճո՛յս առաջի նորա առնեմք։ 23Եւ ա՛յս է պատուիրան նորա, զի հաւատասցո՛ւք յանուն Որդւոյ նորա Յիսուսի Քրիստոսի, եւ սիրեսցուք զմիմեանս, որպէս եւ ե՛տ մեզ պատուէր։ 24Եւ որ պահէ զպատուիրանս նորա, ՚ի նմա՛ է հաստատեալ՝ եւ նա ՚ի սմա. եւ յայսմանէ գիտեմք եթէ բնակէ՛ ՚ի մեզ ՚ի Հոգւոյ անտի զոր ետ մեզ։