1Եւ ա՛զդ եղեւ Դաւթի եւ ասեն. Ահա այլազգիք պատերազմի՛ն ընդ Կեիլա, եւ յափշտակեցին զկալորայն։ 2Եւ եհա՛րց Դաւիթ ՚ի Տեառնէ եւ ասէ, եթէ երթա՞յց եւ հարկանիցե՞մ զայլազգիսն զայնոսիկ։ Եւ ասէ Տէր ցԴաւիթ. Ե՛րթ եւ հարկանիցես զայլազգիսն, եւ փրկեսցե՛ս զԿեիլա։ 3Եւ ասեն արք Դաւթի ցնա. Ահա մեք աստէն ՚ի Հրէաստանի յերկիւղի՛ եմք, եւ զիա՞րդ լինիցի եթէ երթիցեմք ՚ի Կեիլա յաւա՛ր այլազգեացն։

4Եւ յաւե՛լ միւսանգամ Դաւիթ հարցանե՛լ ՚ի Տեառնէ. եւ պատասխանի՛ ետ նմա Տէր՝ եւ ասէ ցնա. Արի՛ էջ ՚ի Կեիլա՝ զի ե՛ս մատնեցից զայլազգիսն ՚ի ձեռս քո։ 5Եւ գնաց Դաւիթ եւ արքն որ ընդ նմա ՚ի Կեիլա, եւ մարտեաւ ընդ այլազգիսն. եւ փախեան յերեսաց նորա, եւ ա՛ռ զանասուն նոցա, եւ եհար ՚ի նոցանէ հարուածս մեծամեծս. եւ փրկեաց Դաւիթ զբնակիչսն Կեիլայ։ 6Եւ եղեւ ՚ի փախչելն Աբիաթարայ որդւոյ Աքիմելիքայ առ Դաւիթ, եւ ինքն ընդ Դաւթի էջ ՚ի Կեիլա. եւ ունէր զեփուդն ՚ի ձեռին իւրում։ 7Եւ ա՛զդ եղեւ Սաւուղայ եթէ եկն Դաւիթ ՚ի Կեիլա. եւ ասէ Սաւուղ. Վաճառեաց զնա Աստուած ՚ի ձեռս իմ. զի փակեցաւ մտեալ ՚ի քաղաք դրանց եւ դռնափակաց։ 8Եւ հրաման ետ Սաւուղ ամենայն ժողովրդեանն իջանել ՚ի պատերազմ ՚ի Կեիլա. ունե՛լ զԴաւիթ եւ զարս նորա։ 9Եւ գիտաց Դաւիթ զՍաւուղայ եթէ ո՛չ դադարէ ՚ի չարութենէ. եւ ասէ Դաւիթ ցԱբիաթար քահանայ. Մատո՛ զեփուդդ Տեառն։ 10Եւ ասէ Դաւիթ. Տէր Աստուած Իսրայէլի, լսելով լուաւ ծառայ քո՝ թէ խնդրէ Սաւուղ գա՛լ ՚ի վերայ Կեիլայ, ապականել զքաղաքս վասն իմ. 11եթէ պաշարիցի՞. եւ եթէ իջանիցէ՞ այժմ ա՛յսր Սաւուղ՝ որպէս լուաւ ծառայ քո Տէր Աստուած Իսրայէլի՝ պատմեա՛ ծառայի քում։ Եւ ասէ Տէր. Պաշարեսցի՛։ 12Եւ ասէ Դաւիթ. Եթէ մատնեսցե՞ն զիս Կեիլացիքս եւ զա՛րս իմ ՚ի ձեռն Սաւուղայ։ Եւ ասէ Տէր. Մատնեսցեն։ 13Եւ յարեա՛ւ Դաւիթ, եւ արքն որ ընդ նմա իբրեւ չորեքարեւր, ելի՛ն ՚ի Կեիլայ եւ գնացի՛ն յո եւ գնացին. եւ ա՛զդ եղեւ Սաւուղայ եթէ զերծա՛ւ Դաւիթ ՚ի Կեիլայ, եւ դադարեա՛ց յելանելոյ։

14Եւ նստա՛ւ Դաւիթ յանապատին ՚ի Մասերե՛թ յանձուկսն, եւ նստէ՛ր ՚ի լերին անապատին Զիփայ ՚ի մռա՛յլ լերինն ՚ի մթին երկրին։ Եւ խնդրէ՛ր զնա Սաւուղ զամենայն աւուրս, եւ ո՛չ մատնեաց զնա Տէր ՚ի ձեռս նորա։ 15Եւ ետես Դաւիթ եթէ ելանէ Սաւուղ խնդրե՛լ զԴաւիթ. եւ Դաւիթ նստէ՛ր յանապատին ՚ի մռայլ լերինն Զիփայի՛ նորում։ 16Եւ յարեաւ Յովնաթան որդի Սաւուղայ, եւ չոգաւ առ Դաւիթ ՚ի նորն. եւ հաստատեաց զձեռս իւր ՚ի Տէր, 17եւ ասէ ցնա. Մի՛ երկնչիր, զի ո՛չ գտցէ զքեզ ձեռն Սաւուղայ հօր իմոյ. եւ դո՛ւ թագաւորեսցես ՚ի վերայ Իսրայէլի. եւ ե՛ս եղէց քո երկրորդ, եւ Սաւուղ հայր իմ գիտէ թէ ա՛յդպէս է։ 18Եւ ուխտեցին ո՛ւխտ երկոքեան առաջի Տեառն։ Եւ նստէր Դաւիթ ՚ի նորումն. եւ Յովնաթան գնաց ՚ի տուն իւր։ 19Եւ ելի՛ն Զիփացիքն ՚ի մռայլ երկրէն առ Սաւուղ ՚ի բլուրն, եւ ասեն. Ո՞չ աւանիկ Դաւիթ թաքուցեալ է առ մեզ ՚ի Մասերա յանձուկս նորոյն ՚ի բլո՛ւրն Եքելատու ընդ աջմէ Յեսեմոնայ։ 20Եւ արդ ըստ ամենայն ցանկութեան անձին արքայի իջցէ՛ իջանելով առ մեզ. քանզի փակեսցուք զնա ՚ի ձեռս արքայի։ 21Եւ ասէ ցնոսա Սաւուղ. Օրհնեա՛լ էք դուք ՚ի Տեառնէ, զի ցաւեաց ձեզ վասն իմ։ 22Արդ երթա՛յք եւ ա՛յլ եւս կազմեցարուք, եւ դիտեցէ՛ք եւ տեսէ՛ք զտեղին ուր իցէ ոտն նորա. հասէ՛ք վաղվաղակի անդր ուր ասացէքն թէ է, գուցէ՛ խորամանգիցէ։ 23Եւ քննեսջի՛ք եւ տեսջիք ※ յամենայն տեղեաց ուր թաքուցեալ իցէ, եւ դարձջի՛ք առ իս պատրաստութեամբ, եւ երթիցո՛ւք ընդ ձեզ. եւ եղիցի եթէ իցէ յերկրին՝ խուզեցից զնա ամենայն հազարաւորօք Յուդայ։

24Եւ յարեա՛ն եւ գնացին Զիփացիքն յերեսաց Սաւուղայ. եւ Դաւի՛թ եւ արք նորա էին յանապատին Մաոնայ առ երեկս ընդ աջմէ Յեսեմոնայ։ 25Եւ գնա՛ց Սաւուղ եւ արք իւր խնդրե՛լ զԴաւիթ. եւ ա՛զդ արարին Դաւթի, եւ էջ ՚ի վէմն որ յանապատին Մաոնայ. եւ լուաւ Սաւուղ՝ եւ պնդեցա՛ւ զհետ Դաւթի յանապատն Մաոնայ։ 26Երթա՛յր Սաւուղ եւ արք իւր՝ զա՛յս կողմն լերինն, եւ Դաւիթ եւ արք իւր առ ՚ի կողմն զա՛յն կողմն լերինն. եւ եղեւ Դաւթի թաքստեամբ երթալ յերեսաց Սաւուղայ. եւ Սաւուղ եւ արք նորա պատեցա՛ն զԴաւթիւ եւ զարամբք նորա ունե՛լ զնոսա։ 27Եւ եկն հրեշտակ առ Սաւուղ եւ ասէ. Փութա ե՛կ այսր, զի արշաւեցին այլազգիք յերկիրս։ 28Եւ դարձա՛ւ Սաւուղ չպնդել զհետ Դաւթի, եւ չոգա՛ւ ընդդէմ այլազգեացն. վասն այնորիկ կոչեցաւ տեղին այն Վէ՛մ բաժանեալ։