1Եւ ժողովեցին այլազգիքն զբանակս իւրեանց ՚ի պատերազմ, եւ գումարեցան ՚ի Սոկքո՛վ Հրէաստանի. եւ բանակեցան ընդ Սոկքով եւ ընդ Ազեկայ յԱփեսդոմին։ 2Եւ Սաւուղ եւ ա՛րք Իսրայէլի՝ ժողովեցա՛ն եւ նոքա ՚ի հովիտսն, եւ ճակատեցա՛ն ՚ի պատերազմ ընդդէմ այլազգեացն։ 3Եւ այլազգիքն կայի՛ն ՚ի վերայ լերինն յա՛յնմ կողմանէ, եւ Իսրայէլ կա՛յր ՚ի վերայ լերինն յա՛յսմ կողմանէ, եւ հովիտն ՚ի մէջ նոցա։

4Եւ ել ա՛յր զօրաւոր ՚ի ճակատէ այլազգեացն՝ Գողիա՛դ անուն նորա ՚ի Գեթա՛յ. բարձրութիւն նորա վե՛ց կանգուն եւ թզաւ. 5եւ սաղաւա՛րտ ՚ի գլուխ նորա. եւ զրահս վե՛րտս զգեցեալ. եւ կշիռ զրահից նորա հի՛նգ հազար սիկղ, պղնձւոյ եւ երկաթոյ. 6եւ սռնապանք պղնձի՛ք ՚ի վերայ բարձից նորա, եւ վահան պղնձի՛ ՚ի վերայ թիկանց նորա. 7եւ բուն գեղարդան նորա իբրեւ զստորի՛ ոստայնանկա՛ց. եւ տէ՛գ նորա ՚ի վեց հարեւր սկեղէ երկաթոյ. եւ զինակիր նորա առաջի՛ նորա երթայր։ 8Ե՛կն եկա՛ց. ձա՛յն ետ ՚ի ճակատն Իսրայէլի՝ եւ ասէ ցնոսա. Ընդէ՞ր ելանէք ճակատել ՚ի պատերա՛զմ ընդդէմ մեր. ո՞չ ապաքէն ես այլազգի՛ եմ, եւ դուք Եբրայեցիք ծառա՛յք Սաւուղայ. ընտրեցէ՛ք դուք ձեզ ա՛յր մի եւ իջցէ՛ առ իս, 9եթէ կարասցէ կռուել ընդ իս եւ հարկանե՛լ զիս՝ եղիցուք մեք ձե՛զ ՚ի ծառայս. ապա թէ ե՛ս յաղթեցից եւ հարից զնա, եղիջիք դուք մեզ ՚ի ծառայս եւ ծառայեսջիք մեզ։ 10Եւ ասէ այլազգին. Ահաւասիկ ես նախատեցի՛ զճակատդ Իսրայէլի յաւուր յայսմիկ. տո՛ւք այր մի, եւ ես եւ նա՛ մենամարտեսցո՛ւք երկոքեան։ 11Իբրեւ լուա՛ւ Սաւուղ եւ ամենայն Իսրայէլ զբանս այլազգւոյն, զահի՛ հարան եւ երկեա՛ն յոյժ։ 12Եւ էր ա՛յր մի որդի առն Եփրաթացւոյ, եւ նա՛ ՚ի Բեթղահեմէ Յուդայ, եւ անուն նորա Յեսսէ՛. եւ էին նորա որդիք ո՛ւթ. եւ ա՛յրն յաւուրս Սաւուղայ ծերացեա՛լ հասեա՛լ յարս։ 13Եւ գնացին երեք որդիքն Յեսսեայ մեծագոյնք, երթեալ զհետ Սաւուղայ ՚ի պատերազմ. եւ անուանք որդւոց նորա երթելոց ՚ի պատերազմ. Եղիա՛բ անդրանիկն նորա, եւ երկրորդն նորա Ամինադա՛բ, եւ երրորդն նորա Սամաա՛. 14եւ Դաւիթ էր կրտսե՛ր. եւ երեքին մեծագոյնքն երթեալ էին զհետ Սաւուղայ։ 15Եւ Դաւիթ գնացեալ դարձա՛ւ ՚ի Սաւուղայ՝ արածե՛լ զոչխարս հօր իւրոյ, ՚ի Բեթղահէմ։ 16Եւ մատուցեալ այլազգւոյն՝ կանխեալ եւ անագանեալ արձանանա՛յր աւուրս քառասուն։ 17Եւ ասէ՛ Յեսսէ ցԴաւիթ ցորդի իւր. Ա՛ռ դու եղբարց քոց զարդո՛ւ փոխնդոյս այսորիկ, եւ զտասն նկանակս զայսոսիկ, եւ պնդեա՛ ՚ի բանակն եւ տո՛ւր եղբարց քոց։ 18Եւ զտասն մաճառակս զկաթին՝ տացես հազարապետին. եւ տեսցե՛ս զողջոյն եղբարց քոց. եւ եթէ պէ՛տք ինչ իցեն նոցա, իմասցիս։ 19Եւ Սաւուղ՝ եւ ամենայն այր Իսրայէլացի՝ էին ՚ի հովիտս Կաղնւոյն, պատերազմեա՛լ ընդ այլազգիսն։ 20Եւ կանխեա՛ց Դաւիթ ընդ առաւօտն. եւ եթող զոչխարսն ՚ի տուարածականսն. ա՛ռ եւ գնաց՝ որպէս եւ հրամայեաց նմա Յեսսէ. եւ ե՛կն ՚ի տափարակն եւ ՚ի զօրն որ ելանէ՛ր ՚ի ճակատն։ Եւ աղաղակեցի՛ն ՚ի պատերազմին. 21եւ ճակատեցան Իսրայէլացիքն եւ այլազգիքն հանդէ՛պ միմեանց՝ ճակատ առ ճակա՛տ։ 22Եւ եթո՛ղ Դաւիթ զկարասին յինքենէ ՚ի ձեռն վանապանին, եւ ընթացա՛ւ ՚ի ճակատն, եւ ե՛կն եհարց զողջունէ եղբարցն իւրոց։ 23Եւ մինչդեռ նա խօսէր՝ ահա այրն Յամինացի ելանէ՛ր, Գողիա՛դ անուն նորա, Փղշտացի ՚ի Գեթա՛յ՝ ՚ի ճակատուց այլազգեացն. եւ խօսեցա՛ւ ըստ նմին բանից. եւ լուա՛ւ Դաւիթ։ 24Եւ ամենայն Իսրայէլ ՚ի տեսանել իւրեանց զայրն՝ փախեա՛ն յերեսաց նորա, եւ զարհուրեցա՛ն յոյժ։ 25Եւ ասէ այր Իսրայէլի, եթէ տեսանէ՛ք զայրն զայն որ ելանէ, զի նախատե՛լ ելանէ զԻսրայէլ. եւ եղիցի այր որ սպանանիցէ՛ զնա, մեծացուսցէ՛ զնա արքայ՝ յո՛յժ մեծութեամբ, եւ զդուստր իւր տացէ նմա կնութեան. եւ զտուն հօր նորա արասցէ ազա՛տ ՚ի մէջ Իսրայէլի։

26Եւ խօսեցա՛ւ Դաւիթ ընդ արսն որ շուրջ կային զնովաւ՝ եւ ասէ. Զի՞նչ առնիցէ առն որ հարկանիցէ զայլազգին զայն, եւ բառնայցէ՛ զնախատինս յԻսրայէլէ. զի զի՞նչ է այլազգին ա՛յն անթլփատ, զի նախատեաց զճակատս Աստուծոյ կենդանւոյ։ 27Եւ խօսեցա՛ւ ընդ նմա ժողովուրդն ըստ նմին բանից՝ եւ ասէ. Ա՛յնպէս արասցէ առն՝ որ սպանանիցէ զնա։ 28Իբրեւ լուա՛ւ Եղիաբ եղբայր նորա երէց՝ զխօսե՛լ նորա ընդ արսն, բարկացա՛ւ սրտմտութեամբ Եղիաբ Դաւթի՝ եւ ասէ. Ընդէ՞ր բնաւ իջեր այսր, եւ յո՞յր ձեռն թողեր զսակաւ ոչխարսն յանապատի՛ անդ. ես գիտե՛մ զհպարտութիւն քո՝ եւ զչարութիւն սրտի քոյ, զի վասն տեսանելո՛յ զպատերազմս իջեր։ 29Եւ ասէ Դաւիթ. Եւ արդ՝ զի՞նչ արարի. ո՞չ ապաքէն բա՛նք իցեն։ 30Եւ դարձաւ ՚ի նմանէ ՚ի մեւս կողմն՝ եւ խօսեցա՛ւ ըստ նմին բանից. եւ ե՛տ նմա պատասխանի ժողովուրդն ըստ առաջնոյ բանիցն։ 31Եւ լո՛ւ եղեն բանքն զոր խօսեցաւ Դաւիթ, եւ պատմեցին առաջի Սաւուղայ. եւ ա՛ռ զնա առ ինքն։ 32Եւ ասէ Դաւիթ ցՍաւուղ. Մի՛ անկցի սիրտ տեառն իմոյ ՚ի վերայ իւր. ծառա՛յ քո երթիցէ՛ եւ մարտիցէ՛ ընդ այլազգւոյն ընդ այնմիկ։ 33Եւ ասէ Սաւուղ ցԴաւիթ. Գուցէ՛ ո՛չ կարիցես երթալ կռուե՛լ ընդ այլազգւոյն. զի դու մանո՛ւկ ես, եւ նա ա՛յր պատերազմօղ ՚ի մանկութենէ իւրմէ։ 34Եւ ասէ Դաւիթ ցՍաւուղ. Արածէ՛ր ծառայ քո զխաշինս հօր իւրոյ, եւ յորժամ գա՛յր առեւծ կամ արջ, եւ առնոյր ոչխա՛ր ՚ի հօտէ անտի, 35ելանէի՛ զհետ նորա՝ եւ հարկանէի՛ զնա, եւ կորզէի՛ ՚ի բերանոյ նորա. եւ եթէ յառնէ՛ր ՚ի վերայ իմ, ունէի զփողի՛ց նորա՝ եւ հարկանէի՛ եւ սպանանէի զնա։ 36Զառեւծ եւ զարջ սատակէ՛ր ծառայ քո, եւ եղիցի այլազգին անթլփատ իբրեւ զմի՛ ՚ի նոցանէն. եւ արդ՝ ո՞չ երթայց սատակեցից զնա, եւ բարձի՛ց այսօր զնախատինս յԻսրայէլէ. զի ո՞ ոք է ա՛յն անթլփատ՝ որ նախատեաց զբանակս Աստուծոյ կենդանւոյ։ 37Եւ ասէ Դաւիթ. Տէր Աստուած՝ որ ապրեցոյց զիս ՚ի ձեռաց առիւծուն, եւ ՚ի ձեռաց արջոյն, նո՛յն ապրեցուսցէ զիս ՚ի ձեռաց այլազգւոյն անթլփատին այնորիկ։ Եւ ասէ Սաւուղ. Ե՛րթ՝ եւ Տէր եղիցի ընդ քեզ։ 38Եւ զգեցոյց Սաւուղ Դաւթի զվարապանակս իւր, եւ սաղաւարտ պղնձի ՚ի գլուխ նորա, եւ ագո՛յց նմա զրա՛հս։ 39Եւ ած Դաւիթ զսուսեր իւր ընդ մէջ ՚ի վերայ վարապանակացն. եւ գթեա՛ց ՚ի գնալն մի անգամ եւ երկիցս. եւ ասէ Դաւիթ ցՍաւուղ. Ո՛չ կարեմ երթալ սոքօք՝ զի չե՛մ հմուտ։ Եւ հանի՛ն զայն ՚ի նմանէ։ 40Եւ ա՛ռ զցուպն իւր ՚ի ձեռին իւրում. եւ ընտրեա՛ց իւր հի՛նգ քարինս ողո՛րկս ՚ի հեղեղատէն, եւ ե՛դ զնոսա ՚ի հովուական մախաղին յոր սովո՛ր էր զքարն ժողովել, եւ զպա՛րսն ՚ի ձեռին իւրում. եւ մերձեցա՛ւ առ այրն այլազգի։ 41Եւ գնա՛յր գա՛յր այլազգին՝ եւ մերձենա՛յր առ Դաւիթ. եւ ա՛յր վահանակիր առաջի նորա։ 42Իբրեւ հայեցա՛ւ այլազգին եւ ետե՛ս զԴաւիթ՝ արհամարհեա՛ց զնա. զի էր պատանեակ խարտեաշ եւ աչօք գեղեցի՛կ։ 43Եւ ասէ այլազգին ցԴաւիթ. Զիա՞րդ, շո՛ւն եմ ես, զի ցպով եւ քարամբք գա՛ս ՚ի վերայ իմ։ Եւ ասէ Դաւիթ. Նա՝ եւ վատթա՛ր եւս ես քան զշուն։ Եւ նզովեա՛ց այլազգին զԴաւիթ դիօքն իւրովք։ 44Եւ ասէ այլազգին ցԴաւիթ. Ե՛կ առ իս եւ տաց զմարմին քո թռչնո՛ց երկնից՝ եւ գազանաց երկրի։ 45Եւ ասէ Դաւիթ ցայլազգին. Դու գա՛ս ՚ի վերայ իմ սրով եւ գեղարդեա՛մբ եւ ասպարա՛ւ, եւ ես՝ գա՛մ ՚ի վերայ քո անուա՛մբ Տեառն զօրութեանց ճակատուս Իսրայէլի՝ զոր նախատեցեր այսօր։ 46Եւ փակեսցէ՛ զքեզ Տէր այսօր ՚ի ձեռս իմ, եւ սպանի՛ց զքեզ. եւ առի՛ց զգլուխ քո ՚ի քէն. եւ տաց զգէշ քո՝ եւ զդիակունս բանակի՛ այլազգեացդ յաւուր յայսմիկ թռչնո՛ց երկնից եւ գազա՛նաց երկրի. եւ ծանիցէ՛ ամենայն երկիր՝ թէ գո՛յ Աստուած ՚ի մէջ Իսրայէլի. 47եւ ծանիցէ՛ ամենայն եկեղեցիս այս՝ թէ ո՛չ սրով եւ գեղարդեամբ փրկէ Տէր. զի Տեառն է պատերազմ, եւ մատնեսցէ՛ զձեզ Տէր ՚ի ձեռս մեր։

48Եւ յարեա՛ւ այլազգին՝ եւ ե՛կն եւ մերձեցա՛ւ ընդդէմ Դաւթի. եւ աճապարեա՛ց Դաւիթ՝ եւ ընթացաւ ՚ի ճակատն ընդդէմ այլազգւոյն։ 49Եւ ձգեա՛ց Դաւիթ զձեռն իւր ՚ի մախաղն, եւ ա՛ռ անտի քար մի, եւ պարսաքարեա՛ց եւ եհար զճակատ այլազգւոյն. եւ եմո՛ւտ քարն ընդ սաղաւարտն ՚ի ճակատն, եւ անկա՛ւ ՚ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր։ 50Եւ զօրացա՛ւ Դաւիթ քան զայլազգին պարսիւքն եւ քարիւն ※, եւ եհա՛ր զայլազգին եւ սպա՛ն զնա. եւ սուր չէ՛ր ՚ի ձեռին նորա։ 51Եւ ընթացա՛ւ Դաւիթ եւ հարաւ ՚ի վերայ նորա, եւ ա՛ռ զնորին սուսեր, եւ մերկա՛ց զնա ՚ի պատենից իւրոց, եւ սպան զնա եւ եհա՛տ զգլուխ նորա։ Իբրեւ տեսին այլազգիքն թէ մեռա՛ւ զօրաւորն նոցա՝ փախեա՛ն։ 52Եւ յարեան արք Իսրայէլի եւ Յուդայ, աղաղակեցին եւ յարձակեցան զհետ նոցա մինչեւ ՚ի մուտս Գեթայ, եւ մինչեւ ՚ի դրունս Ասկաղոնի։ Եւ անկա՛ն վիրաւորք այլազգեացն զճանապարհայնն մինչեւ ցդրունս Գեթայ եւ Ակկարոնի։ 53Եւ դարձա՛ն այք Իսրայէլի ասպատակեալքն զհետ այլազգեացն, եւ կոխեցի՛ն զբանակս նոցա։ 54Եւ ա՛ռ Դաւիթ զգլուխ այլազգւոյն, եւ եբե՛ր զնա յԵրուսաղէմ. եւ զզէն նորա ե՛դ ՚ի վանս իւրում։ 55Եւ իբրեւ ետես Սաւուղ զԴաւիթ ելեալ ընդ դէմ այլազգւոյն, ասէ ցԱբեններ իշխան զօրուն. Ո՞յր որդի է պատանեակդ այդ Ա՛բեններ։ Եւ ասէ Աբեններ. Կենդանի՛ է անձն քո արքայ՝ թէ գիտիցեմ։ 56Եւ ասէ արքայ. Հա՛րց թէ ո՞յր որդի իցէ պատանեակդ։ 57Եւ իբրեւ դարձաւ Դաւիթ ՚ի հարկանելոյ զայլազգին, ա՛ռ զնա Աբեններ՝ եւ ած զնա առաջի Սաւուղայ. եւ գլուխ այլազգւոյն ՚ի ձեռին նորա։ 58Եւ ասէ ցնա Սաւուղ. Ո՞յր որդի ես՝ մանուկ դու։ Եւ ասէ Դաւիթ. Որդի ծառայի՛ քո Յեսսեա՛յ Բեթղահէմացւոյ։