1Եւ առաքեաց Անտիոքոս որդի Դեմետրեայ արքայի՝ հրովարտակս ՚ի կղզեա՛ց անտի առ Շմաւոն քահանայապետ՝ եւ կուսակալ ազգին Հրէից՝ եւ առ ամենայն ազգս նորա. 2եւ էին հրովարտակքն օրինակ զայս. Արքայ Անտիոքոս՝ առ Շմաւոն մեծ քահանայապետ՝ եւ առ կուսակալ ազգին Հրէից՝ ողջո՛յն։ 3Քանզի ոմանք անօրէնք եկին՝ բո՛ւռն եղեն արքայութեան հարցն իմոց. եւ արդ՝ ես ա՛ւասիկ ՚ի խնդիր եմ անդրէն շինել կանգնե՛լ հաստատել զնոյն արքայութիւն որպէս էր զառաջինն։ Արդ ես՝ զօրաժողո՛վ եմ զօրօք բազմօք՝ պատրաստեալ նաւս պատերազմի, 4ելանել խնդրել զվրէժ հարցն իմոց յազգաց վնասակարաց երկրին մերոյ, եւ որ աւերեցին զքաղաքսն մեր զմեծամեծս։ 5Արդ հաստատեալ իմ զքեզ, զամենայն ուխտ հարկին զոր թողին ձեզ թագաւորքն առաջինք, եւ որ ինչ այլինչ հա՛ս օրէն հարկի իցէ՝ թողեա՛լ լիցի քեզ։ 6Եւ հրաման եւս տուաք, զի իշխա՛ն լիցիս հատանել առանձինն դահեկան յաշխարհի քում. 7եւ Երուսաղէմ։ Եւ սրբութիւնդ ազա՛տ լիցին յամենայնէ. եւ զէնդ եւ զարդդ զոր գործեցեր, եւ զամուրսդ որ ամրացուցեր՝ քե՛զ լիցին այդ։ 8Եւ ամենայն պարտք արքունի, հասք եւ օրէնք որ այտի գային՝ քե՛զ լիցին յայսմ հետէ մինչեւ յաւիտեանս ժամանակաց։ 9Այլ իբրեւ հասցուք ՚ի տէրութիւն մեր, փառաւորեսցուք զքեզ եւ զազգդ քո, եւ զտաճարդ ՚ի փառս մեծութեան. զի յայտնի լիցին փառքն ձեր ընդ ամենայն երկիր։ 10Յամին հարիւրորդի եւթանասներորդի չորրորդի՝ եկն եհաս Անտիոքոս յերկիրն հարց իւրոց։ Ժողովեցան առ նա ամենայն զօրք, եւ սակաւք ինչ մնացին առ Տրիփոնեայ։ 11Եւ հալածեաց զնա Անտիոքոս, եւ ած արկ զնա ՚ի Դովրա ծովեզերեայց. 12եւ թողին զնա ամենայն զօրքն. եւ իբրեւ տեսին զչարիսն որ անցին ընդ նա։ 13Անտիոքոս եկն բանակեցաւ շուրջ զԴովրաւ երկոտասան հազարաւ՝ մարտիկ պատերազմօղ արամբ, եւ ութ հազար հեծեալ սպառազինաւ. 14եւ զծովակողմն փակեաց նաւօք. եւ ՚ի նե՛ղ արկ զքաղաքն ՚ի ծովէ եւ ՚ի ցամաք կուսէ. եւ ո՛չ զոք թողուին ելանել։

15Եւ եկն Նումէնիոս եւ որ ընդ նմա էին, բերին հրովարտակս ՚ի Հռովմ քաղաքէ առ թագաւորս երկրին, յորս գրեալ էր այսպէս. 16Ղեւկիոս հիւպատոս Հռոմայեցւոց՝ առ արքայ Պտղոմէոս ողջոյն։ 17Ծերքդ ՚ի Հրէաստանէ եկին առ մեզ նորոգել զառաջին սէր բարեկամութեան, նիզակակիցս եւ թիկունս մեզ. զորս արձակեալ առ մեզ Շմաւոնի քահանայապետի՝ եւ գնդին Հրէից. 18բերին մեզ վահան ոսկի ՚ի հինգ հազար քանքարէ։ 19Վասն այսորիկ հաճո՛յ թուեցաւ մեզ գրել առ թագաւորս երկրիդ՝ եւ ամենայն ազգացդ, զի մի՛ ոք ինչ յոռի խորհիցի ՚ի վերայ նոցա. եւ մի՛ տայցեն մա՛րտ պատերազմի ընդ քաղաքս դոցա՝ եւ ընդ երկրի. զի մի՛ դոքա ընկեր լիցին մարտի թշնամեաց։ 20Հաճո՛յ թուեցաւ մեզ առնուլ զվահանն ՚ի դոցանէ։ 21Արդ եթէ իցեն ոք արք անօրէնք փախուցեալք յերկրէ նոցա՝ ՚ի ձե՛ռս տաջիք Շմաւոնի քահանայապետի. զի խնդրե՛լ մարթասցէ զվրէժ ըստ օրինացն իւրեանց։ 22Եւ ա՛յսպէս գրէր առ Դեմետր արքայ, եւ առ Աթաղա, եւ առ Արիարէթ, եւ առ Արշակ։ 23Յամենայն գաւառս՝ որ ինչ բարւոք թուիցի Սպարտիացւոց, եւ ՚ի Դեղոս, եւ ՚ի Միդովնա, եւ ՚ի Սիկիովնա, եւ ՚ի Կարադա, եւ ՚ի Սամոն, եւ ՚ի Պամփիլա, եւ ՚ի Ղիդիա, եւ ՚ի յԱղիկառնակոս, եւ ՚ի Ռոդոն, եւ ՚ի Փասեղ՚իդա, եւ ՚ի Սիդէն, եւ ՚ի Սարադոն, եւ ՚ի Պորտւնիա, եւ ՚ի Կնիդոս, եւ ՚ի Կիւպրոս, եւ ՚ի Կիւրէն։ 24Եւ ՚ի պատճէն հրովարտակացն գրեցին առ Շմաւոն քահանայապետ։

25Եւ Անտիոքոս արքայ եկն պաշարեաց զԴովրա. եւ ՚ի վաղիւ անդր մատուցանէր առ նա մենքենայս, եւ ձե՛ռն արկանէ ՚ի նա. եւ ՚ի ներքս արգելեալ պաշարեալ պահէր զՏրիփոն, եւ ո՛չ ել ումեք գոյր ՚ի ներքուստ արտաքս՝ եւ ո՛չ մուտ արտաքուստ ՚ի ներքս։ 26Եւ յղեաց Շմաւոն ՚ի թիկունս նմա արս ընտիրս մարտիկ պատերազմօղս՝ երկու հազար սպառազէնս, եւ պատարագս հանդերձեալս յոյժ՝ ոսկի եւ արծաթ։ 27Այլ անարգեաց զամենայն բանսն որ ուխտեաց նմա, եւ օտարանա՛յր ՚ի նմանէ։ 28Եւ առաքեաց նա զԱթենոբիոս՝ մի ՚ի բարեկամաց իւրոց, խօ՛սս ՚ի մէջ առնել ընդ նմա՝ եւ ասել. Դուք իշխեալ զօրացեալ ունի՛ք զքաղաքս թագաւորութեան իմոյ. զքաղաքն Յոպպէացւոց, եւ Գազարացւոց, եւ զմիջնաբերդն Երուսաղեմի։ 29Զսահմանս նոցա աւերեցէք դուք, եւ հարուածս մեծամեծս հասուցէք ՚ի վերայ երկրին նոցա, տիրեցէք դուք կողմանցն բազմաց, եւ գաւառս բազումս հատէք զիմոյ տէրութեան։ 30Արդ տո՛ւք ՚ի դուրս զքաղաքս եւ զգաւառս եւ զկողմանս, եւ զհարկս նոցուն. եւ որ ինչ միանգամ բռնութեամբ կալեալ է ձեր ՚ի մէնջ արտաքոյ սահմանացն Հրէաստանի։ 31Ապա թէ ոչ՝ տո՛ւք փոխանակ այնորիկ հինգ հարիւր քանքար արծաթոյ, եւ զխափանած հարկաց քաղաքացն, որ ցայսօր խափանեցէք՝ ա՛յլ հինգ հազար քանքար։ Ապա թէ ոչ՝ եկեսցո՛ւք հարցուք վանեսցո՛ւք զերկիրն սատակեսցուք։ 32Եւ իբրեւ ե՛կն Աթենոբիոս բարեկա՛մ արքայի յԵրուսաղէմ, ետես զփառսն Շմաւոնի, եւ զսպաս զոսկւոյ եւ զարծաթոյ, եւ զհանդերձս պատրաստութեան զօրաց բազմաց, յո՛տն կայր առաջի նորա, եւ շքո՛վ տայր զպատգամ թագաւորին։ 33Պատասխանի ետ նմա Շմաւոն՝ եւ ասէ. Ո՛չ յերկիր օտար ուրուք մտեալ եմք, եւ ո՛չ ՚ի բաժին յուրուք տարապարտուց ձեռն բռնութեամբ մխեալ է. զվիճակս ժառանգութեան հարցն մերոց վտարանդի լեալ յանպարտ թշնամեաց տարապարտուց, 34քաջութեամբ ժամանա՛կ գտեալ խնդրեցաք։ 35Այլ վասն Յոպպէացւոց քաղաքին, եւ Գազարայ զոր դուքն խնդրէք, վնաս բազո՛ւմ գործեցին ՚ի մէջ աշխարհին մերոյ, վրէ՛ժ խնդրեցաք. վասն այնորիկ տուժեսցուք հարիւր քանքար։ Եւ ո՛չ ետ նմա բանիցն պատասխանի. 36եւ դարձաւ բարկութեամբ առ թագաւորն, եւ պատմեաց նմա զփառսն Շմաւոնի, եւ զամենայն պատրաստութիւն զոր ետես սպասուց նորա։ Եւ բարկացոյց յոյժ զթագաւորն։ 37Եւ Տրիփոն փախեաւ յՈրթոսիա։ 38Եւ թագաւորն գումարեաց զԿենդէբոս ծովեզերեա՛յց սպարապետն, եւ զօրս բազումս հեծեալս եւ հետեւակս ընդ նմա. 39պատուէ՛ր ետ նմա զի բնակեսցէ դէմ յանդիման Հրէաստանի. եւ շինեսցեն զամուրսն ՚ի պատրաստութիւն մարտի պատերազմի ընդ զօրսն Իսրայէլացւոց։ Եւ ինքն թագաւորն զհե՛տ էր Տրիփոնեայ։ 40Խաղաց գնաց Կենդէբոս, եկն եհաս ՚ի կողմանսն Յամնեայ, եւ սկսաւ գրգռել զզօրսն, եւ մխել ՚ի Հրէաստան, գերել եւ սպանանել։ Եւ շինեաց նա զԿեդրոն, 41եւ գումարեաց անդ հեծելազօրս բազումս, զի մխեսցին ՚ի Հրէաստան, եւ պաշարեսցեն զճանապարհս նոցա որպէս հրամա՛ն ետ թագաւորն։