1Եւ ՚ի հաստատե՛լ թագաւորութեանն Սողոմոնի, խնամութի՛ւն արար Սողոմոն ընդ փարաւոնի արքային Եգիպտացւոց, եւ ա՛ռ զդուստր նորա՝ եւ ած ՚ի քաղաք Դաւթի, մինչեւ կատարեաց շինել զտուն իւր՝ եւ զտուն Տեառն, եւ զպարիսպն Երուսաղեմի շուրջանակի։ 2Սակայն ժողովուրդն արկանէին խո՛ւնկս ՚ի վերայ բարձանց. զի ո՛չ շինեցաւ տուն անուան Տեառն մինչեւ ցաւուրսն ցայնոսիկ։ 3Եւ սիրեաց Սողոմոն զՏէր՝ գնա՛լ ըստ հրամանաց Դաւթի հօր իւրոյ, բայց ՚ի բարձունս եւ նա՛ զոհէր՝ եւ արկանէր խունկս։ 4Եւ յարեա՛ւ գնա՛ց արքայ ՚ի Գաբաւոն զոհե՛լ անդ, զի նա առաւել բարձրագոյն եւ մե՛ծ էր. հազա՛ր ողջակէզ եհան Սողոմոն ՚ի վերայ սեղանոյն այնորիկ ՚ի Գաբաւոն։

5Եւ երեւեցա՛ւ Տէր Սողոմոնի ՚ի քուն գիշերոյ. եւ ասէ Տէր ցՍողոմոն. Խնդրեա՛ դու քեզ խնդիր ինչ։ 6Եւ ասէ Սողոմոն. Դո՛ւ արարեր ողորմութիւն մեծ ընդ Դաւթի հօր իմոյ, որպէս եւ շրջեցաւ առաջի քո ճշմարտութեամբ եւ արդարութեամբ եւ ուղղութեամբ սրտի ընդ քեզ. եւ պահեցեր նմա զողորմութիւնս զայս մեծ՝ տա՛լ որդւոյ նորա նստել յաթոռ նորա՝ որպէս եւ յաւուր յայսմիկ։ 7Եւ արդ՝ Տէր Աստուած իմ, դու ետուր զծառայ քո փոխանակ Դաւթի հօր իմոյ, եւ ե՛ս եմ մանուկ փոքր, եւ ո՛չ գիտեմ զել եւ զմուտ իմ. 8եւ ծառայ քո ՚ի մէջ ժողովրդեան քո է՝ զոր ընտրեցեր ժողովուրդ քո՝ բազում, անթիւ եւ անհամար ՚ի բազմութենէ։ 9Եւ տացես ծառայի քում սի՛րտ լսելոյ եւ դատելոյ զժողովուրդ քո արդարութեամբ, խելամո՛ւտ լինել ՚ի մէջ բարւոյ եւ չարի. քանզի ո՞ կարիցէ դատել զայս ժողովուրդ քո զծանր։ 10Եւ հաճո՛յ թուեցաւ բանն առաջի Տեառն, զի խնդրեաց Սողոմոն զայն բան։ 11Եւ ասէ ցնա Տէր. Փոխանակ զի խնդրեցե՛ր յինէն զբանդ զայդ, եւ ո՛չ խնդրեցեր քեզ աւուրս բազումս, եւ ո՛չ խնդրեցեր քեզ մեծութիւն, եւ ո՛չ խնդրեցեր զանձինս թշնամեաց քոց. այլ խնդրեցեր դու քեզ խելամո՛ւտ լինել լսելոյ զիրաւունս. 12ահա արարի՛ ըստ բանիդ քում. ահա ետո՛ւ քեզ սիրտ իմաստուն եւ հանճարեղ. իբրեւ զքեզ ո՛չ ոք եղեւ յառաջ քան զքեզ, եւ յետ քո ո՛չ ոք յարիցէ նմանօղ քեզ։ 13Եւ զոր ո՛չ եւս խնդրեցեր՝ ետո՛ւ քեզ, զմեծութիւն եւ զփառս, որպէս ո՛չ ոք եղեւ նման քեզ ՚ի թագաւորս զամենայն աւուրս քո։ 14Եւ եթէ գնասցես ՚ի ճանապարհս իմ պահե՛լ զհրամանս իմ եւ զպատուիրանս իմ որպէս եւ գնա՛ց Դաւիթ հայր քո, եւ բազմացուցի՛ց զաւուրս քո։ 15Եւ զարթեաւ Սողոմոն՝ եւ ահա երա՛զ էր. եւ յարեա՛ւ եկն յԵրուսաղէմ, եւ եկաց առաջի սեղանոյն յանդիման տապանակի ուխտին Տեառն ՚ի Սիոն. եւ մատոյց ողջակէզս, եւ արար խաղաղականս, եւ արար խրախութիւն մե՛ծ իւր եւ ամենայն ծառայից իւրոց։

16Յայնժամ երեւեցան երկո՛ւ կանայք պոռնիկք՝ արքայի, եւ կացին առաջի նորա։ 17Եւ ասէ մի կինն. Յի՛ս տէր իմ. ե՛ս եւ կինս այս էաք ՚ի միում տան, եւ ծնայ ՚ի տանն. 18եւ եղեւ յաւուրն երրորդի ծնա՛ւ եւ կինս այս. եւ մեք առանձինն էաք, եւ ո՛չ ոք գոյր ընդ մեզ ՚ի տանն՝ բա՛ց ՚ի մէնջ յերկոցունց ՚ի տանն։ 19Եւ մեռաւ որդի սորա ՚ի գիշերի, քանզի ննջեաց ՚ի վերայ նորա. 20եւ յարեաւ ՚ի հասարակ գիշերի, եւ ա՛ռ զմանուկն իմ ՚ի գրկաց իմոց. եւ աղախին քո ՚ի քո՛ւն էր, եւ ննջեցոյց զնա ՚ի ծո՛ց իւրում. եւ զորդին իւր զմեռեալ ննջեցոյց ՚ի ծո՛ց իմում։ 21Եւ յարեայ ընդ առաւօտն դիեցուցանել զորդին իմ, եւ նա՝ էր մեռեալ. եւ հայեցայ ընդ նա այգունն, եւ ահա չէ՛ր որդին իմ զոր ծնայ։ 22Եւ ասէ մեւս կինն. Ո՛չ, այլ որդի քո է մեռեալն, եւ որդի իմ կենդանին։ Եւ մեւսն եւս ասէր. Այլ որդի իմ կենդանին, եւ որդի քո մեռեալն. 23եւ խօսեցան առաջի արքայի։ Եւ ասէ ցնոսա արքայ. Դու ասես՝ թէ ա՛յս որդի ի՛մ է՝ որ կենդանիս է, եւ որդի դորա մեռեալն. եւ դու ասես. Ո՛չ, այլ որդին քո մեռեալն, եւ որդին իմ կենդանին։ 24Եւ ասէ արքայ. Առէ՛ք առ իս զսուրն։ Եւ բերին զսուրն առաջի արքայի։ 25Եւ ասէ արքայ. Կտրեցէ՛ք զմանուկն զստնդիաց զկենդանի յերկուս, եւ տո՛ւք զկէսն նորա դմա՛, եւ զկէսն նորա նմա։ 26Եւ պատասխանի ետ կինն՝ որոյ որդին կենդանի էր, եւ ասէ ցարքայ. քանզի խռովեցա՛ն աղիք նորա ՚ի վերայ որդւոյն իւրոյ, եւ ասէ. Յի՛ս տէր. տո՛ւք նմա զմանուկն կենդանի՝ եւ մահու մի՛ սպանանէք զնա։ Եւ մեւսն ասէր. Մի՛ իմ լիցի՝ եւ մի՛ դորա, կտրեցէ՛ք ընդ մէջ։ 27Պատասխանի ետ արքայ եւ ասէ. Տո՛ւք դմա զմանուկն կենդանի, որ ասաց թէ տո՛ւք զդա նմա՝ եւ մահու մի՛ սպանանէք զդա. նա՛ է մայր դորա։ 28Եւ լուաւ ամենայն Իսրայէլ զդատաստանն զոր դատեցաւ արքայ, եւ զահի՛ հարան յերեսաց արքայի. զի տեսին թէ իմաստութիւն Աստուծոյ է ՚ի նմա առնել իրաւունս։