1Յամին հարիւրորդի յիսներորդի յառաջնում, համբարձաւ Դեմետրիոս Սելեւկեան ՚ի Հռոմ քաղաքէ. եւ ե՛կն նա սակաւ զօրօք ՚ի քաղաքն ծովեզերեայ, եւ թագաւորեաց նա ՚ի նմա։ 2Եւ եղեւ իբրեւ մտանել կամէր Անտիոքոս ՚ի տուն թագաւորութեան հարց իւրոց. շո՛ւրջ եղեն պատեցին զնա զօրք բազումք, ձերբակա՛լ արարին զԼիւսի, եւ զԱնտիոքոս կալեալ կապեալ ածին առ Դեմետր։ 3Իբրեւ ցուցին Դեմետրի զբանսն, հրամա՛ն ետ՝ եւ ասէ. Բնա՛ւ զերեսս նոցա ինձ յակն մի՛ արկանէք։ 4Եւ առին արտաքուստ արտաքս զօրօքն, եւ տարան սպանին զնոսա։ Եւ նստաւ յաթոռ թագաւորութեանն Դեմետր։ 5Եւ եկին առաջի նորա արք անօրէնք ամբարիշտք յազգացն Իսրայէլի. եւ Յակիմոս գլո՛ւխ էր նոցա, զի ինքն իսկ անսայր քահանայութեանն։ 6Ամբաստա՛ն եղեն զժողովրդենէն, եւ ասեն. Կորո՛յս սպառեաց Յուդա զմեզ զեղբարս իւր, եւ զքո զբարեկամս, եւ զմեզ ցրուեաց յերկրէ անտի։ 7Արդ առաքեա՛ դու արս հաւատարիմս որ եկեսցեն տեսցեն զչարչարանս ազգին, եւ զսատակումնն զոր հասոյց ՚ի վերայ մեր. զի սատակեա՛ց նա զերկիրն արքունի, եւ վշտացոյց զօգնականս նոցա։ 8Եւ ընտրեա՛ց կայսր՝ զԲաքիդդ սիրելի զարքայի՝ զիշխան յայն կողմն գետոյն, իշխան մեծ հաւատարիմ յարքայութեան իւրում. եւ արձակեցին զնա, 9եւ զանօրէնն Յակիմոս ընդ նմա. եւ յա՛նձն արարին նմա զքահանայութիւնն. եւ ետ հրաման խնդրել զվրէ՛ժ որդւոցն Իսրայէլի։ 10Չո՛ւ արար՝ խաղաց գնաց Բաքիդ. եւ հրեշտակս արձակեաց ՚ի տեղւոջէ առ Յուդա եւ առ եղբարս նորա՝ խօսել ընդ նոսա ՚ի խաղաղութիւն բանիւք նենգութեամբ։ 11Եւ նոքա ո՛չինչ անսացին բանից նորա, զի տեսին զնա հասեալ զօրօք բազմօք։ 12Սկսան ժողովել առ Բաքիդ եւ առ Յակիմոս ժողովք դպրաց որ խնդրէին զիրաւունս։ 13Նախ Ասիդացիքն էին յորդւոցն Իսրայէլի որ խնդրէին զխաղաղութիւն։ 14Զի ա՛յսպէս համարեցան եթէ այր քահանայ ՚ի զաւակէ Ահարոնի եկեալ է ընդ զօրսն, ո՛չ ինչ տացէ մեղանչել մեզ։ 15Եւ խօսեցաւ ընդ նոսա բանս խաղաղութեամբ, եւ երդմնի՛ եղեւ նոցա. եթէ ո՛չինչ տաց մեղանչել ձեզ. եւ ո՛չ բարեկամաց ձերոց։ 16Եւ հաւատացին ՚ի նա. եւ նա ա՛ռ ՚ի նոցանէն արս վաթսուն, եւ սպան յաւուր միում ըստ բանին որպէս եւ գրեալ է. 17Ընկեցին զմարմինս սրբոց քոց թռչնոց երկնից, եւ հեղին զարիւնս նոցա շուրջ զԵրուսաղեմաւ, եւ ո՛չոք էր որ թաղէր զնոսա։ 18Եւ անկաւ ա՛հ եւ երկեւղ ՚ի վերայ ժողովրդեանն, զի ասացին թէ չի՛ք ՚ի նոսա իրաւունք եւ ո՛չ ճշմարտութիւն. զի անցին ըստ հաստատութիւն, եւ ըստ երդումն զոր երդուան։ 19Չուեա՛ց Բաքիդ յԵրուսաղեմէ, եւ եկն բանակեցաւ ՚ի Բերաէթ. եւ առաքեաց կալաւ նա զբազումս ՚ի նոցանէ՝ յարանցն ինքնեկաց, եւ զբազումս ՚ի ժողովրդենէ անտի. եւ հրամայեաց փողոտել ՚ի ջրհո՛ր անդր ՚ի ներքս։ 20Եւ եդ զաշխարհն ՚ի ձեռն Յակիմայ. եւ եթող առ Յակիմայ զօրս բազումս օգնական նմա. եւ գնաց Բաքիդ առ արքայ։ 21Եւ ջանայր Յակիմոս վասն քահանայապետութեան. 22եւ ժողովեցան առ նա ամենայն խռովիչք ժողովրդեանն, եւ յաղթահարեցին զերկիրն Յուդայ. եւ արարին հարուածս մեծամեծս ՚ի վերայ Իսրայէլի։ 23Իբրեւ ետես Յուդա զչարիսն զոր արար Յակիմոս, եւ որ ընդ նմա էին որդիքն Իսրայէլի. 24յարձակեցա՛ւ նա ՚ի վերայ Հրէաստանի շուրջանակի զսահմանօք նորա, եւ արար վրէժխնդրութիւն ՚ի վերայ արանցն որ ինքնակամ գնացեալ էին ՚ի հեթանոսս. եւ կարճեցան նոքա այնուհետեւ դառնա՛լ անդրէն յերկիրն Հրէաստանի։ 25Իբրեւ ետես Յակիմոս՝ եթէ միւսանգա՛մ եւս զօրացաւ Յուդա, եւ գիտաց թէ ո՛չ կարեմ ժո՛յժ ունել նմա, դարձա՛ւ անդրէն առ թագաւորն չարախօս լինել զնմանէ։ 26Եւ առաքեաց թագաւորն զՆիկանովրա, մի ՚ի փառաւոր յիշխանաց անտի որ մանաւանդ ատեայր եւ թշնամութեամբ կայր ընդ կողմն Իսրայէլի. պատուէ՛ր ետ նմա զի ջնջեսցէ զժողովուրդն ՚ի տեղւոջէն։ 27Եւ եկն եհաս Նիկանովր զօրօք բազմօք. եւ առաքեաց նա առ Յուդայ եւ առ եղբարս նորա բանս խաղաղութեան նենգութեամբ։ 28Մի՛ եղիցի կռիւ ընդ ի՛ս եւ ընդ ձեզ. եկի՛ց ես սակաւ արամբք տեսանել զերեսս ձեր խաղաղութեամբ։ 29Եւ եկն առ Յուդա, եւ ողջո՛յն ետուն միմեանց խաղաղութեամբ. եւ զօրքն ճակատեալ պատրաստեալ էին յարձակել եւ ձերբակալ առնել զՅուդա։ 30Իբրեւ ա՛զդ եղեւ բանն այն առ Յուդա, եթէ նենգութեամբ եկեալ է զնմանէ, խռովեցա՛ւ խորշեցաւ մերժեցաւ հեռացաւ՝ եւ այլ ո՛չ կամէր տեսանել զերեսս նորա։ 31Իբրեւ ետես Նիկանովր եթէ յայտնեցաւ խորհուրդս նմա, խաղա՛ց պատահել նմա պատերազմաւ ՚ի կողմանս Փարսաղայ։ 32Եւ անկաւ ՚ի կողմանցն Նիկանովրայ իբրեւ արք հինգ հարիւր, եւ փախստեա՛յ եղեն ՚ի քաղաքն Դաւթի։ 33Եւ յետ այսց բանից՝ եկն ել Նիկանովր ՚ի լեառն Սիոն։ Եւ եկին ելին ՚ի քահանայից անտի սրբոց ընդ նմա. ողջո՛յն տալ նմա խաղաղութեամբ, եւ ցուցանել նմա զողջակէզս պատարագաց զոր մատուցանէին հանապազորդ վասն կենաց թագաւորին։ 34Նա անարգեա՛ց զնոսա, եւ ծիծաղէր զնոքօք. եւ պղծեաց զնոսա բանիւք հպարտութեամբ եւ ամբարտաւանութեամբ. 35եւ եհար զնոսա. եւ ասէ ցասմամբ. Եթէ ո՛չ ՚ի ձեռս իմ տաջիք զՅուդա գնդաւն իւրով, այժմ ահա է՛ որպէս իցէ. բայց թէ ընդ սոյն դարձայց խաղաղութեամբ, զա՛յն տաճար հրով դատեցայց, եւ ՚ի ձէ՛նջ վրէժ խնդրեցից։ Եւ անց գնաց սրտմտութեամբ եւ մեծաւ բարկութեամբ։ 36Եւ քահանայքն՝ եկին մտին կացին յանդիման սեղանոյն եւ տաճարին, սկսան լա՛լ եւ ասեն. 37Դո՛ւ ընտրեցեր զտաճարս քո զայս՝ կոչել զանուն սուրբ քո ՚ի վերայ սորա. զի լիցի դա տուն ուխտից խնդրուածոց ժողովրդեան քոյ։ 38Դու խնդրեա՛ զվրէժ յառնէ այտի յայդմանէ, եւ ՚ի բանակէ դորա, եւ անկցին ինքեանք ՚ի սուր իւրեանց. յիշեա՛ դու զհայհոյութիւնս նոցա, եւ մի՛ տար նոցա դադար։ 39Եւ ել Նիկանովր յԵրուսաղեմէ, բանակեցաւ ՚ի Բեթսորովն. ընդ առաջ եղեն նմա զօրք Ասորեստանեայք։ 40Եւ Յուդա ինքն բանակեալ էր յԱդասա երիւք հազար արամբք. սկսաւ կալ յաղօթս՝ եւ ասել. 41Յա՛յնժամ որ ՚ի թագաւորէ անտի եկեալ հայհոյէին, ել հրեշտակ քո եւ եհա՛ր զնոսա ՚ի հարիւր ութսուն եւ հինգ հազար, եւ անդէն սատակեաց, ըստ ա՛յնմ օրինակի սատակեա՛ դու զբանակս զայս այսօր, եւ գիտասցեն մնացեալքն թէ ՚ի նանի՛ր խօսեցաւ ՚ի վերայ սրբութեան քոյ. եւ դատեա՛ դու զնա ըստ իւրում չարութեան։ 42Հասի՛ն ճակատքն երկոքեան ՚ի միմեանս, եւ ընդ միմեանս բախեցան յաւուրն երեքտասաներորդի յամսեանն Ադարայ. ՚ի պարտութիւն մատնեցաւ, խորտակեցաւ գունդն Նիկանովրայ, եւ անկաւ նախ ի՛նքն ՚ի սուր սուսերի ՚ի մէջ երկուց ճակատուցն։ 43Իբրեւ ետես գունդն եթէ անկաւ Նիկանովր՝ զէնընկէ՛ց լինէին, ՚ի փախուստ դառնային։ 45Սոքա զհետ երթային նոցա օր մի յԱդասայ մինչեւ եկին հասին յԱզերա. եւ հարկանէին զփողս նշանաց զհետ նոցա. 46եւ ելանէին յամենայն քաղաքաց անտի Հրէաստանի շուրջանակի, եւ կրճատէին զնոսա։ Դարձեալ անդրէն առ միմեանս միմեանց ընդդէմ ՚ի մի վայր ժողովէին. եւ անկան յայնմ աւուր ամենեքին ՚ի սուր սուսերի, եւ ո՛չ մնաց ՚ի նոցանէ եւ ո՛չ մի։ 47Եւ եկին խառնեցան ընդ աւա՛ր ընդ կապուտ՝ ընդ զէն՝ ընդ գանձ ընդ կահ բանակին։ Եւ զգլուխն Նիկանովրայ աջով ձեռամբն հանդերձ զոր իշխեաց ձգել նա հպարտութեամբ ՚ի տաճար անդր, եւ բերին պրկեցին զնա յանդիման Երուսաղեմի։ 48Եւ ուրա՛խ եղեւ ժողովուրդն յոյժ։ Եւ արարին զօրն զայն տարեկան մեծ. 49եւ կարգեցին ամ յամէ զօրն զայն տօ՛ն տարեկանաց, զերեքտասաներորդ ամսոյն Ադարայ։ 50Եւ լռեաց երկիրն Յուդայ աւուրս քանի՛ մի։