1Եւ եղեւ օր. եւ ասէ Յովնաթան որդի Սաւուղայ ցպատանին ցկապարճակիրն իւր. Ե՛կ անցցո՛ւք ՚ի կիրճս այլազգեացն յա՛յնկոյս։ Եւ հօր իւրում ո՛չ պատմեաց։ 2Եւ Սաւուղ նստէր ՚ի գլուխ Բլրին ընդ նռնենեա՛ւն ՚ի Մագդովղ՚. եւ էին ընդ նմա իբրեւ վեց հարի՛ւր այր ՚ի ժողովրդենէն։ 3Եւ Աքիա՝ որդի Աքիտովբայ եղբօր Քաբիելի. որդւոյ Փենեհեսի որդւոյ Ղեւեա՛յ քահանայի Աստուծոյ ՚ի Սելով՝ որ կրէր զեփուդն։ Եւ ժողովուրդն ո՛չ գիտէր եթէ երթեա՛լ իցէ Յովնաթան 4՚ի մէջ կրճին, ընդ որ խնդրէր անցանել Յովնաթան ՚ի ճամբա՛ր այլազգեացն ՚ի կիրճս. եւ քարաժայռք յայսմ կողմանէ, եւ քարաժայռք յայնմ կողմանէ. անուն միումն Բազէ՛ս, եւ անուն միւսումն Սէնարա։ 5Եւ ժա՛յռ մի ՚ի հիւսւսոյ որ երթայր ընդ Մաքմաս, եւ միւս եւս ժայռ՝ որ երթայր ՚ի հարաւոյ ՚ի Գաբայէ։

6Եւ ասէ Յովնաթան ցպատանին ցկապարճակիրն իւր. Ե՛կ անցցուք ՚ի կիրճս անթլփատիցն այնոցիկ. թերեւս արասցէ ինչ մեզ Տէր. զի ո՛չ ինչ է խտիր Տեառն ապրեցուցանել բազմօք կամ սակաւուք։ 7Եւ ասէ ցնա կապարճակիրն իւր. Արա՛ զամենայն ինչ յոր եւ յօժարեսցէ սիրտ քո. ահաւասիկ ես ընդ քեզ եմ. որպէս սիրտ քո՝ սի՛րտ իմ։ 8Եւ ասէ Յովնաթան. Ահաւասիկ մեք անցանեմք առ արսն. եւ յափսիթե՛րս երթիցուք առ նոսա, 9եթէ ասիցեն ցմեզ. ՚Ի բա՛ց կացէք այտի մինչեւ պատմեսցուք ինչ ձեզ. զտեղի՛ կալցուք՝ եւ մի՛ ելցուք առ նոսա։ 10Ապա թէ ասիցեն. Ելէ՛ք առ մեզ. ելցո՛ւք, զի մատնեա՛ց զնոսա Տէր ՚ի ձեռս մեր. ա՛յս լիցի մեզ նշանակ։ 11Եւ մտի՛ն երկոքեան ՚ի կիրճս այլազգեացն. եւ ասեն այլազգիքն. Ահա Եբրայեցիքն ելանեն ՚ի ծակուց իւրեանց՝ ուր թաքուցեալ էին։ 12Եւ պատասխանի ետուն արք կրճացն՝ եւ ասեն ցՅովնաթան եւ ցկապարճակիրն. Ելէ՛ք առ մեզ՝ եւ ծանուսցուք ձեզ բանս։ Եւ ասէ Յովնաթան ցկապարճակիրն իւր. Ե՛կ զկնի իմ զի մատնեաց զնոսա Տէր ՚ի ձեռս Իսրայէլի։ 13Եւ ել Յովնաթան յափսիթերս, եւ կապարճակիրն նորա ընդ նմա. եւ հայեցան ընդդէմ Յովնաթանու, եւ եհա՛ր զնոսա. եւ կապարճակիրն տա՛յր ստէպ զհետ նորա։ 14Եւ եղեն առաջին հարուածքն զոր եհար զնոսա Յովնաթան՝ եւ կապարճակիրն իւր՝ իբրեւ քսա՛ն արանց, նետի՛ւք եւ բռնաքարա՛մբք դաշտին։ 15Եւ եղեւ խռովութիւն յանդին եւ ՚ի բանակին. եւ ամենայն ժողովուրդն որ ՚ի կիրճսն էին՝ եւ ապականիչքն զարհուրեցա՛ն, եւ ո՛չ կամէին աշխատել. եւ դղրդեցա՛ւ երկիրն, եւ եղեւ ա՛հ ՚ի Տեառնէ։

16Եւ տեսին դէտքն Սաւուղայ ՚ի Գաբաայ Բենիամինի, եւ ահա խռովեա՛լ էր բանակն յա՛յսկոյս յայնկոյս։ 17Եւ ասէ Սաւուղ ցժողովուրդն որ ընդ նմա. Հանդէ՛ս արարէք եւ տեսէք՝ ո՞վ երթեալ իցէ ՚ի մէնջ։ Եւ հանդէ՛ս արարին, եւ ո՛չ գտանէր Յովնաթան՝ եւ կապարճակիր նորա։ 18Եւ ասէ Սաւուղ ցԱքիա. Մատո՛ զեփուդդ։ Քանզի նա՛ կրէր զեփուդն. զի էր տապանակն Աստուծոյ յաւուր յայնմիկ առաջի Իսրայէլի։ 19Եւ եղեւ մինչդեռ խօսէր Սաւուղ ընդ քահանային, եւ աղաղա՛կ ՚ի բանակին այլազգեաց երթալով երթա՛յր եւ յաճախէ՛ր. եւ ասէ Սաւուղ ցքահանայն. Ամփոփեա՛ զձեռն քո։ 20Եւ ել Սաւուղ եւ ամենայն ժողովուրդն որ ընդ նմա, եւ եկին մինչեւ ցպատերազմն. եւ ահա եղեւ սո՛ւր ա՛ռն ՚ի վերայ ընկերի իւրոյ, եւ աղմուկ մե՛ծ յոյժ։ 21Եւ ծառայքն՝ որ էին ընդ այլազգիսն յերէկն եւ յեռանտն՝ որ ելեալ էին ընդ բանակին, դարձա՛ն անդրէն լինել ընդ Իսրայէլի, եւ ընդ Սաւուղայ եւ Յովնաթանու։ 22Եւ ամենայն Իսրայէլ որ թաքուցեալ էին ՚ի լերինն Եփրեմի, իբրեւ լուան թէ փախեա՛ն այլազգիքն, խմբեցան եւ նոքա՛ եւս զհետ նոցա ՚ի պատերազմ։

23Եւ փրկեաց Տէր յաւուր յայնմիկ զԻսրայէլ. եւ պատերազմն պատեցա՛ւ զԲեթաւանաւ։ 24Եւ ամենայն ժողովուրդն էր ընդ Սաւուղայ իբրեւ տասն հազար արանց. եւ է՛ր պատերազմ ցրուեալ ընդ ամենայն քաղաքսն ՚ի լերինն Եփրեմի։ Եւ Սաւուղ անգիտացա՛ւ անգիտութիւն յաւուր յայնմիկ. եւ նզովեա՛ց զժողովուրդն՝ եւ ասէ. Անիծեա՛լ լիցի մարդն՝ որ կերիցէ հաց մինչեւ ցերեկոյ. մինչեւ խնդրեցից վրէ՛ժ ՚ի թշնամեաց իմոց։ Եւ ո՛չ ճաշակեաց ամենայն ժողովուրդն հա՛ց. 25եւ ամենայն երկիրն ճաշէ՛ր։ Եւ ա՛նդ էր անտառ մեղուաց հանդէ՛պ անդին, 26եւ եմուտ զօրն ՚ի մեղուանոցն, եւ անցանէին քրթմնջելով. եւ չէ՛ր ոք որ դարձուցանէր զձեռն իւր ՚ի բերան իւր. քանզի երկեա՛ւ ժողովուրդն յերդմանէն Տեառն։ 27Եւ Յովնաթանու չէ՛ր լուեալ՝ թէ երդմնեցոյց հայր նորա զժողովուրդն, եւ կարկա՛ռ զծագ գաւազանի իւրոյ որ ՚ի ձեռին իւրում, եւ եհա՛ր ՚ի խորիսխ մեղու. եւ դարձոյց զձեռն իւր ՚ի բերան իւր, եւ բացա՛ն աչք նորա։ 28Եւ պատասխանի ետ ոմն ՚ի զօրուէ՛ անտի եւ ասէ. Երդմնեցուցանելո՛վ երդմնեցոյց հայր քո զժողովուրդս՝ եւ ասէ. Անիծեա՛լ լիցի այր որ կերիցէ հաց մինչեւ ցերեկոյ։ Եւ լքա՛ւ ժողովուրդն։ 29Եւ իբրեւ գիտա՛ց Յովնաթան, ասէ. Կորո՛յս հայր իմ զերկիրս. զի թէ տեսին աչք իմ, վասն զի ճաշակեցի սակա՛ւ մի ՚ի մեղուէս յայսմանէ. 30եթէ ուտելո՛վ կերեալ էր այսօր ժողովրդեանն յաւարէ թշնամեաց իւրեանց զոր գտին՝ մեծամե՛ծ հարուածս առնէին յայլազգիսն։ 31Եւ եհա՛ր յաւուր յայնմիկ յայլազգեացն ՚ի Մաքմաս, եւ աշխատեցա՛ւ ժողովուրդն յոյժ. 32եւ յարձակեցա՛ւ ժողովուրդն յաւարն. Եւ ա՛ռ ժողովուրդն զհօտս եւ զանդեայս եւ զծնունդս արջառոց, եւ սպանանէ՛ր ՚ի վերայ երկրի, եւ ուտէ՛ր ժողովուրդն հանդերձ արեամբն։ 33Ա՛զդ եղեւ Սաւուղայ եւ ասեն, թէ մեղա՛ւ ժողովուրդն Տեառն. զի կերա՛ն արեամբ հանդերձ։ Եւ ասէ Սաւուղ. ՚Ի Գեթթամա անօրինեցա՛յք. թաւալեցուցէ՛ք ինձ այսր վէմ մի մեծ։ 34Եւ ասէ Սաւուղ. Սփռեցա՛յք ընդ ժողովուրդդ՝ եւ ասացէ՛ք ցդոսա՝ մատուցանե՛լ այսր զիւրաքանչիւր արջա՛ռ իւր, եւ զիւրաքանչիւր ոչխար իւր, եւ սպանէ՛ք ՚ի վերայ դորա, եւ կերա՛յք զդոսա. եւ մի՛ մեղանչէք Տեառն ուտելով հանդերձ արեամբ։ Եւ մատո՛յց ժողովուրդն իւրաքանչիւր որ ՚ի ձեռին իւրում զցայգն. եւ սպանանէին անդ։ 35Եւ շինեա՛ց անդ Սաւուղ սեղա՛ն Տեառն. զա՛յն նախ սկսաւ Սաւուղ շինել սեղան Տեառն։

36Եւ ասէ Սաւուղ. Իջցո՛ւք զհետ այլազգեացն զցայգ, եւ յափշտակեսցո՛ւք ՚ի նոցանէն մինչեւ լուսասցի օր, եւ մի՛ թողուցուք ՚ի նոցանէ այր։ Եւ ասեն ցնա. Զամենայն զոր ինչ հաճո՛յ թուի առաջի աչաց քոց՝ արա՛։ Ասէ քահանայն. Մատիցուք աստ առ Աստուած։ 37Եւ եհարց Սաւուղ զԱստուած. Իջցո՞ւք զհետ այլազգեացն, եթէ մատնեսցե՞ս զնոսա ՚ի ձեռս Իսրայէլի։ Եւ ո՛չ արար նմա պատասխանի Տէր յաւուր յայնմիկ։ 38Եւ ասէ Սաւուղ. Մատուցէ՛ք այսր զամենայն ազգս Իսրայէլի, եւ գիտասջի՛ք եւ տեսջիք՝ թէ վասն ո՞յր եղեն այսօր մեղքս այսոքիկ. 39զի կենդանի՛ է Տէր որ փրկեաց զԻսրայէլ. զի թէ զՅովնաթանա՛յ որդւոյ իմոյ տացէ պատասխանի՝ մահո՛ւ մեռցի։ Եւ ո՛չ ոք էր որ տայր պատասխանի յամենայն ժողովրդենէն։ 40Եւ ասէ ցամենայն այր Իսրայէլի. Դո՛ւք լիջիք ՚ի ծառայութիւն, եւ ես եւ Յովնաթան որդի իմ եղիցուք ՚ի ծառայութիւն։ Եւ ասէ ժողովուրդն ցՍաւուղ. Որ ինչ հաճո՛յ իցէ առաջի աչաց քոց՝ արա՛։ 41Եւ ասէ Սաւուղ. Տէ՛ր Աստուած Իսրայէլի. զի՞ է զի ո՛չ ետուր պատասխանի ծառայի քում յաւուր յայնմիկ. եթէ յի՛ս իցեն այսօր, եւ եթէ ՚ի Յովնաթան յորդի իմ անօրէնութիւնք՝ տո՛ւր յայտնութիւն. եւ եթէ ՚ի ժողովրդեան քում Իսրայէլի իցէ անիրաւութիւն՝ տո՛ւր քաւութիւն։ Եւ արկին վիճակս՝ Յովնաթանու՝ եւ Սաւուղայ՝ եւ ժողովրդեանն. եւ ել ժողովուրդն արտաքս։ 42Եւ ասէ Սաւուղ. Արկէ՛ք վիճակ ընդ իս եւ ընդ Յովնաթան որդի իմ. եւ որում հանցէ՛ Տէր զվիճակն՝ մեռցի։ Եւ ասէ ժողովուրդն ցՍաւուղ. Մի՛ լիցի բանդ այդ։ Եւ ստիպեա՛ց Սաւուղ զժողովուրդն. եւ արկին ընդ նա եւ ընդ Յովնաթան որդի նորա. եւ ել վիճակն Յովնաթանու։ 43Եւ ասէ Սաւուղ ցՅովնաթան. Պատմեա՛ ինձ զի՞նչ արարեր։ Եւ պատմեա՛ց նմա Յովնաթան եւ ասէ. Ճաշակելո՛վ ճաշակեցի ծայրիւ գաւազանին որ ՚ի ձեռին իմում սակա՛ւ մի մեղր, եւ ահա մեռանի՞մ ես։ 44Եւ ասէ ցնա Սաւուղ. Օ՛ն եւ օ՛ն արասցէ ինձ Աստուած՝ եւ օ՛ն եւ օ՛ն յաւելցէ, եթէ ո՛չ մահո՛ւ մեռանիցիս այսօր։ 45Եւ ասէ ժողովուրդն ցՍաւուղ. Քա՛ւ լիցի եթէ մեռանիցի այսօր, որ արար զփրկութիւնս զայս մեծ Իսրայէլի. կենդանի՛ է Տէր՝ եթէ անկցի ՚ի հերոյ գլխոյ նորա յերկիր. զի ժողովուրդս Աստուծոյ արար զմեղսս զայսոսիկ։ Եւ եկա՛ց ժողովուրդն յաղօթս առ Տէր վասն Յովնաթանու յաւուր յայնմիկ. եւ ո՛չ մեռաւ։ 46Եւ դարձա՛ւ Սաւուղ յայլազգեացն. եւ այլազգիքն գնացի՛ն ՚ի տեղիս իւրեանց։

47Եւ եհա՛ս Սաւուղայ թագաւորել, եւ վիճակեցա՛ւ ՚ի վերայ Իսրայէլի. եւ տա՛յր պատերազմ շուրջ ընդ ամենայն թշնամիս իւր. եւ ընդ Մովաբայ, եւ ընդ որդիսն Ամոնայ. եւ ընդ որդիսն Եդոմայ, եւ ընդ Բեթովրայ, եւ ընդ թագաւորին Սուբայ, եւ ընդ այլազգի՛սն. եւ ուր շրջէր՝ փրկէ՛ր եւ առնէր զօրութիւնս սաստի՛կս։ 48Եւ եհա՛ր զԱմաղէկ, եւ ապրեցո՛յց զԻսրայէլ ՚ի ձեռաց կոխողաց նորա։ 49Եւ էին որդիք Սաւուղայ. Յովնաթան, եւ Յեսսուր, եւ Մեղ՚քիսաւէ. եւ անուանք երկո՛ւց դստերաց նորա, անուն անդրանկանն Ներո՛բ, եւ անուն երկրորդին Մեղ՚քող։ 50Եւ անուն կնոջ նորա Աքինոա՛մ դուստր Աքիմասայ. եւ անուն զօրավարին նորա Աբեննե՛ր, որդի Ներեայ որդւոյ ընտանւոյ Սաւուղայ։ 51Եւ Կիս՝ հա՛յր Սաւուղայ. եւ Ներ՝ հա՛յր Աբեներայ. եւ որդիք Յամինայ որդւոյ Աբիելի երեսուն եւ ութ։ 52Եւ էր պատերազմ սաստի՛կ ընդ այլազգիսն զամենայն աւուրս Սաւուղայ։ Եւ տեսեալ Սաւուղայ զամենայն զօրաւորս եւ զամենայն որդի զօրութեան, ժողովեաց զնոսա առ ինքն։