1Եւ ել Յովհան ՚ի Գազարայ, եւ եկն պատմեաց Շմաւոնի հօր իւրում. որպէս եւ գնայր Կենդէբոս։ 2Եւ կոչեաց Շմաւոն զերկոսին որդիսն զՅուդայ եւ զՅովհան, եւ ասէ ցնոսա. Ե՛ս եւ եղբարք իմ եւ տուն հօր իմոյ՝ մա՛րտ պատերազմի տուաք ընդ թշնամիսն Իսրայէլացւոց, ՚ի մանկութենէ մերմէ մինչեւ ցայսօր ժամանակի, եւ աջողեցան գործքն ամենայն ՚ի ձեռս մեր, փրկել զբազումս զազգսդ Իսրայէլացւոց։ 3Բայց արդ ծերացայ, եւ դուք հերի՛ք էք յամս իմ, փոխանակ իմ եւ եղբօր իմոյ. արդ ելէ՛ք մարտերո՛ւք ՚ի վերայ ազգիդ մերոյ. եւ զօրութիւն օգնութեանց յերկնից եղիցի ընդ ձեզ։ 4Եւ ընտրեաց նա յաշխարհէ անտի իբրեւ քսան հազար հեծեալ սպառազէն, եւ խաղաց ՚ի վերայ Կենդեբեայ։ 5Եւ եկին ագան ա՛յն օր ՚ի Մովդիիմ. ընդ առաւօտն կանխեալ՝ լինէին դաշտամուխ։ Ա՛նդ տեսանէին զօրս բազումս հեծեալս եւ հետեւակս, որ գային ընդդէմ նորա. եւ հեղեղա՛տ մի էր ՚ի մէջ երկոցուն։ 6Եւ ճակատեցաւ յանդիման նոցա ինքն եւ զօրքն։ Իբրեւ հայեցաւ ետես զզօրսն թէ դանդաղեցան անցանել ընդ հեղեղատն, յառաջ՝ ի՛նքն նահատակեցաւ, հա՛պա՝ զօրքն միագունդ զկնի՛ փողեցան։ 7Եւ բաժանեա՛ց յերկուս գունդս զհեծելազօրն ՚ի մէջ հետեւակացն. եւ էր հեծելազօրն կարի յոյժ։ 8Փո՛ղ հարին՝ խրախո՛յս բարձին, ՚ի վերայ յարձակեցան. ՚ի պարտութի՛ւն մատնեցաւ Կենդէբոս. եւ անկաւ ՚ի նոցանէ յաւուր յայնմիկ վիրաւորք բազումք։ Եւ որ մնացեալ էին փախստեա՛յ անկանէին յամուրսն։ 9Յաւուր յայնմիկ խո՛ց մնայր Յուդա. բայց Յովհան զհե՛տ լինէր փախստեայցն, մինչ ածէր արկանէր զնոսա ՚ի կողմանս Կեդրոնայ զոր շինեաց։ 10Եւ մեկնեցին նոքա ընդ բրգունսն ՚ի կողմանսն Ազովտայ։ Եւ հրձիգ արար զնոսա. յայնմ ամրի այրեցան արք ՚ի հրոյ իբրեւ երկու հազար։ Եւ ինքն դարձաւ ՚ի կողմանս Հրէաստանի խաղաղութեամբ։

11Եւ Պտղոմէոս Աբբուբեանց՝ է՛ր կացուցեալ ՚ի կողմանցն դաշտին յԵրեքով. եւ ունէ՛ր նա արծաթ եւ ոսկի յոյժ. 12զի էր նա փեսայ քահանայապետին։ 13Եւ հպարտացաւ ՚ի սիրտ իւր, մեծամտեաց ՚ի խորհուրդս իւր, եւ կամէր տիրե՛լ ՚ի վերայ կողմանցն գաւառին. եւ խորհուրդ խորհէր նենգութեամբ ՚ի վերայ Շմաւոնի եւ որդւոց նորա, ջնջե՛լ զնոսա ՚ի միջոյ։ 14Եւ Շմաւոն շրջէր ՚ի կողմանս գաւառացն. խնամէ՛ր եւ տեսանէր զպէտս նոցա. եւ եկն էջ յԵրեքով, ի՛նքն եւ Մատաթի եւ Յուդա՝ եւ որդիք նորա. յամին հարիւրորդի եւթանասներորդի եւթներորդի, յամսեանն մետասաներորդի՝ այս ամիս շաբա՛թ է։ 15Եւ ընկալաւ զնոսա Պտղոմէոս ՚ի մեծարանս նենգութեամբ ՚ի քաղաքի անդ Դովրայ զոր շինեաց, եւ արար ուրախութիւն կոչնոցն։ Ա՛նդ՝ ՚ի դարանի՛ առնէր արս։ 16Եւ իբրեւ կերան եւ արբին Շմաւոն եւ որդիք իւր, արբեցան. յարեա՛ւ Պտղոմէոս թաքուցելովքն հանդերձ, առին զէնս իւրեանց, եւ մտին ՚ի վերայ Շմաւոնի. եւ սպանին անդէն ՚ի տաճարի անդ զնա՛ եւ զորդիս իւր՝ եւ զծառայսն որ ընդ նմա էին։ 17Եւ արարին անօրէնութիւն մեծ. եւ հատուցին չա՛ր փոխանակ ընդ բարւոյ։ 18Եւ գրեա՛ց Պտղոմէոս առ արքայն զի զօր ՚ի թիկո՛ւնս արձակեսցէ նմա, զի ՚ի ձեռս տացէ նոցա զքաղաքսն իւրեանց՝ եւ զհարկն։ 19Զկէսն արձակեաց ՚ի կողմն Գազարայ՝ բառնալ անտի զՅովհաննէս։ Եւ գրեաց նա առ զօրագլուխսն զի եկեսցեն՝ եւ առցեն ՚ի նմանէ ոսկի եւ արծաթ եւ պարգեւս բազումս։ 20Եւ այլս արձակեաց յԵրուսաղէմ, զի աճապարեսցեն՝ հասցե՛ն առցեն զլեառն տաճարին։ 21Ա՛յր մի պնդեցաւ յառաջագոյն ՚ի Գազարա, գո՛յժ ետ Յովհաննու՝ թէ կորեա՛ւ հայր նորա եւ եղբարք իւր, եւ զքէ՛ն եւս յղեալ է նենգութեամբ զի սպանցէ՛ զքեզ։ 22Իբրեւ լուաւ՝ զարմացաւ յոյժ եւ յիմարեցաւ, եւ ըմբռնեաց զարսն զայնս եւ անդէն սպան զնոսա, իբրեւ գիտաց թէ նենգութեամբ եկեալ են կորուսանել զնա։ 23Եւ ա՛յլ ինչ բանք որ իցեն զՅովհաննէ՝ վասն մարտի պատերազմաց՝ կամ այլոց քաջութեանց, կամ շինուածոց պարսպաց, կամ գործոցն բարութեան. 24այն ամենայն գրեալ է ՚ի մատեանս քահանայից, յորմէ հետէ եկաց նա քահանայապետ զկնի հօր իւրոյ։