1Հաստատեցա՛ւ սիրտ իմ ՚ի Տէր, եւ բարձրացաւ եղջեւր իմ յԱստուած իմ. ընդարձակեցաւ բերան իմ ՚ի վերայ թշնամեաց իմոց. ուրա՛խ եղէց ՚ի փրկութեան քում։ 2Զի ո՛չ գոյ սուրբ իբրեւ զՏէր. եւ ո՛չ գոյ արդար՝ իբրեւ զԱստուած մեր. եւ ո՛չ գոյ սուրբ բա՛ց ՚ի քէն։ 3Մի՛ պարծիք՝ եւ մի՛ խօսիք զամբարտաւանս. եւ մի՛ ելցէ մեծաբանութիւն ՚ի բերանոյ ձերմէ. զի Աստուած գիտութեանց Տէր, եւ Աստուած պատրաստէ զարուեստս իւր։ 4Աղեղունք հզօրաց տկարացա՛ն, եւ տկարք զգեցան զօրութիւն։ 5Լցեալք հացիւ՝ նուաղեցին. եւ քաղցեալք բնակեցան յերկրի. զի ամուլն ծնաւ եւթն, եւ բազմածինն նուաղեաց յորդւոց։ 6Տէր մեռուցանէ եւ կեցուցանէ. իջուցանէ ՚ի դժոխս եւ հանէ։ 7Տէր աղքատացուցանէ եւ մեծացուցանէ. խոնարհեցուցանէ՛ եւ բարձրացուցանէ, 8կանգնէ յերկրէ զտնանկն, եւ յարուցանէ՛ զաղքատն յաղբեւաց. նստուցանել զնոսա ընդ զօրաւո՛րս ժողովրդեան. եւ աթոռ փառաց ժառանգեցուցանէ նոցա։ 9Տա՛յ զուխտս ուխտաւորի. եւ օրհնեա՛ց զամս արդարոց. զի ո՛չ իւրով զօրութեամբ զօրանայ ա՛յր հզօր. Տէր տկա՛ր առնէ զհակառակորդս իւր՝ Տէր սուրբ է։ Մի՛ պարծեսցի իմաստունն յիմաստութիւն իւր. եւ մի՛ պարծեսցի հզօրն ՚ի զօրութիւն իւր. եւ մի՛ պարծեսցի մեծատունն ՚ի մեծութիւն իւր. այլ այնո՛ւ պարծեսցի՝ որ պարծիցին, իմանա՛լ եւ ճանաչել զՏէր, եւ առնել զիրաւունս եւ զարդարութիւն ՚ի մէջ երկրի։ 10Տէր ել յերկինս՝ եւ որոտաց, եւ ինքն դատի զծագս երկրի՝ որ արդա՛րն է. տա՛յ զօրութիւն թագաւորաց մերոց. եւ բարձրացուսցէ՛ զեղջեւր օծելոյ իւրոյ։ 11Եւ թողին զնա անդ առաջի Տեառն, եւ գնացի՛ն յԱրիմաթեմ ՚ի տո՛ւն իւրեանց։ Եւ մանուկն Սամուէլ՝ կա՛յր ՚ի սպասու երեսաց Տեառն՝ առաջի Հեղեայ քահանայի։ 12Եւ որդիքն Հեղեայ քահանայի՝ որդիք ժանտք, եւ ո՛չ ճանաչէին զՏէր։ 13Եւ իրաւունք քահանային էին առ ՚ի ժողովրդենէն՝ յամենայնէ որ զոհէր. գա՛յր մանուկ քահանային մինչդեռ եփէր միսն, եւ երեքժանի մսահան ՚ի ձեռին իւրում. 14եւ արկանէր զայն յաւազա՛ն, կամ ՚ի սա՛ն մեծ պղնձի՝ կամ ՚ի պո՛յտն, եւ զամենայն որ ինչ գա՛յր ՚ի մսահանն՝ առնո՛յր իւր քահանայն։ Ըստ այսմ օրինակի՛ առնէին ամենայն Իսրայէլի որ գային զոհե՛լ ՚ի տուն Տեառն ՚ի Սելով։ 15Եւ մինչչեւ՛ ճարպն ճենճերեալ էր՝ գայր մանուկ քահանային, եւ ասէ՛ր ցայրն որ զոհէրն. Տո՛ւր միս խորովելոյ քահանային, եւ ո՛չ առնում ՚ի քէն մի՛ս եփեալ ՚ի սանէ։ 16Եւ ասէ՛ր այրն որ զոհէր. Ճենճերեսցի՛ նախ ճարպն որպէս օրէն է, եւ ապա առցես քեզ յամենայնէ՛ որոց եւ ցանկասցի անձն քո։ Եւ նա ասէր. Ո՛չ, բայց եթէ ա՛րդ տայցես. եւ եթէ ո՛չ տաս՝ ուժգի՛ն առից։ 17Եւ էին այն մե՛ղք մեծամեծք յոյժ մանկանցն առաջի Տեառն։ 18Եւ Սամուէլ մանուկն պաշտէ՛ր առաջի Տեառն, արկեալ զիւրեւ եփուդ։ 19Եւ կրկնոց փոքրիկ առնէ՛ր նմա մայրն իւր, եւ տանէ՛ր նմա աւուրց յաւուրս յելանե՛լ ընդ առն իւրում զոհե՛լ զզոհ աւուրցն։ 20Եւ օրհնեա՛ց Հեղի զԵղկանա եւ զկին նորա, եւ ասէ. Հատուսցէ՛ քեզ Տէր զաւակ ՚ի կնոջէդ յայդմանէ փոխանակ փոխոյն զոր ետուր Տեառն։ Եւ գնա՛ց այրն ՚ի տեղի իւր։ 21Եւ ա՛յց արար Տէր Աննայի, եւ յղացա՛ւ եւ ծնա՛ւ եւս երիս ուստե՛րս եւ երիս դստերս։ Եւ մեծացա՛ւ մանուկն Սամուէլ առաջի Տեառն։ 22Եւ Հեղի ծերացեա՛լ էր յոյժ, եւ լսէ՛ր զամենայն ինչ զոր առնէին որդիք նորա ընդ որդիսն Իսրայէլի. եւ ո՞րպէս ննջեցուցանէին զկանայս ուխտաւորս առ դրան խորանին վկայութեան։ 23Եւ ասէ ցնոսա. Ընդէ՞ր առնէք ըստ բանին ըստ այնմիկ, զոր ե՛ս լսեմ բանս ՚ի բերանոյ ամենայն ժողովրդեանն Տեառն։ 24Մի՛ որդեակք, զի ո՛չ է բարւոք լուրն զոր ե՛ս լսեմ, առ ՚ի չծառայելոյ ժողովրդեանն Աստուծոյ։ 25Զի եթէ մեղանչելո՛վ մեղանչիցէ այր՝ ա՛ռն, կացցեն յաղօթս վասն նորա առ Տէր. եւ եթէ Տեառն մեղանչիցէ, ո՞վ կացցէ յաղօթս վասն նորա։ Եւ ո՛չ լսէին ձայնի հօրն իւրեանց. զի կամելո՛վ կամէր Տէր եղծանել զնոսա։

26Եւ մանուկն Սամուէլ երթա՛յր եւ մեծանայր ※. եւ հաճո՛յ էր Աստուծոյ եւ մարդկան։ 27Եւ ե՛կն հրեշտակ Աստուծոյ առ Հեղի՛ եւ ասէ. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Յայտնելո՛վ յայտնեցայ ամենայն տան հօր քոյ մինչդեռ էին նոքա յերկրին Եգիպտացւոց ծառայք տա՛ն փարաւոնի. 28եւ ընտրեցի զտուն հօր քոյ յամենայն գաւազանացն Իսրայէլի քահանայանա՛լ ինձ, եւ ելանե՛լ առ սեղանն իմ, արկանել խո՛ւնկս, եւ կրել զեփուդն առաջի իմ. եւ ետու տան հօր քոյ զամենայն զառ ՚ի հրոյն որդւո՛ցն Իսրայէլի ※ ՚ի կերակուր։ 29Եւ ընդէ՞ր հայեցար ՚ի խո՛ւնկս իմ եւ ՚ի զոհս իմ ժպի՛րհ ակամբ. եւ փառաւորեցեր զորդիսն քո քան զիս, օրհնելով զպտուղ ամենայն զոհիցն Իսրայէլի՝ որ է առաջի իմ։ 30Վասն ա՛յդորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուած Իսրայէլի. Ասացի թէ տո՛ւն քո եւ տուն հօ՛ր քոյ շրջեսցին առաջի իմ մինչեւ ցյաւիտեան. եւ ա՛րդ՝ ասէ Տէր. Քա՛ւ լիցի ինձ. այլ զփառաւորի՛չս իմ փառաւորեցի՛ց, եւ որ արհամարհէն զիս՝ անարգեսցի՛։ 31Ահա աւո՛ւրք եկեսցեն, եւ սատակեցից զզաւա՛կ քո, եւ զզաւակ տա՛ն հօր քոյ. եւ մի՛ եղիցի ծեր ՚ի տան քում։ 32Եւ հայեսցի՛ս ստէպ ※ կողկողագին յամենայն բարութիւնս՝ ※ զոր արասցէ Տէր Աստուած Իսրայէլի. եւ մի՛ եղիցի ծեր ՚ի տա՛ն քում զամենայն աւուրս։ 33Եւ այր ո՛չ սատակեցից ՚ի սեղանոյ իմմէ, առ ՚ի սորելոյ աչա՛ց իւրոց, եւ մաշելոյ զա՛նձն նորա. եւ ամենայն մնացորդք տա՛ն քոյ անկցին սրով արանց։ 34Եւ ա՛յն նշանա՛կ լիցի քեզ՝ որ եկեսցէ ՚ի վերայ երկոցո՛ւն որդւոցն քոց Ոփնեայ եւ Փենեհեսի. ՚ի միո՛ւմ աւուր մեռցին երկոքեան։ 35Եւ յարուցի՛ց ինձ քահանա՛յ հաւատարիմ. որ զամենայն ինչ ՚ի սրտի իւրում եւ յանձին իւրում արասցէ. եւ շինեցի՛ց նմա տո՛ւն հաւատարիմ. եւ շրջեսցի՛ առաջի օծելոյ իմոյ զամենայն աւուրս։ 36Եւ եղիցի՝ ամենայն որ մնայցէ ՚ի տա՛ն քում, եկեսցէ երկի՛ր պագանել նմա դանգի՛ միոջ արծաթոյ ※, եւ նկանակի՛ միոյ հացի. եւ ասիցէ. Ընկեա՛ զիս ՚ի տեղի մի քահանայութեան քոյ, զի կերա՛յց հաց։