1Սոյնպէս եւ կանայք հնազա՛նդ լինել արանց իւրեանց. զի եթէ իցեն նոքա ապստա՛մբք ՚ի բանէ անտի, յաղագս կանանց գնացից, եւ առանց բանին իսկ շահեսցին, 2դիտե՛լ երկիւղիւ զձեր պարկեշտ գնացս։ 3Որոց լինիցի՛ ո՛չ արտաքուստ հիւսիւք եւ ոսկեհո՛ւռ ծամակալօք՝ կամ պաճուճեալ զգեստուք զարդ. 4այլ ծածո՛ւկ սրտին մարդն. անեղծութեամբ հնազանդութեան եւ հանդարտութեան հոգւոյն, որ է առաջի Աստուծոյ բազմապատիկ։ 5Քանզի ա՛յսպէս երբեմն եւ կանայք որ յուսացեալ էին յԱստուած, զարդարէին զանձինս հնազանդե՛լ իւրեանց արանց։ 6Որպէս եւ Սարրայ՝ զի հնազա՛նդ էր Աբրահամու. եւ տէ՛ր իւր կոչէր զնա. որոյ եղերուքն դուք որդի՛ք. բարեգո՛րծք էին, եւ ո՛չ կասկածէին՝ եւ ո՛չ ՚ի միոջէ ինչ երկիւղէ։ 7Սոյնպէս եւ արք իմաստութեա՛մբ բնակեսցեն ընդ նոսա. իբրեւ տկա՛ր անօթոյ առնիցեն պատիւ կանանց՝ եւ իբրեւ ժառանգակցա՛ց շնորհացն կենաց. զի մի՛ խափան լիցին աղօթիցն ձերոց։ 8Եւ գլուխ ամենայնի, զի համամի՛տք իցէք, համակարի՛ք, եղբայրասէ՛րք, ազնուագո՛ւթք, խոնա՛րհք։ 9Մի՛ չար փոխանակ չարի հատուցանել, կամ բամբասանս ընդ բամբասանաց. այլ զնորին հակառակն՝ օրհնե՛լ, զի յա՛յս իսկ կոչեցարուք՝ զի զօրհնութիւնն ժառանգիցէք։ 10Զի որ կամի զկեանս սիրել, եւ զաւուրս իւր տեսանել ՚ի բարութեան, լռեցուսցէ՛ զլեզու իւր ՚ի չարութենէ, եւ զշրթունս իւր ՚ի չխօսելո՛յ զնենգութիւն. 11խոտորեսցի՛ ՚ի չարէ, եւ արասցէ զբարի՛. խնդրեսցէ՛ զխաղաղութիւն, եւ երթիցէ՛ զհետ նորա։ 12Զի աչք Տեառն ՚ի վերայ արդարոց, եւ ականջք նորա յաղօթս նոցա. երե՛սք Տեառն ՚ի վերայ չարագործաց։ * 13Եւ ո՞ իցէ որ չարչարիցէ զձեզ, եթէ դուք բարւոյն նախանձաւորք լինիցիք։ 14Այլ թէ եւ չարչարիցիք եւս վասն արդարութեան, երանելի՛ էք. բայց յերկիւղէ նոցա մի՛ երկնչիցիք, եւ մի՛ խռովեսջիք։ 15Այլ զՏէր զնոյն եւ զՔրիստոս՝ սո՛ւրբ ունիջիք ՚ի սիրտս ձեր։ Պատրա՛ստք իցէք տալ պատասխանի ամենայնի որ խնդրիցէ զբա՛նն՝ որ է վասն յուսոյն ձերոյ. 16այլ հեզութեամբ եւ երկիւղիւ ունիցի՛ք բարս քաղցո՛ւնս. զի որով չարախօսիցեն զձէնջ՝ յամօ՛թ լիցին, որք բամբասեն զձեր բարւոք գնացս ՚ի Քրիստոս։ 17Զի լա՛ւ է բարեգործաց, եթէ կամիցին ըստ Աստուծոյ կամացն չարչարել՝ քան չարագործացն. 18զի եւ Քրիստոս մի անգամ վասն մեղաց ՚ի վերայ ձե՛ր մեռաւ, արդարն ՚ի վերայ անարդարոց. զի զձեզ մերձեցուսցէ՛ առ Աստուած. զի թէպէտ եւ մեռաւ մարմնով, այլ կենդանի՛ է հոգւով։ 19Որով եւ ոգւոցն որ էին ՚ի բանտին, երթեալ քարոզեա՛ց, 20երբեմն ապստամբելոցն, յորժամ ներէ՛ր նոցա Աստուծոյ երկայնմտութիւնն յաւուրս Նոյի յորս տապանն կազմէր. յորս նուազունք՝ ա՛յս ինքն՝ ոգիք իբրեւ ո՛ւթ ապրեցան ՚ի ջրոյն։ 21Որ եւ զձե՛զ ըստ նմին օրինակի, կեցուսցէ մկրտութիւնն. ոչ զմարմնոյ աղտն ՚ի բաց ընկենլով, այլ զբարւո՛ք մտաց հանդէս առ Աստուած, ՚ի ձեռն յարութեանն Յիսուսի Քրիստոսի. 22որ է՛ ընդ աջմէ Աստուծոյ երթեա՛լ յերկինս, ՚ի հնազանդել նմա հրեշտակաց եւ իշխանութեանց եւ զօրութեանց։