1Եւ ա՛յր մի էր յԱրիմաթեմայ, ՚ի Սիփա՛յ՝ ՚ի լեռնէ Եփրեմի. եւ անուն նորա Եղկանա՛։ Որդի Յերեմիելի, որդւոյ Հեղեայ որդւոյ Թովկեայ, ՚ի Նասիբ Եփրեմի։ 2Եւ էին նորա երկո՛ւ կանայք. անուն միումն Աննա, եւ անուն երկրորդին՝ Փեննանա. եւ էին Փեննայի որդիք, եւ Աննայի ո՛չ գոյր որդի։ 3Եւ ելանէ՛ր այրն աւուրց յաւուրս ՚ի քաղաքէ իւրմէ յԱրիմաթեմայ՝ երկի՛ր պագանել, եւ զոհե՛լ Տեառն Աստուծոյ զօրութեանց ՚ի Սելով. եւ ա՛նդ Հեղի՝ եւ երկո՛ւ որդիք նորա Ոփնի եւ Փենէես՝ քահանա՛յք Տեառն։ 4Եւ եղեւ օ՛ր մի եւ զոհեա՛ց Եղկանա. եւ ետ Փենանայի կնոջ իւրում, եւ ուստերա՛ց նորա եւ դստերաց նորա մասունս. 5եւ Աննայի ետ մա՛սն մի. զի ո՛չ գոյր նորա որդի։ Բայց զԱննա՛ սիրէր Եղկանա՝ առաւել քան զՓեննանա. եւ Տէր փակեաց զարգանդ նորա. 6զի ո՛չ ետ նմա որդի, ըստ նեղութեան իւրում, եւ ըստ տրտմութեան անձին իւրոյ. եւ տրտմեա՛լ էր վասն այնորիկ՝ զի փակեաց Տէր զարգանդ նորա առ ՚ի չտալոյ նմա որդի։ 7Եւ ա՛յնպէս առնէր ամի ամի յելանելն նորա ՚ի տուն Տեառն. եւ տրտմէ՛ր եւ լա՛յր՝ եւ ո՛չ ուտէր։ 8Եւ ասէ ցնա Եղկանա ա՛յր իւր. Ա՛ննա։ Եւ ասէ ցնա. Ա՛ւասիկ եմ տէր։ Եւ ասէ ցնա. Զի՞ է քեզ զի լաս, եւ ընդէ՞ր ո՛չ ուտես, եւ ընդէ՞ր հարկանէ զքեզ սիրտ քո. ո՞չ լաւ եմ ես քեզ քան զտա՛սն որդի։

9Եւ յարեա՛ւ Աննա յետ ուտելոյ նորա ՚ի Սելով. եւ եկա՛ց առաջի Տեառն. եւ Հեղի քահանայ նստէ՛ր աթոռով առ սեամս տաճարին Տեառն։ 10Եւ նա ցաւագին անձամբ եկաց յաղօթս առ Տէր. եւ ելա՛ց լալով եւ ասէ. 11Ա՛դոնայ Տէր, Ելովէ՛ Սաբաւովթ. եթէ հայելով հայեսցի՛ս ՚ի տառապանս աղախնոյ քոյ, եւ յիշեսցես զիս. եւ տացես աղախնոյ քում զաւա՛կ առն, տաց զնա նուէ՛ր առաջի քո մինչեւ ցօր մահուան իւրոյ. եւ գինի եւ արբեցութիւն մի՛ արբցէ, եւ երկաթ մի՛ ելցէ ՚ի գլուխ նորա։ 12Եւ եղեւ իբրեւ յաճախեա՛ց կալ յաղօթս առաջի Տեառն. եւ Հեղի քահանայ մի՛տ դնէր բերանոյ նորա. 13եւ նա խօսէ՛ր ՚ի սրտի իւրում, եւ շրթունք իւր ո՛չ շարժէին, եւ բարբառ իւր ո՛չ լինէր լսելի. եւ լուա՛ւ նմա Տէր։ Եւ համարեցաւ զնա Հեղի արբեա՛լ. 14եւ ասէ ցնա պատանեակն Հեղեայ. Մինչեւ յե՞րբ կայցես յարբեցութեան, թափեա՛ ՚ի քէն զգինիդ քո, եւ գնա՛ յերեսաց Տեառն։ 15Եւ պատասխանի ետ Աննա՝ եւ ասէ. Ո՛չ այդպէս տէր, այլ կին վշտագնեա՛լ եմ ես ոգւով, եւ գինի եւ արբեցութիւն ո՛չ է իմ արբեալ. եւ հեղո՛ւմ զանձն իմ առաջի Տեառն։ 16Մի՛ համարիր զաղախին քո դուստր ժանտ, զի ՚ի բազում տրտմութենէ եւ ՚ի տխրութենէ իմմէ վարանեա՛լ կամ մինչեւ ցայժմ։ 17Ե՛տ նմա պատասխանի Հեղի՝ եւ ասէ. Ե՛րթ ՚ի խաղաղութիւն, եւ Աստուած Իսրայէլի տացէ՛ քեզ զամենայն խնդրուածս քո զոր խնդրեցե՛ր ՚ի նմանէ։ 18Եւ ասէ Աննա. Եգի՛տ աղախին քո շնորհս առաջի քո։ Եւ գնա՛ց կինն զճանապարհս իւր, եւ եմո՛ւտ ՚ի վանս իւր՝ եւ կերաւ ընդ առն իւրում, եւ խօսեցաւ, եւ երեսք իւր այլ ո՛չ եւս տխրեցան։ 19Եւ կանխեցին ընդ առաւօտն երկի՛ր պագին Տեառն, եւ գնացին զճանապարհս իւրեանց. եւ եմո՛ւտ Եղկանա ՚ի տուն իւր յԱրիմաթեմ. եւ մերձեցա՛ւ առ Աննա կին իւր։ Եւ յիշեաց զնա Տէր, եւ յղացա՛ւ։ 20Եւ եղեւ ՚ի ժամանակի աւուրցն, եւ ծնաւ որդի՛, եւ կոչեաց զանուն նորա Սամուէլ՝ ասէ. Զի ՚ի Տեառնէ Աստուծոյ զօրութեանց խնդրեցի զսա։

21Եւ ե՛լ այրն Եղկանա եւ ամենայն տուն նորա զոհե՛լ ՚ի Սելով զզո՛հ աւուրցն. եւ զո՛ւխտս իւր, եւ զամենայն տասանորդս իւր տարա՛ւ։ 22Եւ Աննա՝ ո՛չ ել ընդ նմա. զի ասաց ցա՛յր իւր, թէ մինչեւ ելցէ անդր մանուկս յորժամ հատուցի՛ց զսա ՚ի ստենէ. եւ յանդիման լիցի առաջի Տեառն, եւ նստցի՛ անդ մինչեւ ցյաւիտեան։ 23Եւ ասէ ցնա Եղկանա այր իւր. Արա՛ որ ինչ բարի՛ թուի առաջի աչաց քոց. նի՛ստ աստէն մինչեւ հատուսցե՛ս զդա ՚ի ստենէ. եւ Տէր հաստատեսցէ՛ որ ինչ ել ՚ի բերանոյ քումմէ։ Եւ նստա՛ւ կինն եւ սնո՛յց զորդին իւր՝ մինչեւ հատոյց զնա ՚ի ստենէ։ 24Եւ ե՛լ ընդ նմա ՚ի Սելով երեմենեա՛ւ զուարակաւ, եւ պանի՛ւք եւ արդուաւ նաշհւոյ, եւ սափորով գինւոյ. եւ մտի՛ն ՚ի տուն Տեառն ՚ի Սելով. եւ մանուկն ընդ նոսա. 25եւ մատուցին առաջի Տեառն. եւ սպա՛ն հայրն նորա զզոհն՝ զոր առնէր աւուրց յաւուրս Տեառն։ Եւ մատոյց զմանուկն. եւ սպան զզուարակն վասն փրկութեան մանկանն։ 26Եւ մատոյց Աննա մայր մանկանն զմանուկն առ Հեղի, եւ ասէ. Յի՛ս տէր իմ. կենդանի՛ է անձն քո. ես ա՛յն կինն եմ, որ կացի առաջի քո ընդ քեզ՝ 27կալ յաղօթս առ Տէր վասն մանկանս այսորիկ. եւ ետ Տէր զխնդրուածս իմ, զոր խնդրեցի ՚ի նմանէ։ 28Եւ տա՛մ զդա փոխ Տեառն՝ զամենայն աւուրս որչափ եւ կեցցէ. եւ եղիցի դա՝ փո՛խ Տեառն. եւ պագին երկի՛ր անդ Տեառն։ Եւ յաղօ՛թս եկաց Աննա՝ եւ ասէ.