1Եւ Անտիոքոս կայսր՝ գնա՛յր նա ընդ վերնագաւառսն. ապա լո՛ւ եղեւ նմա եթէ է՛ քաղաք մի ՚ի կողմանս Ղիմնեայ ՚ի Պարսից աշխարհին, քաղաք փառաւո՛ր, լի՛ ոսկւով եւ արծաթով. 2եւ մեհեանն որ ՚ի նմա, է՛ մեծագանձ յոյժ, եւ կուռք ոսկեղէնք ձուլածոյք մեծամեծք ՚ի նմա։ Ա՛ռ նա՝ զէն բազում, զրահք եւ պատեանք որ թողեալ էր Աղէքսանդրի կայսեր Մակեդոնացւոց, որ թագաւորեաց նախ ՚ի վերայ Յունաց աշխարհին. 3եկն եհաս նա ՚ի քաղաքն յայն, եւ խնդրէր առնուլ աւարաբար։ Ա՛զդ եղեւ քաղաքացւոցն. 4՚ի մա՛րտ պատերազմի պատրաստեցան, եւ ո՛չ ետուն մտանել։ Զահի՛ հարաւ՝ խաղա՛ց գնաց ՚ի կողմանցն արեւելից յերկիրն Բաբելացւոց։ 5Ա՛նդր գուժկան հասանէր առ կայսր Անտիոքոս ՚ի կողմանցն հարաւոյ, թէ ՚ի պարտութիւն մատնեցան զօրքն՝ որ ելեալ էին յերկիրն Հրէաստանի։ 6Զի չոգաւ զառաջին նուագն Լիւսի զօրօք բազմօք, եւ ՚ի պարտութիւն մատնեցաւ յերեսաց նոցա։ Զօրացան զինուք, զօրօք եւ լցան աւարաւ բազմաւ, կոտորեցին զբանակս նոցա. զինչս եւ զստացուածս նոցա ՚ի գերութիւն վարեցին. 7զմեհեանս աւերեցին. զկուռս կործանեցին որ շինեալ էր ՚ի վերայ սեղանոյն յԵրուսաղէմ, եւ զսրբութիւնն փակեցին պարսպօք բարձրութեան որպէս զառաջինն, եւ ընդ նմին զքաղաքն Բեթսուր։ 8Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ զբանս զայս թագաւորն, հիացա՛ւ զարմացա՛ւ թմբրեցա՛ւ՝ եւ խռովեցա՛ւ յոյժ. անկա՛ւ ՚ի մահիճս իւր եւ հիւանդացաւ, զի ո՛չ կատարեցաւ խորհուրդ հրամանի նորա։ 9Եւ անդ դնէր նա բազում աւուրս, զի նորոգեցան ՚ի վերայ նորա տրտմութիւնք բազումք։ Ած զմտաւ՝ թէ մեռանի՛մ. 10կոչեա՛ց զամենայն բարեկամս իւր՝ եւ ասէ ցնոսա. Քուն հատա՛ւ յերեսաց իմոց. պախեալ եմ ՚ի սիրտ իմ հոգոց իմոց։ 11Խօսեցա՛յ ընդ սրտի իմում եւ ասեմ. Ցո՛ր վայր նեղութեանց հասանես, եւ խռովութեան բազմի, յորում այժմիկ պաշարեալ կամ. զի քաղցր եւ բարերար եւ սիրելի՛ էի զօրաց իմոց։ 12Արդ՝ յո՛ւշ եղեն ինձ չարիքն այն՝ զոր գործեցի ես յԵրուսաղէմ, եւ առի ես զամենայն սպասն զայն զոսկւոյ եւ զարծաթոյ, եւ զօ՛րս եւս գումարեցի տարապարտուց ՚ի վերայ նոցա ջնջե՛լ զնոսա։ 13Արդ գիտե՛մ եթէ վասն այսորիկ գտին զիս չարիքս այս ամենայն, եւ կորնչիմ աւասիկ տրտմութեամբ յօտա՛ր երկրի։ 14Եւ կոչեա՛ց նա զՓիլի՛պպոս՝ մի ՚ի բարեկամաց անտի իւրոց, կացո՛յց զնա ՚ի վերայ ամենայն թագաւորութեան իւրոյ. 15եւ ետ ցնա թա՛գ եւ պատմուճան՝ եւ զմատանին զիւր, ածե՛լ զորդի իւր զԱնտիոքոս, սնուցանե՛լ եւ յիւր տեղի թագաւորեցուցանել զնա։ 16Եւ մեռա՛ւ անդ՝ Անտիոքոս արքայ, յամին հարիւրորդի քառասներորդի իններորդի։

17Ա՛զդ եղեւ Լիւսիայ եթէ մեռա՛ւ արքայ՝ եւ կացոյց թագաւոր զորդի իւր Անտիոքոս, եւ ե՛դ անուն նմա Հօրամոյն Անտիոքոս։ 18Եւ որ ՚ի միջնաբերդին էին արգելեալք՝ որ նեղէին զԻսրայէլ, եւ շուրջ զսրբութեամբն խնդրէին զչարի՛ս հանապազ, եւ զօրութիւն էին նոքա հեթանոսացն. 19խորհեցա՛ն քաղաքացիքն ջնջել զնոսա։ Եւ իբրեւ ժողովեաց զամենայն ժողովս զօրացն, 20եւ եկին նստան շուրջ զնոքօք. եւ ժողովեցան ՚ի մի վայր, եւ պաշարեցին զնա։ Յամին հարիւրորդի յիսներորդի, շինեցին պատուարս եւ նետակալս եւ մենքենայս բազումս։ 21Եւ եկին ելին նոքա յարգելանէ անտի, եւ կցեցան յարս անօրէնս յԻսրայէլացւոց անտի. 22եւ գնացին նոքա առ արքայն եւ ասեն. Մինչեւ յե՞րբ ո՛չ արասցես դու զդատաստանն, եւ զվրէ՛ժ խնդրեսցես եղբարցն մերոց. 23մեք հաւանեալ եմք ծառայել հօր քում, եւ երթալ զհետ հրամանաց նորա։ 24Եւ նստէին զնովաւ որդիք ժողովրդեան մերոյ, վասն այսորիկ օտարանային բազումք ՚ի մէնջ. բայց զոր գտանէին ՚ի մէնջ՝ մահո՛ւ մեռուցանէին, եւ ժառանգութիւնք մեր ՚ի յափշտակութիւն մատնէին։ 25Եւ ո՛չ ՚ի մեզ միայն ձե՛ռս մխեցին, այլ եւ յամենայն սահմանս իւրեանց։ 26Եւ այժմ եկեալ պաշարեալ շուրջ զմեւք, եւ աւադիկ եկեալ փակեալ պաշարեալ պահեն զմիջնաբերդն Երուսաղեմի առնուլ զնա, եւ զսրբութիւնն. եւ զԲեթսովրա ամրացուցին։ 27Եւ եթէ ո՛չ վա՛ղ աճապարեսջիք՝ եւ՛ս մեծամեծ ինչ քան զայս գործիցեն, եւ դուք զառաջս ո՛չ կարիցէք ունել։ 28Իբրեւ զայն լուաւ թագաւորն՝ բարկացա՛ւ յոյժ, հրամայեաց կոչել զբարեկամս իւր, եւ զիշխանս որ ՚ի վերայ զօրացն էին։ 29Եւ յայլմէ թագաւորութենէ, եւ յայլոց կղզեաց եկին առ նա զօրք բազումք ՚ի վարձու։ 30Եւ էր թիւ զօրաց նորա հարիւր հազար ասպա՛ր ՚ի ձեռին տիգաւոր հետեւակ, եւ քսան հազար հեծեալ սպառազէն, երեսուն եւ երկու փիղք վառեալք երիվարիկք։ 31Եւ եկին անցին ընդ Ադոմ. ճակատեցան պատեցին զԲեթսովր քաղաք, եւ մա՛րտ պատերազմի եդին շուրջ զնովաւ աւուրս բազումս։ Կազմեցին շուրջ զմանգղ՚իոնս եւ մենքենայս։ Եւ ելին ՚ի քաղաքէ անտի, այրեցին զմենքենայսն, եւ մա՛րտ եդին ընդ նոսա քաջութեամբ։ 32Չուեա՛ց խաղաց գնաց Յուդա ՚ի միջնաբերդ ամրոցէ անտի, եւ եկն բանակեցաւ ՚ի Բեթսակարիա, դէմ յանդիման բանակի արքային։ 33Կանխեա՛ց ընդ առաւօտն թագաւորն, ա՛ռ զբանակն՝ տարա՛ւ բանակեցոյց ՚ի միջոյ անտի ըստ ճանապարհին Բեթսակարիա. եւ զզօրսն սփռեա՛ց ճակատեցոյց ՚ի մա՛րտ պատերազմի. փո՛ղ հարին, 34կազմեցին պատրաստեցին զփիղսն՝ ճաշակեցուցին յարիւն խաղողոյ, ՚ի զըմո՛ւռս եւ ՚ի գինիս։ 35Եւ կարգեցա՛ն բաշխեցին ՚ի գունդս գունդս. եւ կարգեցին առ փի՛ղ փիղ հազա՛ր հազա՛ր այր սպառազէն. եւ պահապան գլուխ գնդիցն հինգ հազար հեծեալ վառեալ նժո՛յգ ՚ի ձեռն պաշտպան գնդիցն. 36զի ուր եւ կայցեն գազանքն՝ կայցե՛ն եւ նոքա. եւ ուր եւ գնայցեն՝ գնայցեն եւ նոքա։ 37Եւ վանդակակապ մարտկոցս մենքենայիւք ՚ի վերայ փղացն կազմեցին, եւ զփղապանն ՚ի վերայ գլխոյն նստուցին. 38եւ զայլ այրուձին յա՛ջ եւ յահեակ թեւ՛ս գնդին կազմեցին։ 39Իբրեւ անտի արեգակն ծա՛յրս արձակէր, առ հասարակ ՚ի զրահաւոր պատենազէն պղնձապատ վահանացն նշոյլքն զլերամբքն փայլատակէին, եւ ճառագայթք հատանէին իբրեւ ՚ի փայլատակա՛նց հրոյ։ 40Եւ երկայնէ՛ր ճակատն, զեղո՛յր որ զբարձամբք լերանցն, որ զձորովք եւ զխորովք եւ զդաշտիւք. 41եւ խաղային յառաջ՝ առ հասարակ կարգեալք եւ կազմեալք. միաբան շարժէին առ հասարակ ամենեքին որ լսէին զձայն բարբառոյ բազմութեանն, զշաչիւն զինու, զշառաչիւն զերիվարացն թնդիւն, զոտնաձայն վահանաւոր վառելոցն։ 42Ե՛կն եհա՛ս Յուդա իւրով գնդաւն, կարգեցա՛ւ կազմեցա՛ւ ճակատեցա՛ւ պատրաստեցա՛ւ, յարձակեցաւ, ՚ի դիմի՛ հարաւ գնդի թագաւորին. յա՛յնմ տեղւոջ յանդիման թագաւորին՝ վեց հարիւր հեծեալ սպառազէն դիթաւա՛լ կացուցանէր յանդիման թագաւորին. 43յա՛յնմ վայրի դէտ ա՛կն ՚ի վե՛ր ամբառնայր։ Եղիազա՛ր Աւարան տեսանէր մի ՚ի գազանաց անտի վառեա՛լ զարդարեալ, ՚ի զէն արքունի վառեալ՝ եւ նշանս արձակեալ, համարեցաւ թէ արքա՛յն իսկ ՚ի նմին իցէ։ 44Յարձակեցաւ ՚ի վերայ գնդին՝ յա՛ջ յահեակ կոտորեաց, չոգա՛ւ մինչեւ եհաս ՚ի փի՛ղ անդր նշանաւոր, զէ՛ն վերացոյց, 45եւ եմուտ ՚ի ներքոյ, եհար՝ եւ անդէն կործանեաց. 46եւ է՛ջ նստաւ փիղն ՚ի վերայ՝ եւ զնա անդէն ճմլեաց։ 47Նոքա իբրեւ տեսին զզօրութիւն զօրաց թագաւորին՝ խո՛յս ետուն ՚ի նոցանէ։ 48Սակայն յոր կողմ եւ գային, ընդ առա՛ջ լինէին նոցա գունդքն արքունի, մինչեւ եկին ՚ի կողմանս Երուսաղեմի։ Եւ եկն արքայն եւ բանակեցան ՚ի Հրէաստանի, եւ ՚ի լեառնն Սիոն։ 49Եւ խօսեցաւ նա ՚ի հաշտութիւն խաղաղութեան Բեթսովր քաղաքին. եւ ելին սփռեցան նոքա ՚ի քաղաքէ անտի, զի ո՛չ գոյին նոցա անդ համբարք. զի բազում ժամանակաց արգելեալ պաշարեալ էին. եւ ամն իսկ ընդ աշխարհն շաբա՛թ դիպեցաւ։ 50Եւ ա՛ռ թագաւորն զԲեթսովր քաղաք, եւ հրամայեաց զզօրն ՚ի ներքս տանել պահապան քաղաքին։ 51Եւ ինքն պաշարեալ պահէր զսուրբ քաղաքն աւուրս բազումս։ Եւ շուրջ զնովաւ կանգնէին մանգղիոնս եւ մենքենայս, հրացանս եւ քարընկէցս՝ ռմբաքարս, եւ բալիստր, նետաձիգ աշտարակս, եւ աշտարակս պարսաւորաց։ 52Դարձեալ եւ նոքա ՚ի քաղաքէ անտի սկսան կազմել մենքենայս առ մենքենայս նոցա մա՛րտ եդեալ կռուէին աւուրս բազումս. 53բայց համբար ինչ ո՛չ գտանէին. զի այն ամ եւթներորդ էր ընդ երկիրն, զի գաղթկանք աշխարհին սպառեցին զհամբարսն մթերեալս։ 54Մնացեալ էին սակաւք ՚ի սուրբս անդ. զի սփռեալ էին ընդ իւրաքանչիւր տեղիս, զի սովն սաստկացեա՛լ էր ՚ի վերայ նոցա. եւ ցրուեցան յիւրաքանչիւր տեղիս։ 55Իբրեւ լուաւ Լիւսի՝ եթէ Փիլիպպոս որում հրամայեաց ինքնին Անտիոքոս սնուցանել զորդի իւր զԱնտիոքոս, զի կացուսցէ զնա արքայ. 56իբրեւ դարձաւ նա ՚ի Պարսից եւ ՚ի Պարթեւաց, եթէ զօրքն ամենայն ՚ի նա հատան. եւ ինքն կամի հասանել ՚ի վերայ իրաց աշխարհին։ 57Եկն՝ եւ ասէ նա ցարքայն եւ ցամենայն մեծամեծս զօրացն. Նեղի՛ն զօրքս հանապազ, համբարք նուազեալ են, եւ կերակուր կարճեալ են. եւ տեղիդ յորոյ վերայ պատերազմդ է՝ ամո՛ւր է եւ անհնարին է, եւ գործ թագաւորութեան ՚ի մեզ հասեալ է։ 58Արդ եկա՛յք ՚ի հաշտութիւն խօսեցարուք, դաշինս կռեսցուք, խաղաղութիւն արասցուք ընդ ա՛րս ընդ ազգիդ այդմիկ. 59բանս հաստատեսցուք մեք ընդ նոսա. կա՛լ նոցա յիւրաքանչիւր օրէնս իբրեւ զառաջինն. զի վասն օրինացն իսկ իւրեանց յորում խռովեցաք զնոսա՝ բարկացան նոքա ՚ի մէնջ, ՚ի վէ՛գ եկին՝ եւ արարին զայս ամենայն։ 60Հաճո՛յ թուեցաւ բանն առաջի թագաւորին եւ իշխանաց նորա. եւ արձակեաց նա հրեշտակս խօսել ՚ի խաղաղութիւն։ Եւ ընկալան։ 61Երդումն երդուաւ նոցա թագաւորն եւ իշխանքն. եւ ապա նոքա ելին յամրոցաց անտի։ 62Եւ եմուտ թագաւորն ՚ի լեառն Սիոն, եւ ետես զամրութիւն տեղւոյն. եւ ստեա՛ց զերդումն զոր երդուաւ. հրամա՛ն ետ քակել շուրջանակի զպարիսպս նորա։ 63Չո՛ւ արար վաղվաղակի ՚ի կողմանս Անտիոքայ, եւ եգիտ նա զՓիլիպպոս տիրեալ քաղաքին. մարտեաւ ընդ նմա, եւ ա՛ռ զքաղաքն բռնութեամբ։