1Յամին հարիւրորդի եւթանասներորդի երկրորդի, զօրաժողո՛վ լինէր Դեմետր արքայ, եւ անցանէր ՚ի կողմանս Մարացն եւ Պարթեւացն ՚ի խնդրել իւր անտի թիկունս. զի եկեսցէ տացէ՛ մարտ պատերազմի ընդ Տրիփոնեայ։ 2Իբրեւ զա՛յն լսէր Արշակ արքայ Պարսից եւ Պարթեւաց՝ թէ եկն եմուտ Դեմետր ՚ի սահմանս աշխարհի նորա, արձակեա՛ց նա մի յիշխանաց իւրոց՝ երթալ ձերբակա՛լ առնել զնա։ 3Գնա՛ց նա՝ եհար սատակեաց զզօրսն Դեմետրայ, եւ արար զնա ձերբակալ. ե՛կն ած՝ կալա՛ւ զԴեմետր առաջի Արշակայ. եւ հրամայեաց կապել զնա ՚ի կապանս ոստիկանս եւ դնել զնա ՚ի բանտի։ 4Եւ դադարեաց ՚ի խաղաղութեան երկիրն զամենայն աւուրս Շմաւոնի, եւ յաւելոյր բարիս ՚ի բարեաց վերայ ազգին իւրեանց. տիրէ՛ր նա ՚ի վերայ գաւառացն. 7եւ ժողովէր զգերիս բազումս. տիրէ՛ր ՚ի վերայ կողմանցն Գազիրոնայ՝ եւ Բեթսովրայ, եւ ակառանց։ 8Եւ գործէին զերկիր իւրեանց խաղաղութեամբ. եւ երկիրն տա՛յր զպտուղ իւր, եւ ամենայն փայտ ծառատունկ տա՛յր զբեր իւր առատութեամբ։ 9Ծերք ՚ի հրապարակս նստէին, ճա՛ռս արկեալ զբանից բարութենէ ընդ միմեանս խորհէին։ Երիտասարդք զփառս զգեցեալ՝ զարդարեալ ՚ի զարդ պատերազմի։ 10Զքաղաքս պնդէին համբարօք, եւ զանձինս պատրաստէին ՚ի պատրաստութիւն զարդու ամրութեան զինու. մինչեւ երթայր անուն փառաւորութեան նորա մինչեւ ՚ի ծագս երկրի։ 11Եւ առնէր խաղաղութիւն։ Եւ ցնծայր Իսրայէլ յուրախութիւն մեծ. 12Եւ նստէին իւրաքանչիւր ընդ այգւով իւրեանց եւ ընդ թզենեաւ իւրեանց, եւ ո՛չ ոք զարհուրեցուցանէր զնոսա։ 13Եւ պակասեցին ամենեքեան որ մարտնչէին ընդ նոսա՝ յերկրէ. եւ թագաւորքն խորտակեցան յաւուրս իւրեանց։ 14Եւ նա հաստատեաց զօրացոյց զխոնարհս ժողովրդեանն, խնդրէր զվրէժն օրինացն. եւ զամենայն չարս եւ զանօրէնս ջնջեաց յերկրէ։ 15Փառաւորեցո՛յց զսրբութիւնս, եւ բազմացոյց զսպաս սրբութեանն։

16Լո՛ւ եղեւ ՚ի Հռովմայեցւոց քաղաք, եւ մինչեւ ՚ի կողմանս Սպարտացւոց, եթէ մեռա՛ւ Յովնաթան. եւ տրտմեցա՛ն յոյժ։ 17Այլ իբրեւ լուան եթէ Շմաւոն եղբայր նորա կա՛յ ՚ի գլուխ քահանայութեան ընդ նորա, եւ տիրեալ հաստատեալ ունի զգաւառս եւ զքաղաքս որ ՚ի նոսայն էին։ 18Հրեշտա՛կս արարին, եւ հրովարտակս գրեցին ՚ի տախտակս պղնձիս, նորոգել զհին բարեկամութիւնն զոր ուխտեցին հաստատեցին առ Յուդա՝ եւ առ Յովնաթան եղբայր նորա։ 19Եւ իբրեւ բերին՝ ընթերցան առաջի ժողովրդոցն Երուսաղեմի։ Եւ ա՛յս պատճէն հրովարտակացն զոր առաքեցին Սպարտիացիք. 20Սպարտիացւոց իշխանք եւ առաջնորդք՝ մեծաւ քաղաքաւն հանդերձ, առ Շմաւոն մեծ քահանայ՝ եւ առ ծերակոյտդ Իսրայէլացւոց՝ եւ առ քահանայս, եւ առ ամենայն գունդդ Հրէից եղբարս մեր՝ ողջո՛յն։ 21Հրեշտակք որ արձակեցան ՚ի ձէնջ առ մեզ, պատմեցին մեզ վասն փառաց եւ պատուի ձերոյ. եւ ուրա՛խ եղեաք ՚ի գալստեան դոցա։ 22Եւ գրեցաք մեք զպատգամս ձեր ՚ի մատեանս խորհրդոց գնդի մերոյ՝ օրինակ զայս. Նումենիոս զԱնտիոքեան, եւ Անտիպատրոս Յասոնեան հրեշտակք Հրէից, որ եկին առ մեզ նորոգել զբարեկամութիւնն ընդ ազգի մերում։ 23Եւ հաճո՛յ թուեցաւ ամենայն Սպարտացւոց ընդունե՛լ զարսն մեծաւ փառօք, եւ զպատճէն բանից նոցա դնել ՚ի տեղի յերեւելի ՚ի մատեանս խորհրդոց գնդի Սպարտիացւոց։ Եւ պատասխանի՛ արարին հրովարտակացն առ Շմաւոն մեծ քահանայ։ 24Դարձեալ յետ այսց ժամանակաց, Շմաւոն հրեշտա՛կս առնէր անդրէն ՚ի Հռոմ մեծաւ պատարագաւ, եւ ոսկւով վահանաւ ՚ի հազար քանքարէ. զի երթիցէ հաստատեսցէ զառաջին բարեկամութիւնն եւ թիկունս։ 25Իբրեւ լուան զայն գունդն Հռոմայեցւոց, սկսան խորհե՛լ եւ ասել. Իսկ արդ զի՞նչ երախտեաց երախտիս դարձուսցուք Շմաւոնի՝ եւ որդւոց նորա. 26զի հաստատեաց նա եւ եղբարք իւր եւ տուն հօր իւրոյ զայն որ առ մեզ բարեկամութիւն. հարկանելով եհա՛ր զթշնամիս իւր. եւ հաստատելով հաստատեա՛ց զմեզ ընդ իւր ՚ի բարեկամս եւ ՚ի թիկունս։ Եւ հաստատեցին նմա ազատութիւն, եւ գրեցին զայս ՚ի տախտակս պղնձիս։ Եւ կանգնեցին նմա արձա՛ն ՚ի լերինն Սիոն։ 27Եւ ա՛յս պատճէն գրոյն զոր գրեցին. Յամին հարիւրորդի եւթանասներորդի, որ օր ութուտասն էր ամսոյն, ՚ի վերայ ամին երրորդի առ քահանայապետութեամբն Շմաւոնի, ՚ի Սամարէք՝ 28առաջի մեծաց ժողովրդոց՝ քահանայից՝ ժողովրդեան՝ իշխանաց՝ ազգաց՝ եւ ծերակոյտ գաւառաց բազմաց։ Ա՛զդ եղեւ մեզ՝ քանզի բազում մարտք պատերազմի մղեցան յերկրի անդ։ 29Այլ Շմաւոն որդի Մատաթեայ քահանայապետի որդւոցն Յովարիմ, եղբարբքն հանդերձ ե՛դ զգլուխ իւր ՚ի կշիռս, եւ ետ զանձն իւր ՚ի ճգնութիւն մարտի պատերազմի. դիմակա՛լ եղեւ թշնամեաց ազգի նոցա, զի սրբութիւնքն իւրեանց եւ օրէնքն մի՛ պղծեսցին. եւ փառօք մեծօք փառաւորեաց զազգս նոցա։ 30Եւ ժողովեաց Յովնաթան զազգսն նոցա, եւ եղեւ նոցա քահանայապետ, հանգեաւ նա՝ եւ ժողովեցաւ առ հարս իւր։ 31Եւ կամեցան թշնամիք նոցա հասանե՛լ ՚ի վերայ երկրի նոցա, եւ ձգել զձեռս իւրեանց ՚ի սրբութիւնս նոցա։ 32Յայնմ ժամանակի յարեա՛ւ Շմաւոն, եւ ետ մա՛րտ պատերազմի ՚ի վերայ ազգին իւրեանց, եւ ծախեաց նա գանձս բազումս յիւրմէ եւ արար նա հանդերձս զինու զարդու արանցն պատերազմողաց ազգին իւրում, եւ կուտեաց նա համբարս եւ թոշակս զօրականին։ 33Եւ ամրացոյց զքաղաքսն Հրէաստանի։ ԶԲեթսովրա՝ որ ՚ի սահմանս Հրէաստանի էր, ուր հանդերձեալ դներ զզէնն ամենայն՝ զէ՛ն եւ զա՛րդ առաջին զօրաց թշնամեաց նոցա. եւ կացոյց նա անդ արս Հրէաստանեայս պահապանս։ 34Եւ զքաղաքսն Յոպպէացւոց ամրացոյց՝ որ ՚ի վերայ ծովուն էր. եւ զԳազարայ՝ որ ՚ի վերայ սահմանաց Ազովտա՛յ էր, զոր յառաջ թշնամիքն ունէին. եւ բնակեցոյց անդ արս Հրէաստանեայս, եւ որինչ միանգամ պէտք էին իւրեանց՝ հաստատութեամբ յօրինեաց զնոսա։ 35Իբրեւ զայս ամենայն զգործս տեսին Շմաւոնի ժողովուրդքն, եւ զփառսն զոր խորհէ՛ր ՚ի վերայ ազգին, եւ կացուցին զնա իշխան քահանայապետ՝ զի զայս ամենայն արարեալ էր նորա նոցա. եւ զարդարութիւնն եւ զհաւատն զոր պահէր նա ՚ի վերայ ազգին իւրոյ, եւ խնդրէր նա յամենայն հանգամանս բարձրացուցանե՛լ զժողովուրդ իւր։ 36Եւ յաւուրս նորա աջողեցաւ ՚ի ձեռս նորա ջնջե՛լ հեթանոսացն յերկրէ նորա, այնոցիկ որ ՚ի միջնաբերդին էին յԵրուսաղէմ. ելանէին մտանէին եւ պղծէին յոյժ շուրջ զսրբութեամբն, եւ հարուածք մեծամեծք լինէին ՚ի սրբութեան անդ, արգե՛լ զնոսա եւ ջնջեաց զնոսա։ 37Նստո՛յց եւ ամրացոյց անդ պահապանս վասն զգուշութեան երկրին եւ քաղաքին, եւ բարձրացո՛յց զնա։ 38Սակայն եւ Դեմետր արքայ բարձրացոյց զքահանայապետութիւն նորա. 39վասն այսր ամենայնի ընդ բո՛ւն բարեկամս փառաւորեաց զնա ՚ի փառս մեծութեան։ 40Զի լո՛ւ եղեւ նմա եթէ անուանեալ կոչին Հրէայքն բարեկամք Հռոմայեցւոց, եղբարք եւ թիկունք եւ նիզակակիցք. եւ զի ընկալան զհրեշտակսն Շմաւոնի փառաւորութեամբ։ 41Զի Հրէայքն ինքեանք եւ քահանայքն հաճեցան, յա՛նձն առին՝ իշխան քահանայապետ կացուցանել զնա յաւիտեանս ժամանակի. մինչեւ կանգնեսցի մարգարէ հաւատարիմ. 42զի լիցի նոցա զօրավար յառաջնորդութեան. եւ զի փո՛յթ լիցի նմա վասն սրբոցն. եւ կացուցանել ՚ի նորա ձեռանէ ՚ի վերայ գործոց նոցա, ՚ի վերայ գաւառաց նոցա, ՚ի վերայ զինու զարդու նոցա, եւ ՚ի վերայ ամրոցաց նոցա։ 43Վասն զի փո՛յթ լիցի նմա վասն սրբոցն. եւ հնազանդեսցին նոցա ամենայն ազգք, եւ յանուն նորա կնքիցին ամենայն մուրհակք աշխարհի։ Զի իշխա՛ն լիցի արկանել ծիրանիս, եւ զարդարել ոսկւով։ 44Եւ մի՛ ոք իշխեսցէ ՚ի ժողովրդոց անտի կամ ՚ի քահանայից ընդդէ՛մ դառնալ հրամանաց նորա, եւ կամ ժողովել ժողովս յերկրի նորա առանց նորա. եւ կամ զգենուլ ծիրանիս, կամ արկանել շիգղ ոսկի։ 45Զի եթէ ոք մի ինչ յայսցանէ անցցէ եւ կամ անարգեսցէ՝ մահապա՛րտ լիցի։ 46Եւ հաճո՛յ թուեցաւ ՚ի ժողովրդեանն առնել Շմաւոնի ըստ բանիցս այսոցիկ։ 47Ա՛ռ յանձն Շմաւոն, եւ հաճեցաւ կա՛լ ՚ի գլուխ քահանայապետութեան. լինել սպարապետ զօրավար՝ գնդին Հրէաստանի, եւ կալ գլո՛ւխ քահանայից, եւ առաջնորդել ամենեցուն։ 48Եւ զգիրս զայս գրել ՚ի տախտակս պղնձիս, եւ հրամայեցին դնել յամրի ՚ի նշանաւոր եւ յերեւելի՛ տեղւոջ ՚ի մէջ սրբութեանցն. 49եւ զպատճէնս նոցա դնե՛լ ՚ի գանձ. զի Շմաւոն եւ որդիք նորա զայն առ ի՛ւր ունիցին հանապազ։