1՚Ի բաց թօթափել այսուհետեւ զամենայն չարութի՛ւն եւ զամենայն նենգութիւն, եւ զկեղծաւորութիւնս, եւ զնախանձ, եւ զամենայն չարախօսութիւն. 2իբրեւ զարդի՛ ծնեալ մանկունս խօսունս, եւ անխարդա՛խ կաթինն փափաքիցէք. զի նովա՛ւ աճիցէք ՚ի փրկութիւն. 3եթէ ճաշակեցէք՝ զի քաղցր է Տէր։ 4Առ որ մատուցեա՛լ էք ՚ի Վէմն կենդանի, որ թէպէտ ՚ի մարդկանէ անարգեալ, այլ առ ՚ի յԱստուծոյ ընտրեալ եւ պատուակա՛ն է. 5եւ դուք իբրեւ զվէմս կենդանիս շինի՛ք տաճար հոգեւոր՝ յանարատ քահանայութիւն, մատուցանել զհոգեւո՛րն պատարագս՝ հաճոյ Աստուծոյ, ՚ի ձեռն Յիսուսի Քրիստոսի։ 6Քանզի կայ իսկ ՚ի գրի եթէ. Ահաւասիկ դնեմ ՚ի Սիոն վէ՛մ ընտիր, գլուխ անկեան պատուակա՛ն, եւ որ ՚ի նա հաւատասցէ՝ մի՛ ամաչեսցէ։ * 7Ձեզ այսուհետեւ հաւատացելոցդ՝ վէմ պատուակա՛ն. իսկ անհաւատիցն, վէ՛մն զոր անարգեցին շինօղքն. նա եղեւ գլուխ անկեան. * 8եւ վէմ գլորմա՛ն եւ վէմ գայթագղութեան, որ գայթագղին ապստամբեա՛լք ՚ի բանէն՝ յոր եւ եդան։ 9Այլ դուք ազգ էք ընտի՛րք, թագաւորութիւն, քահանայութիւն. ազգ սո՛ւրբ. ժողովուրդ սեպհական. որպէս զի զձեր առաքինութիւնսն նուիրիցէ՛ք այնմ, որ զձեզ ՚ի խաւարէն կոչեաց յիւր սքանչելի՛ լոյսն։ 10Որք երբեմն չժողովուրդ, բայց արդ ժողովո՛ւրդ Աստուծոյ. որք չողորմեալք, այժմ ողորմութի՛ւն գտէք։ 11Սի՛րելիք՝ աղաչեմ, իբրեւ զպանդուխտս եւ զնժդեհս ՚ի բա՛ց մերժել ՚ի մարմնաւոր ցանկութեանցն, որ զինուորի՛ն ընդդէմ ոգւոց. 12զվարս ձեր ՚ի մէջ հեթանոսաց պարկեշտս ցուցանել. զի որով բամբասիցեն զձեզ իբրեւ զչարագործս, ՚ի բարւոք գործոցն ձերոց դիտեալ՝ փառաւո՛ր առնիցեն զԱստուած յաւուրն այցելութեան։

13Հնազա՛նդ լերուք ամենայն մարդկեղէն ստեղծուածոյ վասն Տեառն. եթէ թագաւորի՝ իբրեւ առաւե՛լ ումեք, 14եթէ դատաւորաց՝ իբրեւ ՚ի նմանէ առաքելոց ՚ի վրէժխնդրութիւն չարագործացն, եւ ՚ի գովութիւն բարեգործացն։ 15Զի այսպէս են կամք Աստուծոյ. բարեգործացն պապանձեցուցանե՛լ զանզգամ մարդոց զանգիտութիւն։ 16Իբրեւ զազատս լինել, եւ մի՛ իբրեւ պատրուակ չարութեան ունել զազատութիւնն, այլ իբրեւ Աստուծոյ ծառայք։ 17Զամենեսեան պատուեցէ՛ք. զեղբայրսիրութիւն սիրեցէ՛ք. յԱստուծոյ երկերո՛ւք. զթագաւորս պատուեցէ՛ք։ 18Ծառայք հնազա՛նդ լինել յամենայնի երկիւղիւ տերանց, ո՛չ միայն բարերարացն եւ հեզոցն, այլ եւ կամակորա՛ցն։ 19Զի եւ այս ճշմարիտ շնո՛րհք յԱստուծոյ են, եթէ բարւոք ինչ մտօք տանիցի՛ ոք վշտաց յանիրաւի։ 20Քանզի զի՞նչ երախտիք իցեն, եթէ յորժամ մեղանչիցէք՝ տանջիցիք եւ համբերիցէք. այլ եթէ զբարիս գործիցէք՝ չարչարիցիք՝ եւ համբերիցէք, այն շնորհք յԱստուծո՛յ են. 21քանզի ՚ի դոյնս իսկ կոչեցարուք։ Զի եւ Քրիստոս վասն ձեր մեռաւ, եւ ձեզ եթող օրինա՛կ՝ զի զհետ երթայցէք հետոց նորա։ 22Որ ո՛չն արար մեղս, եւ ո՛չ գտաւ նենգութիւն ՚ի բերան նորա. * 23որ բամբասեալ՝ եւ ո՛չ փոխարէն բամբասէր. չարչարեալ՝ եւ ո՛չ պահէր սպառնալիս. բայց իրաւա՛մբք մատնէր դատաւորին. 24որ զմեր մեղսն իւրով մարմնովն վերացո՛յց ՚ի խաչափայտն. զի լիցուք զերծեա՛լք ՚ի մեղաց անտի, եւ իցեմք արդարութեանն կենակիցք. որոյ վիրօքն բժշկեցա՛ք։ 25Քանզի էիք իբրեւ զոչխարս մոլորեալս. այլ այժմ դարձարո՛ւք առ Հովիւն եւ Տեսուչ ոգւոց ձերոց։