1Եւ մերձեցան աւուրք Դաւթի մեռանելոյ. եւ պատասխանի ետ Սողոմոնի որդւոյ իւրում, եւ ասէ. 2Ես երթամ զճանապա՛րհ ամենայն երկրի. եւ դու զօրասցի՛ս եւ եղիցես յա՛յր. 3եւ պահեսցե՛ս զպահպանութիւնս Տեառն Աստուծոյ քոյ, գնա՛լ ՚ի ճանապարհս նորա. եւ պահե՛լ զպատուիրանս նորա եւ զիրաւունս, եւ զդատաստանս եւ զվկայութիւնս նորա. զգրեալս յօրէնս Մովսիսի. զի ՚ի մի՛տ առնուցուս զոր առնիցես, ըստ ամենայնի զոր պատուիրեմ քեզ։ 4Զի հաստատեսցէ Տէր զբան իւր զոր խօսեցաւ վասն իմ եւ ասէ. Եթէ պահեսցեն որդիք քո զճանապարհս իւրեանց գնալ առաջի իմ ճշմարտութեամբ յամենայն սրտէ իւրեանց՝ եւ յամենայն անձնէ իւրեանց, ասէ՝ մի՛ սատակեսցի այր յաթոռոյ Իսրայէլի։ 5Եւ դու ինքնի՛ն գիտես, զոր ինչ արա՛ր ինձ Յովաբ որդի Շարուհեայ, եւ զոր ինչ արար ընդ երկուս իշխանս զօրաց Իսրայէլի՝ ընդ Աբեններ որդի Ներեայ, եւ ընդ Ամեսայի որդի Յեթերայ, եւ սպան զնոսա. եւ խնդրեաց զարիւն պատերազմի ՚ի խաղաղութեան. եւ ետ զարիւն անպարտ ՚ի կեանս իւրում, ՚ի մէջ իւր, եւ ՚ի կօշիկս ոտից իւրոց։ 6Եւ արասցե՛ս ըստ իմաստութեան քում. եւ ո՛չ իջուսցես զալիս նորա խաղաղութեամբ ՚ի դժոխս։ 7Եւ որդւոցն Բերզելեայ Գաղաադացւոյ արասցե՛ս ողորմութիւն. եւ եղիցին ընդ այնոսիկ որ ուտիցեն ՚ի սեղանոյ քումմէ. զի ա՛յնպէս մերձեցան յիս ՚ի փախչելն իմում յերեսաց Աբեսողոմայ եղբօր քոյ։ 8Եւ ահա ընդ քե՛զ է Սեմէի որդի Գերեայ որդւոյ Յեմինայ Բաւորիմացւոյ. եւ նա անէծ զիս անէծս ցաւագինս, յաւուր յորում գնացեալ երթայի ՚ի Բանակս. եւ նա էջ ընդ առաջ իմ ՚ի Յորդանան, եւ երդուայ նմա ՚ի Տէր՝ եւ ասեմ, եթէ ո՛չ սպանից զքեզ սրով։ 9Եւ մի՛ անպա՛րտ առնիցես զնա, զի այր իմաստուն ես դու, գիտասջի՛ր որպէս առնիցես նմա. եւ իջուսցես զալիս նորա արեամբ ՚ի դժոխս։ 10Եւ ննջեա՛ց Դաւիթ ընդ հարս իւր, եւ թաղեցաւ ՚ի քաղաքի Դաւթի։ 11Եւ աւուրք զորս թագաւորեաց Դաւիթ ՚ի վերայ Իսրայէլի՝ ամք քառասուն. ՚ի Քեբրոն թագաւորեաց ամս եւթն. եւ յԵրուսաղէմ թագաւորեաց ամս երեսուն եւ երիս։ 12Եւ Սողոմոն նստա՛ւ յաթոռ Դաւթի հօր իւրոյ՝ ամաց երկոտասանից, եւ պատրաստեցաւ թագաւորութիւն նորա յոյժ։

13Եւ եմո՛ւտ Ադոնիա որդի Ագիթայ առ Բերսաբէէ մա՛յր Սողոմոնի, եւ երկի՛ր եպագ նմա. եւ ասէ. Խաղաղութի՞ւն է մուտդ քո։ Եւ ասէ. Խաղաղութիւն է։ 14Եւ ասէ. Բա՛նք ինչ են իմ ընդ քեզ։ Եւ ասէ. Խօսեա՛ց։ 15Եւ ասէ ցնա. Դու ինքնի՛ն գիտես զի ի՛մ էր թագաւորութիւնն. եւ յի՛մ վերայ եդ ամենայն Իսրայէլ զերեսս իւր ՚ի թագաւոր. եւ դարձաւ թագաւորութիւնն, եւ եղեւ եղբօր իմում. զի ՚ի Տեառնէ եղեւ նմա։ 16Եւ արդ՝ խնդի՛ր մի խնդրեմ ՚ի քէն, մի՛ դարձուցաներ զերեսս քո յինէն։ Եւ ասէ ցնա Բերսաբէէ. Խօսեա՛ց։ 17Եւ ասէ ցնա. Ասասցե՛ս ցՍողոմոն արքայ, զի ո՛չ դարձուսցէ զերեսս իւր ՚ի քէն. եւ տացէ՛ ինձ զԱբիսակ Սոմնացի կնութեան։ 18Եւ ասէ Բերսաբէէ. Բարւո՛ք է, ե՛ս խօսեցայց վասն քո ընդ արքայի։ 19Եւ եմուտ Բերսաբէէ առ արքայ Սողոմոն խօսել ընդ նմա վասն Ադոնիայ. եւ յոտն եկաց արքայ ընդ առաջ նորա, եւ համբուրեաց զնա. եւ նստաւ յաթոռ իւրում, եւ եդաւ աթոռ մօրն արքայի, եւ նստաւ ընդ աջմէ նորա. 20եւ ասէ ցնա. Խնդիր մի փոքր խնդրե՛մ ես ՚ի քէն, մի՛ դարձուցանիցես զերեսս քո յինէն։ Եւ ասէ արքայ. Խնդրեա՛ մայր իմ. զի ո՛չ դարձուցից զերեսս իմ ՚ի քէն։ 21Եւ ասէ. Տացի՛ Աբիսակ Սոմնացի Ադոնիայ եղբօր քում կնութեան։ 22Պատասխանի ետ արքայ Սողոմոն՝ եւ ասէ ցմայր իւր. Եւ ընդէ՞ր խնդրիցես զԱբիսակ Սոմնացի Ադոնիայ, այլ խնդրեա՛ նմա զթագաւորութիւնս. զի նա երէց եղբա՛յր է քան զիս, եւ նորա՛ Աբիաթար քահանայ, եւ Յովաբ որդի Շարուհեայ սպարապե՛տ եւ բարեկամ։ 23Եւ երդուաւ արքայ Սողոմոն ՚ի Տէր՝ եւ ասէ. Օ՛ն եւ օ՛ն արասցէ ինձ Աստուած՝ եւ օ՛ն եւ օն յաւելցէ՝ եթէ ո՛չ հակառակ անձին իւրոյ խօսեցաւ Ադոնիա զբանդ զայդ։ 24Եւ արդ՝ կենդանի՛ է Տէր, որ արար զիս եւ ե՛դ յաթոռ Դաւթի հօր իմոյ, եւ նա արա՛ր ինձ տուն որպէս եւ խօսեցաւ Տէր, եթէ ո՛չ այսօ՛ր իսկ մեռցի Ադոնիա։ 25Եւ առաքեաց արքայ Սողոմոն ՚ի ձեռն Բանեայ որդւոյ Յովիդեայ, եւ սպան զնա. եւ մեռաւ Ադոնիա յաւուր յայնմիկ։ 26Եւ ցԱբիաթար քահանայ ասէ արքայ. Ե՛րթ յԱնաթովթ յագարակ քո, զի այր մահո՛ւ ես դու յաւուր յայսմիկ. եւ ո՛չ սպանից զքեզ, զի կրեցեր զտապանակ ուխտին Տեառն առաջի հօր իմոյ. եւ զի չարչարեցար ամենայն ուրեք՝ ուր չարչարեցաւ հայր իմ։ 27Եւ եհան Սողոմոն զԱբիաթար՝ չլինե՛լ քահանայ Տեառն. առ ՚ի կատարելոյ բանին Տեառն զոր խօսեցաւ ՚ի վերայ տանն Հեղեայ ՚ի Սելով։ 28Եւ լո՛ւր եհաս մինչեւ առ Յովաբ. զի Յովաբ միտեալ էր զհետ Ադոնիայ, եւ ո՛չ միտեցաւ զհետ Սողոմոնի. եւ փախեաւ Յովաբ ՚ի խորանն Տեառն, եւ բուռն եհար զեղջերաց սեղանոյն։ 29Եւ ա՛զդ եղեւ Սողոմոնի՝ եւ ասեն, թէ փախեաւ Յովաբ ՚ի խորանն Տեառն. եւ ահա ունի զեղջերաց սեղանոյն։ Եւ առաքեաց Սողոմոն առ Յովաբ՝ եւ ասէ. Զի՞ եղեւ քեզ զի փախեար ՚ի սեղանդ։ Եւ ասէ Յովաբ. Զի երկեայ յերեսաց քոց, եւ փախեայ առ Տէր։ Եւ առաքեաց Սողոմոն արքայ զԲանեա որդի Յովիդեայ եւ ասէ. Ե՛րթ սպա՛ն զնա, եւ թաղեա՛ զնա։ 30Եւ չոգաւ Բանեա որդի Յովիդեայ առ Յովաբ ՚ի խորանն Տեառն, եւ ասէ ցնա. Ա՛յսպէս ասէ արքայ. Ե՛լ այտի։ Եւ ասէ Յովաբ. Չելանե՛մ քանզի աստէն մեռանիմ։ Եւ դարձաւ Բանեա որդի Յովիդեայ, եւ խօսեցաւ ընդ արքայի՝ եւ ասէ. Զա՛յս ինչ խօսեցաւ Յովաբ, եւ զա՛յս ինչ ետ պատասխանի։ 31Եւ ասէ ցնա արքայ. Ե՛րթ՝ եւ արա՛ նմա որպէս եւ ասացն, եւ սպա՛ն զնա, եւ թաղեա՛ զնա. եւ բարձցե՛ս այսօր զարիւնն զուր զոր եհեղ Յովաբ՝ յինէ՛ն եւ ՚ի տանէ հօր իմոյ։ 32Դարձոյց Տէր զարիւն անիրաւութեան նորա ՚ի նորի՛ն գլուխ, որպէս պատահեաց երկուց արանց արդարոց եւ քաջաց քան զնա, եւ սպան զնոսա սրով. եւ հայր իմ ո՛չ գիտաց զարիւն նոցա. զԱբեննէր որդի Ներեայ՝ զսպարապետն Իսրայէլի, եւ զԱմեսայի որդի Յեթերայ զսպարապետն Յուդայ։ 33Եւ դարձան արիւնք նոցա ՚ի գլո՛ւխ դորա, եւ ՚ի գլուխ զաւակի դորա յաւիտեան. եւ Դաւթի եւ զաւակի իւրոյ եւ տա՛ն իւրոյ եւ աթոռոյ իւրոյ՝ եղիցի խաղաղութիւն ՚ի Տեառնէ յաւիտեան։ 34Եւ ել Բանեա որդի Յովիդեայ, եւ պատահեաց Յովաբայ եւ սպան զնա, եւ թաղեաց զնա ՚ի տան իւրում յանապատին։ 35Եւ ետ արքայ զԲանեայ որդի Յովիդեայ փոխանակ նորա ՚ի զօրավարութիւն. եւ թագաւորութիւնն ուղղէր յԵրուսաղէմ. եւ զՍադովկ քահանայ ետ արքայ փոխանակ Աբիաթարու՝ ՚ի քահանայ առաջի Տեառն։ Եւ ե՛տ Տէր Սողոմոնի հանճա՛ր եւ իմաստութիւն բազում յոյժ, եւ լայնութիւն սրտի իբրեւ զաւա՛զ առ եզր ծովու. եւ բազմացա՛ւ հանճար Սողոմոնի քան զամենայն որդւոց նախնեաց, եւ քան զիմաստնոց եգիպտացւոց։ Եւ ա՛ռ զդուստրն փարաւոնի, եւ ած զնա ՚ի քաղաքն Դաւթի, մինչեւ կատարել նորա զտունն իւր. եւ նախ զտունն Տեառն, եւ զպարիսպն Երուսաղեմի շուրջանակի, զեւթն ամ արա՛ր եւ կատարեաց։ Եւ էին Սողոմոնի եւթանասուն հազար բեռնակրաց, եւ ութսուն հազար քարահատաց ՚ի լերինն։ Եւ արար Սողոմոն զծովն, եւ զմոյթսն, եւ զաւազանսն մեծամեծսն. եւ զսիւնսն. եւ զջրաբուխսն սրահին. եւ զծովն պղնձի։ Եւ շինեաց զբարձաւանդակն մահարձանօք, եւ անջրպետեաց զքաղաքն Դաւթի։ Եւ ապա դուստրն փարաւոնի ել ՚ի քաղաքէն Դաւթի ՚ի տո՛ւն իւր զոր շինեաց նմա. եւ ապա շինեաց զբարձաւանդակն։ Եւ Սողոմոն մատուցանէր երիցս ՚ի տարւոջ ողջակէզս եւ խաղաղականս ՚ի վերայ սեղանոյն զոր շինեա՛ց Տեառն, եւ արկանէր խո՛ւնկս առաջի Տեառն. եւ կատարեա՛ց զտունն։ Եւ ա՛յս են իշխանք որ կային ՚ի վերայ գործոյն Սողոմոնի. երեք հազար եւ վեց հարիւր գործավարք ժողովրդեանն, որ գործէին զգործն։ Եւ շինեա՛ց զԱսուր, եւ զՄակդով, եւ զԱզեր, եւ զԲեթորոն վերին, եւ զԲալաաթ. բայց յե՛տ շինելոյն նորա զտունն Տեառն, եւ զպարիսպն Երուսաղեմի շուրջանակի, ապա՛ շինեաց եւ զքաղաքսն զայնոսիկ։ Եւ մինչդեռ կենդանի՛ էր Դաւիթ՝ պատուիրեաց Սողոմոնի, եւ ասէ. Ահա ընդ քե՛զ է Սեմէի որդի Գերեայ՝ որդի զաւակի Յեմինայ ՚ի Քեբրոնէ. նա անէ՛ծ զիս անէծս ցաւագինս յաւուր յորում գնացեալ երթայի ՚ի Բանակս։ Եւ նա էջ ընդ առաջ իմ յափն Յորդանանու. եւ երդուա՛յ նմա ՚ի Տէր, թէ ո՛չ մեռցիս սրով. եւ արդ՝ մի՛ առնիցես զնա անպարտ. զի այր իմաստո՛ւն ես դու, եւ գիտասցե՛ս զինչ առնիցես նմա, եւ իջուսցես զալիս նորա արեամբ ՚ի դժոխս։ 36Եւ առաքեաց արքայ եւ կոչեաց զՍեմէի, եւ ասէ ցնա. Շինեա՛ դու քեզ տո՛ւն յԵրուսաղէմ, եւ նի՛ստ անդ, եւ մի՛ ուրեք ելանիցես անտի. 37եւ եղիցի յաւուր ելանելոյ քոյ՝ թէ անցանիցես ընդ հեղեղատն Կեդրոնի, գիտելով գիտասջիր զի մահո՛ւ մեռանիցիս, եւ արիւն քո ՚ի գլո՛ւխ քո եղիցի։ Եւ երդուաւ նմա արքայ յաւուր յայնմիկ։ 38Եւ ասէ Սեմէի ցարքայ. Բարի՛ է բանդ զոր խօսեցար տէր իմ արքայ, ա՛յնպէս արասցէ ծառայ քո։ Եւ նստաւ Սեմէի յԵրուսաղէմ ամս երիս։ 39Եւ եղեւ յետ երից ամաց՝ փախեան ծառայք երկու՝ Սեմեայ առ Անքուս՝ որդի Մաաքայ արքայ Գեթայ. եւ ա՛զդ եղեւ Սեմեայ եւ ասեն. Ահա երկու ծառայք քո ՚ի Գէ՛թ են։ 40Յարեաւ Սեմէի եւ հանդերձեաց զէշ իւր, եւ գնաց առ Անքուս խնդրել զծառայս իւր. եւ չոգաւ Սեմէի եւ ած զծառայսն իւր ՚ի Գեթայ։ 41Եւ պատմեցաւ Սողոմոնի՝ ասեն, թէ չոգաւ Սեմէի յԵրուսաղեմէ ՚ի Գէթ՝ եւ դարձոյց զծառայս իւր։ 42Եւ առաքեաց արքայ եւ կոչեաց զՍեմէի՝ եւ ասէ ցնա. Ո՞չ երդմնեցուցի զքեզ ՚ի Տէր, եւ եդի քեզ վկայութիւն՝ եւ ասեմ. Յաւուր յորում ելանիցես յԵրուսաղեմէ՝ եւ երթայցես յաջ կամ յահեակ՝ գիտելով գիտասջիր զի մահո՛ւ մեռանիցիս. եւ ասացեր ցիս. Բարի՛ է բանդ զոր լուայ. 43եւ արդ՝ զիա՞րդ է զի ո՛չ պահեցեր զերդումն Տեառն, եւ զպատուէրն զոր պատուիրեցի քեզ։ 44Եւ ասէ արքայ ցՍեմէի. Դու ինքնի՛ն գիտես զչարութիւն քո, զոր գիտէ սիրտ քո զոր արարեր ընդ Դաւթի հօր իմում. եւ հատոյց Տէր զչարիսն քո ՚ի գլուխ քո. 45եւ արքայ Սողոմոն օրհնեա՛լ է, եւ աթոռ Դաւթի պատրա՛ստ առաջի Տեառն յաւիտեան։ 46Հրամա՛ն ետ արքայ Սողոմոն Բանեայ որդւոյ Յովիդայեայ. եւ ել սպա՛ն զնա, եւ մեռաւ։