1Եւ լուաւ Շմաւոն՝ եթէ ժողովեաց Տրիփոն զօրս բազումս գալ հասանե՛լ ՚ի վերայ երկրին Հրէաստանի սատակել զնոսա. 2եւ ստուգեաց թէ յահի յերկիւղի մեծի է։ Եւ ինքն եկն ել յԵրուսաղէմ, ժողովեաց եւ նա զժողովուրդսն. 3մխիթարեաց զնոսա՝ եւ ասէ. Դուք ինքնին գիտէք որչափ գո՛րծ գործեցաք՝ ե՛ս եւ եղբարք իմ, եւ տուն հօր իմոյ. քանի՛ մարտ պատերազմի մղեցաք, կամ ո՞րչափ նեղութեան համբերաք ՚ի վերայ սրբութեանցն օրինաց եւ քաղաքին. 4զի վասն Իսրայէլի՝ եւ ձեր ամենեցուն կորեան եղբարքն ամենայն, եւ ես մնացեալ եմ միայն։ 5Եւ արդ քա՛ւ լիցի անխայել ապաշաւել յանձն իմ, յամենայն ժամանակս նեղութեան. արութեամբ ինչ՝ չե՛մ լաւ քան զեղբարսն, 6բայց սակայն զօրացա՛յց խնդրել զվրէժ զազգի ՚ի վերայ սրբութեանցն օրինաց, ՚ի վերայ կանանց եւ որդւոց. զի աւասիկ ժողովեալ են հեթանոսքն ամենայն, հասանել սատակել զյիշատակս մեր յերկրէ։ 7Իբրեւ զայն խօսէր՝ զուարթացուցանէր՝ մխիթարէր զամենայն միտս ժողովրդեանն։ 8Ետո՛ւն պատասխանի, սկսան խօսել ՚ի ձայն մեծ՝ եւ ասեն. Դո՛ւ ես մեր առաջնորդ փոխանակ Յուդայի եւ Յովնաթանու եղբօր քոյ. 9մարտի՛ր զպատերազմ մեր, եւ զամենայն որ ինչ ասիցես՝ հնազա՛նդ լիցուք քեզ։ 10Եւ ժողովեաց նա զամենայն արս պատերազմի, վաղվաղեաց՝ փութացաւ՝ շինեաց զպարիսպն Երուսաղեմի։ 11Եւ արձակեաց նա զՅովնաթան զԱբիսողոմեան զօրօք բազմօք ՚ի քաղաքն Յոպպէացւոց. եւ եհան նա անտի զպահապանսն, եւ ինքն եմո՛ւտ ամրացաւ, եւ պահէր զնա։ 12Յետ այսորիկ խաղաց գնաց Տրիփոն ՚ի քաղաքէն Պտղոմէացւոց զօրօք բազմօք՝ գա՛լ յերկիրն Հրէաստանի. եւ ածէր ընդ իւր զՅովնաթան ՚ի զգուշութիւն պահպանութեան։ 13Եւ Շմաւոն բանակեալ էր ՚ի Դիդա յանդիման դաշտին։ 14Եւ գիտաց Տրիփոն թէ համբարձաւ Շմաւոն փոխանակ Յովնաթանու եղբօր իւրոյ, եւ պատրաստեալ է նա ՚ի մարտ պատերազմի. արար հրեշտակս՝ եւ արձակեա՛ց առ նա եւ ասէ. 15Վասն արծաթոյն որ պարտէ՛ր Յովնաթան յարքունիս՝ արգելեալ կայ աստ. 16արդ տո՛ւր բերել զարծաթն հարիւր քանքար, եւ երկուս որդիս յորդւոց սորա տո՛ւր ածել առ իս. զի մի՛ յորժամ արձակեսցուք՝ ապստա՛մբ լիցի սա ՚ի մէնջ։ 17Եւ գիտաց Շմաւոն, եթէ նենգութեամբ խօսի ընդ նմա, ե՛տ տանել զարծաթն եւ զպատանեակսն. գուցէ ինչ թշնամութիւն լինիցի ընդ ժողովրդեանն եւ ընդ նմա. 18եւ ասիցեն, թէ ագահեաց յարծաթն՝ եւ չե՛տ տանել զպատանեակսն, եւ այրն կորեաւ։ 19Ապա ետ տանել զպատանեակսն՝ եւ զհարիւր քանքարն. եւ սակայն ստեաց, եւ ո՛չ արձակեաց զՅովնաթան։ 20Եւ յետ այսորիկ եկն Տրիփոն ՚ի կողմանս երկրին, շրջել եւ սատակել զնոսա, եւ պատեցին զճանապարհն Ադովրայ։ Եւ Շմաւոն բանակաւ հանդերձ զառաջս ունէր նորա՝ յոր կողմ եւ երթայր առ նա։ 21Եւ որք ՚ի միջնաբերդին էին յԵրուսաղէմ. յղեցին առ Տրիփոն հրեշտակս՝ ստիպել զնա, զի եկեսցէ առ նոսա ընդ անապատն, եւ համբա՛րս բերդին արասցէ։ 22Եւ պատրաստեցաւ Տրիփոն գնդաւն հանդերձ՝ գա՛լ մտանել ՚ի գիշերին յայնմիկ. եւ ձիւնաբեր եղեւ յոյժ, վասն այնորիկ ո՛չ կարաց մտանել. չու արար եկն ՚ի կողմանս Գաղաադու։ 23Իբրեւ մերձեցաւ նա ՚ի Բասկանա՝ ա՛նդ սպան զՅովնաթան, եւ անդէ՛ն թաղեցաւ։ 24Դարձաւ անտի Տրիփոն եւ եկն յաշխարհ իւր։ 25Եւ առաքեաց Շմաւոն՝ բարձ անտի զոսկերսն Յովնաթանու եղբօր իւրոյ. եւ բերին թաղեցին զնա ՚ի Մովդիիմ ՚ի քաղաքն հարց իւրոց։ 26Կո՛ծ եդին, լացի՛ն զնա ամենայն Իսրայէլ, եւ սո՛ւգ առին աւուրս բազումս։ 27Եւ ա՛նդ շինեաց շինուած ՚ի վերայ գերեզմանի հօր իւրոյ եւ եղբարց իւրոց. եւ բարձրացոյց զնա գո՛րծ քարկռի քարկոփ շուրջանակի. 28եւ կանգնեաց ՚ի վերայ նորա բրգունս դէմ ընդդէմ. եւ կացոյց անդ երիս վառեալս՝ հօրն եւ եղբարցն դէմ ընդդէմ։ 29Սեամբք բարձրութեան վանդակապատ. եւ արար իւր անուն յաւիտենից։ Եւ եդ զկողիւք վանդակին գո՛րծ քանդակի նաւա՛ց նմանութեան. զի երեւելի կացցեն որ անցանեն ընդ ծով նաւօք, 30առ շիրմօքն զոր արարին ՚ի Մովդիիմ մինչեւ յօրս յայս։

31Եւ Տրիփոն գնայր նենգութեամբ ընդ արքայի Անտիոքայ մանկան. սպան զնա, 32եւ թագաւորեաց ընդ նորա. եւ թագ ա՛ռ նա զԱսիացւոց, եւ արար համարս մեծամեծս յերկրի։ 33Եւ շինեա՛ց Շմաւոն զամուրսն Հրէաստանի, բարձրացո՛յց պարսպօք, եւ կանգնեաց զաշտարակս, դրամբք եւ նգօք հաստատեաց. եւ պնդեաց զամուրսն համբարօք։ 34Եւ կոչեաց Շմաւոն արս ընտիրս, եւ առաքեաց առ Դեմետր, զի արասցէ թողութիւն երկրին. զի ամենայն գործքն Տրիփոնեայ յափշտակութիւնք էին։ 35Եւ առաքեաց Դեմետր թագաւոր՝ ըստ բանիցս ըստ այսոցիկ պատասխանի ետ նմա, եւ գրեաց հրովարտակս ըստ օրինակիս ըստ այսմիկ։ 36Դեմետր արքայ՝ առ Շմաւոն քահանայապէտ՝ առ բարեկամ թագաւորաց, եւ առ ամենայն ծերակոյտ ազգիդ Հրէից ողջո՛յն։ 37Պսա՛կդ ոսկի՝ եւ զօրհնութիւնդ որ ետուք բերել մեզ՝ ընկալա՛ք, եւ պատրա՛ստ եմք առնել խաղաղութիւն մեծ. եւ գրել առ իշխանս հարկահանաց, զի թողցին ձեզ պարտիքն։ 38Եւ զոր միանգամ հաստատեցաք առ ձեզ՝ հաստատո՛ւն կացցէ. եւ ամուրքդ զոր շինէք՝ այդ ձե՛զ իսկ լիցի։ 39Եւ թողեալ լիցի ՚ի մէնջ ձեզ մեղք կամա՛յ եւ ակամայ մինչեւ յայսօր ժամանակի։ Եւ զպսակն որ պարտիք՝ եւ ինչ ա՛յլինչ որ մաքս ելանէ յԵրուսաղեմէ՝ այլ մի՛ ելցէ։ 40Եւ թէ ոք պիտանի՛ք իցեն ձեր, եւ արժանի՛ իցեն ՚ի մեր գիր մտանել՝ մտցե՛ն համարձակ։ Եւ եղիցի մեզ ընդ ձեզ խաղաղութիւն։ 41Յամին հարիւրորդի եւթանասներորդի, բարձա՛ւ լուծն հեթանոսաց յԻսրայէլեան տոհմէ անտի։ 42Եւ սկսաւ ժողովուրդն գրել ՚ի մատեանս իւրեանց, եւ ՚ի կտակս վաճառաց իւրեանց։ Յամին առաջնորդի յամս Շմաւոնի մեծի քահանայապետի՝ եւ առաջնորդ զօրավար ազգին Հրէից։ 43Յաւուրսն յայնոսիկ պատեաց նա զքաղաքն Գազացւոց, եւ պաշարեաց զնա զօրօք, եւ արար անդ մենքենայս եւ մատոյց ՚ի պարիսպ անդր, եւ կործանեաց աշտարակ մի։ 44Եւ ելին ՚ի մենքենայէ անտի՝ եւ յարձակեցան ՚ի ներքս ՚ի քաղաքն, եւ եղեւ խռովութիւն յոյժ ՚ի քաղաքի անդ։ 45Եւ դիմեցին առ հասարակ քաղաքացիքն կանամբք եւ մանկտւովք հանդերձ, ճի՛չ առեալ եւ զօձիս պատառեալ՝ եւ զաղաղակ բարձեալ կարդային առ Շմաւոն. 46եւ աղաչէին ձե՛ռն տալ նոցա. զի մի՛ դատեսցեն զնոսա ըստ չարութեան նոցա. այլ ըստ ողորմութեան իւրում գթասցի ՚ի վերայ նոցա։ 47Եւ կակղացաւ Շմաւոն, եւ ցածոյց զպատերազմն. եւ հրամայեաց հանել զնոսա արտաքս քան զքաղաքն։ Եւ սրբեցին զապարանսն յամենայն աղտեղութենէ պղծութեան կռո՛ց նոցա. եւ ապա եկն եմուտ ՚ի ներքս ցնծութեամբ եւ օրհնութեամբ։ 48Եւ սրբեաց ՚ի նմանէ զամենայն պղծութիւնս, եւ բնակեցոյց ՚ի նմա արս որ զօրէնսն պահիցեն. ամրացոյց եւս զնա. եւ շինեա՛ց ՚ի նմա բիւրազգի՛ գործած ապարանից։ 49Իսկ որ ՚ի միջնաբերդին էին յԵրուսաղէմ, արգելեալ նեղեալ պաշարեալ կային. զի ո՛չ էր նոցա՝ ո՛չ ել եւ ո՛չ մուտ, եւ ո՛չ գին եւ ո՛չ վաճառ, եւ նեղեալ սովամահէին. եւ բազումք ՚ի նոցանէ սատակեցան։ 50Աղաղակեցին առ Շմաւոն, աղաչէին կա՛լ առաջի նորա։ Նա ե՛տ նոցա՝ ձեռն, եւ եհան զնոսա անտի. եւ սրբեաց նա զմիջնաբերդն յամենայն պղծութեանց նոցա. 51եւ եկն եմուտ նա անդր ՚ի քսաներորդ ամսոյն յերկրորդում ամսեանն. յամին հարիւրորդի եւթանասներորդի մտանէր անդր՝ օրհնութեամբ գոհութեամբ, ոստովք արմաւենեօք. ՚ի ցնծութիւն փողոյ եւ սրընգի. զի խորտակեցաւ մեծ թշնամի ՚ի տանէն Իսրայէլի։ 52Եւ հրամա՛ն ետ նա առնել զտօնն զայն ամի ամի ըստ աւուրն ըստ այնմիկ՝ ուրախութեամբ եւ ցնծութեամբ։ 53Ամրացոյց նա զլեառն տաճարին առ միջնաբերդաւն. եւ բնակեալ էր ինքն ՚ի ներքս սեպհական գնդաւն հանդերձ։ 54Եւ ետես Շմաւոն զՅովնաթան զորդի իւր, եթէ ա՛յր կատարեալ եւ ՚ի չա՛փ հասեալ է, առ՝ կացոյց զնա իշխան զօրավար առաջնորդ ՚ի վերայ ամենայն զօրացն. եւ կացոյց զնա ՚ի կողմանս Գազարայ։