1Եւ ասէ Սամուէլ ցՍաւուղ. Զի՛ս առաքեաց Տէր օծանել զքեզ ՚ի թագաւոր ՚ի վերայ ժողովրդեան իւրոյ Իսրայէլի. եւ արդ լո՛ւր ձայնի պատգամաց Տեառն։ 2Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. Արդ խնդրեցից զվրէժ, զոր արար Ամաղէկ ընդ Իսրայէլի. զիա՞րդ պատահեաց նմա ՚ի ճանապարհի ելանելոյ նորա յԵգիպտոսէ։ 3Եւ արդ ե՛րթ եւ հարցե՛ս զԱմաղէկ, եւ զՅարիմ, եւ զամենայն որ ինչ նորա իցէ. եւ մի՛ ապրեցուցանիցես ՚ի նոցանէ, եւ սատակեսցե՛ս զնա. եւ կորուսցե՛ս յառնէ մինչեւ ցկին, եւ ՚ի տղայոյ մինչեւ ցստնդիա՛ցն, եւ յարջառոյ մինչեւ ցոչխա՛ր, եւ յուղտուէ մինչեւ ցէ՛շ։

4Եւ հրամա՛ն ետ Սաւուղ ժողովրդեանն, եւ հանդէ՛ս արար նոցա յԱղիմ, չորեք հարեւր հազար դասականաց, եւ երեսուն հազարաց դասականաց Յուդայ։ 5Եւ եկն Սաւուղ մինչեւ ցքաղաքս Ամաղեկայ. եւ դարանամո՛ւտ եղեն ՚ի հեղեղատին։ 6Եւ ասէ Սաւուղ ցԿինեցին. Երթ խո՛յս տուր ՚ի միջոյ Ամաղեկացւոցն, զի մի՛ սատակեցից զքեզ ընդ նմա. եւ դու արարեր ողորմութիւն ընդ ամենայն որդիսն Իսրայէլի յելանելն նոցա յԵգիպտոսէ։ Եւ խո՛յս ետ Կինեցին ՚ի միջոյ Ամաղեկայ։ 7Եւ եհար Սաւուղ զԱմաղէկ յԵւիլայ մինչեւ ՚ի Սուր, որ է հանդէպ Եգիպտոսի. 8եւ կալա՛ւ զթագաւորն Ամաղեկայ զԱգա՛գ կենդանւոյն. եւ զամենայն ազգն Յարիմայ կոտորեցի՛ն սրով սուսերի։ 9Եւ ապրեցոյց Սաւուղ եւ ամենայն ժողովուրդն զԱգագ կենդանի. եւ զընտիրս խաշանց, եւ զանդւոց, եւ զկերակրոց, եւ զայգեաց, եւ զամենայն բարութեանց, եւ ո՛չ կամեցաւ սատակել զնոսա. եւ զամենայն գործ զանարգ եւ զարհամարհեալ սատակեցին։

10Եւ եղեւ բա՛ն Տեառն առ Սամուէլ՝ եւ ասէ. 11Զղջացեա՛լ եմ, զի թագաւորեցուցի զՍաւուղ ՚ի թագաւոր. զի դարձա՛ւ յինէն յե՛տս, եւ զբանս իմ ո՛չ պահեաց։ Եւ տրտմեցաւ Սամուէլ։ Եւ գոչեա՛ց Սամուէլ առ Տէր զգիշերն ամենայն։ 12Եւ կանխեա՛ց Սամուէլ՝ եւ գնա՛ց ընդ առաջ Իսրայէլի, ընդ առաւօտն։ Եւ ազդ եղեւ Սամուելի՝ եւ ասեն. Եկն Սաւուղ ՚ի Կարմելոս եւ կանգնեա՛ց իւր ձեռն, եւ դարձոյց զկառսն եւ էջ ՚ի Գաղգաղա։ Եւ եկն Սամուէլ առ Սաւուղ. եւ ահա նա մատուցանէր ողջակէզս Տեառն զառաջինս աւարոյն զոր ա՛ծ յԱմաղեկայ։ 13Եւ եկն Սամուէլ առ Սաւուղ, եւ ասէ ցնա Սաւուղ. Օրհնեա՛լ դու ՚ի Տեառնէ. կացուցի՛ զոր ինչ խօսե՛ցաւ Տէր։ 14Եւ ասէ Սամուէլ. Եւ զի՞նչ է բարբառ հօտիցդ այդոցիկ յականջս իմ, եւ բարբառ արջառոցդ զոր ե՛ս լսեմ։ 15Եւ ասէ Սաւուղ. ՅԱմաղեկա՛յ ածի զայդ՝ զոր ապրեցոյց ժողովուրդդ, զընտիրս խաշա՛նց եւ զարջառոց. զի զոհեսցեն Տեառն Աստուծոյ քում. եւ զայլսն սատակեցի՛։

16Եւ ասէ Սամուէլ ցՍաւուղ. Անսա՛ եւ պատմեցի՛ց քեզ զոր խօսեցաւ Տէր ընդ իս յայսմ գիշերի։ Եւ ասէ ցնա. Խօսեա՛ց։ 17Եւ ասէ Սամուէլ ցՍաւո՛ւղ. Ո՞չ ապաքէն փո՛քր ես դու առաջի նորա զօրավար գաւազանի ցեղին Իսրայէլի. եւ օ՛ծ զքեզ Տէր՝ թագաւոր ՚ի վերայ Իսրայէլի. 18եւ առաքեաց զքեզ Տէր ՚ի ճանապարհ, եւ ասէ ցքեզ. Ե՛րթ եւ սատակեա՛ զմեղանչականն յիս զԱմաղէկ. եւ տացե՛ս ընդ նոսա պատերա՛զմ մինչեւ վախճանեսցե՛ս զնոսա. 19եւ ընդէ՞ր ո՛չ լուար ձայնի Տեառն, այլ յարձակեցա՛ր դիմե՛լ ՚ի վերայ աւարիդ. եւ արարեր չա՛ր առաջի Տեառն։

20Եւ ասէ՛ Սաւուղ ցՍամուէլ. Վասն լսելո՛յ իմոյ ձայնի ժողովրդեանն. եւ չոգա՛յ ՚ի ճանապարհն զոր առաքեաց զիս Տէր. եւ ածի՛ զԱգագ արքա՛յ Ամաղեկայ, եւ զԱմաղէկ սատակեցի՛։ 21Եւ ա՛ռ ժողովուրդս յաւարէ անտի հօ՛տս եւ անդեայս զընտի՛րս սատակմանն առաջի Աստուծոյ զոհե՛լ ՚ի Գաղգաղա։ 22Եւ ասէ՛ Սամուէլ. Եթէ հաճո՞յ իցէ Տեառն ողջակէ՛զ եւ զոհ իբրեւ զլսել ձայնի Տեառն. ահա լա՛ւ է ունկնդրութիւն քան զզո՛հ ընտիր, եւ հնազանդութի՛ւն քան զճա՛րպ խոյոց։ 23Զի հմայք մե՛ղք են, եւ ցա՛ւս եւ աշխատութիւնս ածէ թերա՛փդ ՚ի վերայ. զի արհամարհեցեր զբա՛ն Տեառն, արհամարհեսցէ՛ զքեզ Տէր՝ չլինե՛լ թագաւոր ՚ի վերայ Իսրայէլի։ 24Եւ ասէ՛ Սաւուղ ցՍամուէլ. Մեղա՛յ զի անցի զբանիւ Տեառն, եւ զբանիւ քով. զի երկեա՛յ ՚ի ժողովրդենէն եւ լուա՛յ ձայնի նոցա։ 25Եւ արդ՝ բա՛րձ զմեղս իմ, եւ դարձի՛ր ընդ իս, եւ պագի՛ց երկիր Տեառն Աստուծոյ քում։ 26Եւ ասէ Սամուէլ ցՍաւուղ. Ո՛չ դարձայց ընդ քեզ, զի արհամարհեցեր զբանն Տեառն. եւ արհամարհեսցէ՛ զքեզ Տէր չլինե՛լ թագաւոր ՚ի վերայ Իսրայէլի։ 27Եւ դարձոյց Սամուէլ զերեսս իւր ՚ի գնալ. եւ բո՛ւռն եհար Սաւուղ զտտնո՛յ կրկնոցի նորա եւ պատառեա՛ց զնա։ 28Եւ ասէ ցնա Սամուէլ. Պատառեաց Տէր զթագաւորութիւնդ ՚ի ձեռաց քոց յԻսրայէլէ այսօր, եւ տացէ՛ զդա ընկերի քում լաւագունի՛ քան զքեզ։ 29Եւ բաժանեսցի Իսրայէլ ընդ երկու. եւ ո՛չ դարձցի, եւ ո՛չ զղջասցի Տէր. զի ո՛չ եթէ իբրեւ զմա՛րդ է ՚ի զղջանալ. ինքնի՛ն սպառնասցի։ 30Եւ ասէ Սաւուղ. Մեղա՛յ. այլ մեծարեա՛ զիս առաջի ծերոց ժողովրդեան իմոյ, եւ առաջի Իսրայէլի. եւ դարձի՛ր ընդ իս, եւ երկի՛ր պագից Տեառն Աստուծոյ քում։ 31Եւ դարձա՛ւ Սամուէլ զկնի Սաւուղայ, եւ երկի՛ր եպագ Տեառն։ 32Եւ ասէ Սամուէլ. Մատուցէ՛ք առ իս զԱգա՛գ թագաւորն Ամաղեկայ։ Եւ մատեա՛ւ առ նա Ագագ դողալով. եւ ասէ Ագագ եթէ ա՛յսպէս դա՛ռն իցէ մահ։ 33Եւ ասէ՛ Սամուէլ ցԱգագ. Զորօրինակ որդեկոտո՛ր արար սո՛ւր քո զկանայս, նո՛յնպէս որդեկոտո՛ր լիցի ՚ի կանանց մայր քո։ Եւ սպա՛ն Սամուէլ զԱգագ առաջի Տեառն ՚ի Գաղգաղա։ 34Եւ գնա՛ց Սամուէլ յԱրիմաթեմ, եւ Սաւուղ ե՛լ ՚ի տուն իւր ՚ի Գաբաա։ 35Եւ ո՛չ եւս յաւել Սամուէլ տեսանել զՍաւուղ մինչեւ յօր մահուան իւրոյ. զի սո՛ւգ ունէր Սամուէլ ՚ի վերայ Սաւուղայ։ Եւ զղջացա՛ւ Տէր զի թագաւորեցո՛յց զՍաւուղ ՚ի վերայ Իսրայէլի։