1Եւ եղեւ յետ բանիցս այսոցիկ, այգի՛ մի էր Նաբաւթայ Յեզրայելացւոյ, մերձ առ կալ Աքաաբու արքայի Սամարեայ։ 2Եւ խօսեցաւ արքայ ընդ Նաբաւթայ՝ եւ ասէ. Տո՛ւր ինձ զայգին քո, եւ եղիցի ինձ ՚ի պարտէզ բանջարոյ, զի մե՛րձ է ՚ի տուն իմ. եւ տաց քեզ ա՛յլ այգի լա՛ւ քան զնա. եւ եթէ հաճոյ իցէ առաջի քո, տաց քեզ արծա՛թ գինս այգւոյ քոյ. եւ եղիցի ինձ ՚ի պարտէ՛զ բանջարոյ։ 3Եւ ասէ Նաբաւթ ցարքայ. Քա՛ւ լիցի ինձ յԱստուծոյ իմմէ տա՛լ քեզ զժառանգութիւն հարց իմոց։ 4Եւ եկն Աքաաբ ՚ի տուն իւր տխրեալ՝ եւ լքեալ, վասն բանին զոր խօսեցաւ ընդ նմա Նաբովթ Յեզրայելացի, եւ ասէ. Ո՛չ տաց քեզ զժառանգութիւն հարց իմոց։ Եւ ննջեաց ՚ի մահիճս իւր. եւ ծածկեաց զերեսս իւր, եւ ո՛չ եկեր հաց։ 5Եւ եմո՛ւտ առ նա Յեզաբէլ կին իւր՝ եւ խօսեցաւ ընդ նմա եւ ասէ. Զի՞ խռովեալ է ոգի քո՝ եւ ո՛չ ուտես հաց։ 6Եւ ասէ ցնա. Զի խօսեցայ ընդ Նաբաւթայ Յեզրայելացւոյ՝ եւ ասեմ. Տո՛ւր ինձ զայգին քո ընդ արծաթոյ, եւ եթէ կամիս՝ տա՛ց քեզ ա՛յլ այգի փոխանակ նորա. եւ ասէ. Ո՛չ տաց քեզ զժառանգութիւն հարց իմոց։ 7Եւ ասէ ցնա Յեզաբէլ կին իւր. Արդ ա՞յդպէս առնիցես զթագաւորութիւնդ ՚ի վերայ Իսրայէլի. արի՛ կե՛ր հաց՝ եւ սթափեա՛ց. եւ ե՛ս տաց քեզ զայգին Նաբաւթայ Յեզրայելացւոյ։ 8Եւ գրեաց հրովարտակ յանուն Աքաաբու, եւ կնքեաց մատանեաւ նորա. եւ առաքեաց զհրովարտակն առ ծերս եւ առ ազատս քաղաքին նորա, որ բնակեալ էին ընդ Նաբովթայ։ 9Եւ գրեալ էր ՚ի հրովարտակին ա՛յսպէս. Պահեցէ՛ք պահս, եւ նստուցէ՛ք զՆաբովթ ՚ի գլուխ ժողովրդեանն. 10եւ նստուցէ՛ք երկուս արս որդիս անօրինաց հանդէ՛պ նորա, եւ վկայեսցեն զնմանէ՝ եւ ասասցեն, թէ օրհնեցեր զԱստուած՝ եւ զարքայ. եւ հանցեն զնա եւ քարկոծեսցեն, եւ մեռցի՛։ 11Եւ արարին արք քաղաքին նորա ծերք եւ ազատք որ նստէին ՚ի քաղաքին նորա՝ որպէս առաքեաց առ նոսա Յեզաբէլ, զորօրինակ գրեալ էր ՚ի հրովարտակսն։ 12Կարգեցին պահս, եւ նստուցին զՆաբաւթ ՚ի գլուխ ժողովրդեանն. 13եւ եկին երկու արք՝ որդիք անօրինաց, եւ նստա՛ն հանդէպ նորա. եւ վկայեցին արքն ապստամբութեան զՆաբովթայ առաջի ամենայն ժողովրդեանն՝ եւ ասեն, թէ օրհնեաց Նաբովթ զԱստուած՝ եւ զարքայ. եւ հանին զնա արտաքոյ քաղաքին, եւ քարկոծեցին զնա քարամբք՝ եւ մեռա՛ւ։ 14Եւ առաքեցին առ Յեզաբէլ՝ եւ ասեն. Քարկոծեցաւ Նաբովթ՝ եւ մեռաւ։ 15Եւ իբրեւ լուաւ Յեզաբէլ՝ թէ քարկոծեցաւ Նաբովթ՝ եւ մեռաւ. ասէ Յեզաբէլ ցԱքաաբ. Արի՛ ժառանգեա՛ զայգին Նաբովթայ Յեզրայելացւոյ՝ զոր ո՛չ ետ քեզ ընդ արծաթոյ. զի ո՛չ է Նաբովթ կենդանի՝ քանզի մեռա՛ւ։ 16Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ Աքաաբ՝ թէ մեռաւ Նաբովթ Յեզրայելացի, պատառեաց զհանդերձս իւր՝ եւ քուրձ զգեցաւ։ Եւ եղեւ յետ այնորիկ, յարեա՛ւ Աքաաբ՝ եւ էջ յայգին Նաբաւթայ Յեզրայելացւոյ ժառանգել։

17Եւ խօսեցաւ Տէր ընդ Եղիայի Թեզբացւոյ՝ եւ ասէ. 18Արի՛ է՛ջ ընդ առաջ Աքաաբու արքայի Իսրայէլի որ ՚ի Սամարիա. զի նա էջ յայգին Նաբովթայ ժառանգել զնա. 19եւ խօսեսցիս ընդ նմա՝ եւ ասասցես. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Որպէս սպաներ եւ ժառանգեցեր, վասն այդորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր. ՚Ի տեղւոջ ուր լափեցին շունք եւ խոզք զարիւն Նաբովթայ, ա՛նդ լափեսցեն զարիւն քո, եւ բոզք լուասցին յարեան քում։ 20Եւ ասէ Աքաաբ ցԵղիա. Եթէ գտե՛ր զիս թշնամի իմ։ Եւ ասէ. Գտի՛. զի ՚ի զուր հպարտացար գործել չա՛ր առաջի Տեառն, առ ՚ի բարկացուցանելոյ զնա։ 21Ահա ե՛ս ածից ՚ի վերայ քո չարիս. եւ բորբոքեցի՛ց զկնի քո, եւ սատակեցից զԱքաաբու՝ որ միզիցէ զորմով. եւ զնեղեալն եւ զլքեալն յԻսրայէլէ. 22եւ տաց զտուն քո իբրեւ զտունն Յերոբովամու որդւոյ Նաբատայ, եւ իբրեւ զտունն Բայասայ որդւոյ Աքիայ, վասն բարկութեանցն որովք բարկացուցեր զիս՝ եւ յանցուցեր զԻսրայէլ։ 23Եւ առ Յեզաբէլ խօսեցաւ Տէր՝ եւ ասէ. Շո՛ւնք կերիցեն զնա առ պարսպին Յեզրայելի։ 24Զմեռեալ Աքաաբու ՚ի քաղաքի՝ կերիցե՛ն շունք. եւ զմեռեալ նորա ՚ի դաշտի՝ կերիցեն թռչունք երկնից։ 25Սակայն ՚ի զուր մեծամտեաց Աքաաբ առնել չար առաջի Տեառն. որպէս յիմարեցոյց զնա Յեզաբէլ կի՛ն իւր։ 26Եւ գարշացաւ յոյժ երթալ զհետ գարշելեացն՝ ըստ ամենայնի զոր արար Ամուրհացին, զոր սատակեաց Տէր յերեսաց որդւոցն Իսրայէլի։ 27Եւ վասն բանին զի ստրջացաւ արքայ յերեսաց Տեառն, եւ երթա՛յր լալով, եւ պատառեա՛ց զպատմուճան իւր, եւ զգեցաւ քո՛ւրձ ՚ի վերայ մարմնոյ իւրոյ. եւ պահեաց եւ զգեցաւ քուրձ յաւուրն յորում սպան զՆաբովթ Յեզրայելացի, եւ գնա՛յր կորակոր։ 28Եւ եղեւ բան Տեառն ՚ի ձեռն ծառայի իւրոյ Եղիայի վասն Աքաաբու, եւ ասէ Տէր. 29Տեսե՞ր զի ստրջացաւ Աքաաբ յերեսաց իմոց. փոխանակ զի ակնկորեաց յերեսաց իմոց, ո՛չ ածից չարիս յաւուրս նորա. այլ յաւուրս որդւոյ նորա ածի՛ց չարիս ՚ի վերայ տան նորա։