1Եւ եղեւ յե՛տ աւուրց բազմաց՝ եւ բան Տեառն եղեւ առ Եղիա յամին երրորդի, եւ ասէ. Ե՛րթ եւ երեւեա՛ց Աքաաբու, եւ տա՛ց անձրեւ ՚ի վերայ երեսաց երկրի։ 2Եւ չոգա՛ւ Եղիա երեւել Աքաաբու. եւ սով սաստի՛կ էր ՚ի Սամարիա։ 3Եւ կոչեաց Աքաաբ զԱբդիու զհազարապետ իւր. եւ Աբդիու երկիւղա՛ծ էր ՚ի Տեառնէ յոյժ. 4եւ եղեւ ՚ի կոտորել Յեզաբելայ զմարգարէսն Տեառն, եւ ա՛ռ Աբդիու հարի՛ւր այր մարգարէ, եւ թաքո՛յց զնոսա յիսուն յիսուն յայրի՝ եւ կերակրեաց զնոսա հացիւ եւ ջրով։ 5Եւ ասէ արքայ ցԱբդիու. Ե՛կ շրջեսցուք ընդ երկիրդ առ ամենայն աղբերբք ջրոց եւ առ հեղեղատօք, թերեւս գտցո՛ւք խոտ եւ ապրեցուսցուք զձիս եւ զջորիս, եւ ո՛չ սատակեսցին յանասնոց։ 6Եւ բաժանեաց իւրեանց զճանապարհն շրջել. Աքաաբ գնաց ընդ մի ճանապարհ միայն, եւ Աբդիու գնաց ընդ ա՛յլ ճանապարհ միայն։ 7Եւ է՛ր Աբդիու ՚ի ճանապարհին. եւ եկն ել Եղիա ընդ առաջ նորա միայն, եւ աճապարեաց Աբդիու, անկաւ ՚ի վերայ երեսաց իւրոց՝ եւ ասէ. Եթէ դո՞ւ իցես տէ՛ր իմ Եղիա։ 8Եւ ասէ Եղիա. Ե՛ս եմ. ե՛րթ ասա՛ ցտէր քո՝ թէ ահա՛ւասիկ Եղիա։ 9Եւ ասէ Աբդիու. Զի՞նչ մեղայ, զի մատնես զծառայս քո ՚ի ձեռս Աքաաբու սպանանե՛լ զիս. 10կենդանի՛ է Տէր Աստուած քո, եթէ իցէ ազգ կամ թագաւորութի՛ւն ուր ո՛չ առաքեաց Տէր իմ խնդրել զքեզ. եւ ասեն թէ չէ՛ ուրեք. եւ այրեաց զթագաւորութիւնն եւ զաշխարհ նորա զի ո՛չ եգիտ զքեզ։ 11Եւ արդ դու ասես, թէ ե՛րթ եւ պատմեա՛ տեառն քում թէ ահաւասիկ Եղիա. 12եւ եղիցի թէ ես երթայցե՛մ ՚ի քէն, եւ Հոգի՛ Տեառն առնուցու զքեզ յերկիր զոր ո՛չ գիտիցեմ, եւ մտանիցեմ պատմել Աքաաբու, եւ ո՛չ գտանիցէ զքեզ, եւ սպանանիցէ զիս. եւ ծառայ քո երկիւղա՛ծ է ՚ի մանկութենէ իւրմէ։ 13Եւ ո՞չ պատմեցաւ տեառն իմում զոր ինչ արարի ես ՚ի կոտորել Յեզաբելայ զմարգարէսն Տեառն. թաքուցի ՚ի մարգարէիցն Տեառն հարիւր այր՝ յիսուն յիսուն այր յայրի՝ եւ կերակրեցի զնոսա հացիւ եւ ջրով։ 14Եւ արդ՝ դու ասե՛ս ցիս. Ե՛րթ եւ ասա՛ տեառն քում թէ ահա՛ւասիկ Եղիա, եւ սպանանիցէ զիս։ 15Եւ ասէ Եղիա. Կենդանի՛ է Տէր զօրութեանց, որոյ կացի առաջի նորա. զի այսօր երեւեցայց նմա։ 16Եւ գնաց Աբդիու ընդ առաջ Աքաաբու՝ եւ պատմեաց նմա. եւ ընթացաւ Աքաաբ եւ գնաց ընդ առա՛ջ Եղիայի։ 17Եւ եղեւ իբրեւ ետես Աքաաբ զԵղիա, ասէ Աքաաբ ցԵղիա. եթէ դո՞ւ իցես խանգարիչն Իսրայէլի։ 18Եւ ասէ Եղիա. Ես ո՛չ խանգարեմ զԻսրայէլ, այլ դո՛ւ եւ տուն հօր քո, ՚ի թողո՛ւլ ձեր զՏէր Աստուած ձեր՝ եւ երթալ զհետ Բահաղիմա՛յցն։ 19Եւ արդ առաքեա՛ ժողովեա՛ առ իս զամենայն Իսրայէլ ՚ի լեառն Կարմելոս, եւ զմարգարէսն Բահաղու զչորեքհարիւր եւ զյիսուն, եւ զմարգարէսն ամօթոյ զչորեքհարիւր եւ զյիսուն, եւ զմարգարէսն անտառաց զչորեքհարիւր. որ ուտեն զսեղանն Յեզաբելայ։

20Եւ առաքեաց Աքաաբ ընդ ամենայն Իսրայէլ, եւ ժողովեաց զմարգարէսն ՚ի լեառնն Կարմելոս։ 21Եւ մերձեցոյց Եղիա զամենայն ժողովուրդն. եւ ասէ ցնոսա Եղիա. Մինչեւ ցե՞րբ կաղայք յերկուս հետս. եթէ Տէր է Աստուած՝ երթա՛յք զհետ նորա, եւ եթէ Բահաղն իցէ՝ երթա՛յք զհետ նորա։ Եւ ո՛չ ետ ժողովուրդն նմա պատասխանի։ 22Եւ ասէ Եղիա ցժողովուրդն. Ե՛ս մնացեալ եմ մարգարէ Տեառն միայն, եւ մարգարէքն Բահաղու չորք հարիւր եւ յիսուն, եւ մարգարէք անտառին՝ չորեքարեւր։ 23Տացի՛ն մեզ երկուս եզինս, եւ ընտրեսցեն իւրեանց զմին, եւ յօշեսցեն եւ դիցեն ՚ի վերայ փայտից, եւ հուր մի՛ դիցեն. եւ ես արարից զմեւս եզնն, եւ եդից ՚ի վերայ փայտից, եւ հուր ո՛չ մատուցից։ 24Եւ կարդասջի՛ք զանուն աստուածոցն ձերոց, եւ ես կոչեցից զանուն Տեառն Աստուծոյ իմոյ. եւ եղիցի աստուած՝ որ լուիցէ հրով՝ նա՛ է Աստուած։ Պատասխանի ետուն ամենայն ժողովուրդն՝ եւ ասեն. Բարի՛ է բանդ զոր խօսեցար։ 25Եւ ասէ Եղիա ցմարգարէսն ամօթոյ. Ընտրեցէ՛ք դուք ձեզ զուարակ մի, եւ արարէ՛ք յառաջագոյն, քանզի դուք բազում էք. եւ կարդացէ՛ք զանուն աստուածոցն ձերոց, եւ հուր՝ մի՛ դնէք ՚ի վերայ։ 26Եւ առին զզուարակն զոր ետ նոցա, եւ արարին. եւ կարդացին զանուն Բահաղու՝ յայգուէ մինչեւ ցհասարակ օր. եւ ասէին. Լո՛ւր մեզ Բահաղ՝ լո՛ւր մեզ։ Եւ ո՛չ գոյր բարբառ՝ եւ ո՛չ ունկնդրութիւն. եւ ընթանային շուրջ զսեղանովն զոր արարին։ 27Եւ եղեւ ՚ի մէջօրէին՝ եւ այպանեաց զնոսա Եղիա Թեզբացի եւ ասէ. Մեծաձա՛յն կարդացէք զի աստուա՛ծ է՝ թերեւս զբօսանք ինչ իցեն նմա, եւ միանգամայն թերեւս առնիցէ հրաման, կամ թէ ՚ի քո՛ւն իցէ՝ եւ յառնիցէ։ 28Եւ կարդային մեծաձայն, եւ ցտէին ըստ օրինի իւրեանց սրով եւ գեղարդեամբք մինչեւ ցհեղուլ արեան ՚ի վերայ նոցա։ 29Եւ եղեւ իբրեւ մերձեցան յընդերեկսն, եւ մարգարէանային մինչեւ ցժամանակ մատուցանելոյ զոհին. եւ ո՛չ գոյր ձայն։ Եւ խօսեցաւ Եղիա Թեզբացի ընդ մարգարէս գարշելեացն՝ եւ ասէ. ՚Ի բա՛ց կացէք, արդ՝ ես արարից զողջակէզն իմ։ Եւ ՚ի բաց կացին՝ եւ գնացին։

30Եւ ասէ Եղիա ցժողովուրդն. Մատերո՛ւք առ իս։ Եւ մատեա՛ն ամենայն ժողովուրդն առ նա. եւ ողջացոյց զսեղանն Տեառն զկործանեալ։ 31Եւ ա՛ռ Եղիա երկոտասան քար՝ ըստ թուոյ ցեղիցն Իսրայէլի, որպէս խօսեցաւ Տէր ընդ նմա եւ ասէ. Իսրայէլ եղիցի անուն քո։ 32Եւ շինեաց զքարինսն յանուն Տեառն, եւ արար ծով՝ որ տանէր երկուց գրուաց սերմն շուրջ զսեղանով։ 33Եւ էդէզ զշերտսն ՚ի վերայ սեղանոյն զոր արար, եւ յօշեաց զողջակէզն, եւ էդէզ ՚ի վերայ շերտիցն, եւ էդէզ ՚ի վերայ սեղանոյն. 34եւ ասէ. Առէք ինձ չորս սափորս ջրոյ, եւ հեղէ՛ք ՚ի վերայ ողջակիզիդ եւ ՚ի վերայ շերտիցդ։ Եւ ասէ. Կրկնեցէ՛ք։ Եւ կրկնեցին։ Եւ ասէ. Երեքկնեցէ՛ք։ Եւ երեքկնեցին։ 35Եւ գնայր ջուրն շուրջ զսեղանովն, եւ զծովն լցին ջրով։ 36Եւ եղեւ ՚ի ժամու մատուցանելոյ պատարագին աղաղակեա՛ց Եղիա յերկինս, եւ ասէ. Տէ՛ր Աստուած Աբրահամու եւ Սահակայ եւ Իսրայէլի. ա՛յսօր ծանիցեն եթէ դո՛ւ ես Տէր Աստուած Իսրայէլի, եւ ես ծառա՛յ քո. եւ ե՛ս արարի զգործս զայսոսիկ. 37լո՛ւր ինձ Տէր, լո՛ւր ինձ հրով. եւ ծանիցէ ժողովուրդս՝ թէ դո՛ւ ես Տէր Աստուած, եւ դո՛ւ դարձուցեր զսիրտ ժողովրդեանս այսորիկ յետս։ 38Եւ անկաւ հո՛ւր ՚ի Տեառնէ յերկնից, եւ եկեր զողջակէզսն եւ զշերտսն, եւ զհողն եւ զջուրն որ ՚ի ծովուն լափեա՛ց հուրն։ 39Իբրեւ ետես ամենայն ժողովուրդն՝ անկա՛ն ՚ի վերայ երեսաց իւրեանց եւ ասեն. Արդարեւ Տէր՝ նա՛ է Աստուած, Տէր նա՛ է Աստուած։ 40Եւ ասէ Եղիա ցժողովուրդն. Կալարո՛ւք զմարգարէսն Բահաղու, եւ մի՛ ոք ապրեսցի ՚ի նոցանէ։ Եւ կալան զնոսա. եւ իջո՛յց զնոսա Եղիա ՚ի հեղեղա՛տն Կիսոնի եւ կոտորեա՛ց զնոսա անդ։

41Եւ ասէ Եղիա ցԱքաաբ. Ե՛լ կե՛ր եւ ա՛րբ, զի ոտնաձայն անձրեւի է։ 42Եւ ե՛լ Աքաաբ ուտել եւ ըմպել. եւ Եղիա ել ՚ի գլուխ լերինն Կարմելայ. եւ խոնարհեցաւ յերկիր, եւ եդ զերեսս իւր ՚ի մէջ ծնգաց իւրոց. 43եւ ասէ ցպատանեակն իւր. Ե՛լ եւ հայեա՛ց ընդ ճանապարհ ծովու։ Ել եւ հայեցաւ պատանեակն, եւ ասէ. Ո՛չ ինչ է։ Եւ ասէ Եղիա. Ա՛ղէ դու դարձիր եւթն անգամ։ Եւ դարձաւ պատանեակն եւթն անգամ։ 44Եւ եղեւ յետ եւթներորդում նուագին, եւ ահա ա՛մպ մի փոքրիկ իբրեւ զթա՛թ առն՝ հանէր ջուր. եւ ասէ. Ե՛լ եւ ասա՛ ցԱքաաբ. Լծեա՛ զկառս քո եւ է՛ջ, գուցէ հասանիցէ քեզ անձրեւ։ 45Եւ եղեւ մինչ նա ա՛յսր եւ անդր դառնայր՝ երկինք մթացան ամպովք եւ հողմով, եւ եղեւ անձրեւ՛ մեծ. եւ լայր եւ երթայր Աքաաբ յԵզրայէլ։ 46Եւ ձեռն Տեառն եղեւ՛ ՚ի վերայ Եղիայի, եւ պնդեաց զմէջ իւր եւ ընթացաւ առաջի Աքաաբու, մինչեւ մտանել յԵզրայէլ։