Ա Հովհաննէս
4
1Սի՛րելիք՝ մի՛ ամենայն հոգւոյ հաւատայք, այլ ընտրեցէ՛ք զհոգիսն եթէ յԱստուծոյ իցեն. զի բազում սուտ մարգարէք ելեալ են յաշխարհ։ 2Եւ մեք այսուիկ ճանաչեմք զՀոգին Աստուծոյ։ Ամենայն հոգի որ խոստովանի զՅիսուս Քրիստոս մարմնով եկեալ, յԱստուծո՛յ է նա. 3եւ ամենայն հոգի որ ո՛չ խոստովանի զՅիսուս Քրիստոս մարմնով եկեալ, չէ՛ նա յԱստուծոյ. եւ այս Նեռինն է, զորմէ լուարուքն եթէ գալոց է, եւ արդէն իսկ յաշխարհի է։ 4Դուք յԱստուծո՛յ էք ո՛րդեակք, եւ յաղթեցէք նոցա. զի մե՛ծ է որ ՚ի ձեզդ է, քան զայն որ յաշխարհին է։ 5Նոքա յաշխարհէ են, վասն այնորիկ յաշխարհէ խօսին, եւ աշխարհ լսէ՛ նոցա։ 6Մեք յԱստուծո՛յ եմք, որ զԱստուած ճանաչէ լսէ մեզ, եւ որ չէ՛ յԱստուծոյ՝ ո՛չ լսէ մեզ. այսուիկ ճանաչեմք զՀոգին ճշմարտութեան, եւ զհոգին խաբէութեան։
7Սի՛րելիք՝ սիրեսցո՛ւք զմիմեանս, զի սէր յԱստուծո՛յ է. եւ ամենայն որ սիրէ՝ յԱստուծո՛յ է ծնեալ, եւ ճանաչէ՛ զԱստուած։ 8Եւ որ ո՛չն սիրէ՝ ո՛չ ճանաչէ զԱստուած, զի Աստուած սէ՛ր է։ 9Եւ զի յայսմ երեւեցաւ սէրն Աստուծոյ ՚ի մեզ, զի զՈրդին իւր միածին առաքեա՛ց Աստուած յաշխարհ, զի եղիցուք նովաւ կենդանի՛ք։ 10Յա՛յսմ է սէրն. ո՛չ զի մեք սիրեցաք զԱստուած, այլ զի նա՛ սիրեաց զմեզ, եւ առաքեաց զՈրդի՛ն իւր ՚ի քաւութիւն մեղաց մերոց։ 11Սի՛րելիք՝ եթէ Աստուած այսպէս սիրեաց զմեզ, ապա եւ մե՛ք պարտիմք զմիմեանս սիրել։ 12ԶԱստուած ուրուք երբէք չի՛ք տեսեալ. եթէ սիրեսցուք զմիմեանս՝ Աստուած ՚ի մե՛զ բնակէ, եւ սէր նորա ՚ի մեզ կատարեալ է։ 13Այսուիկ գիտեմք եթէ մեք ՚ի նա եմք բնակեալ՝ եւ նա ՚ի մեզ, զի ՚ի Հոգւո՛յն իւրմէ ետ մեզ։ 14Եւ մեք տեսաք եւ վկայեմք, զի Հայր առաքեա՛ց զՈրդի իւր Փրկիչ աշխարհի։ 15Որ ոք խոստովանեսցի՝ եթէ Յիսուս է Որդի Աստուծոյ, Աստուած ՚ի նմա՛ բնակէ՝ եւ նա յԱստուա՛ծ։ 16Եւ մեք հաւատացք, եւ ծանեա՛ք զսէրն Աստուծոյ՝ զոր ունի առ մեզ։ Աստուած սէ՛ր է, եւ որ կայ ՚ի սէրն՝ բնակեա՛լ է յԱստուած, եւ Աստուած ՚ի նմա բնակէ։ 17Յայսմիկ է կատարեալ սէրն նորա ընդ մեզ. զի համարձակութի՛ւն ունիմք յաւուրն դատաստանի. զի որպէս եւ նայն է, նո՛յնպէս եւ մեք եմք յաշխարհի յայսմիկ։ 18Եւ երկեւղ ո՛չ գոյ ՚ի սէր, այլ սէրն կատարեալ ՚ի բա՛ց մերժէ զերկեւղն. զի երկեւղ ընդ տանջանօ՛ք է. իսկ որ երկնչին, չէ՛ կատարեալ ՚ի սէրն։ 19Մեք սիրեսցո՛ւք զԱստուած, վասն զի նա՛ նա՛խ սիրեաց զմեզ։ 20Եթէ ոք ասիցէ՝ եթէ սիրեմ զԱստուած, եւ զեղբայր իւր ատիցէ, սո՛ւտ է. որ ո՛չ սիրէ զեղբայր իւր զոր տեսանէ, զԱստուած զոր ո՛չն ետես՝ զիա՞րդ կարիցէ սիրել։ 21Եւ զայս պատուէ՛ր ունիմք առ ՚ի նմանէ, զի որ սիրէ զԱստուած՝ սիրէ՛ նա եւ զեղբայր իւր։
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805