1Եւ եկի՛ն Զիփացիքն ՚ի մառայլէն առ Սաւուղ ՚ի բլուրն՝ եւ ասեն. Ահա Դաւիթ թաքուցեա՛լ է առ մեզ ՚ի բլրին Եքեղատու՝ հանդէ՛պ Յեսեմոնեայ։ 2Եւ յարեա՛ւ Սաւուղ էջ յանապատն Զիփայ, եւ ընդ նմա երեք հազարք արանց ընտրելոց յԻսրայէլէ՝ խնդրե՛լ զԴաւիթ յանապատին Զիփայ։ 3Եւ բնակեցաւ Սաւուղ ՚ի բլրին Եքեղատու հանդէպ Յեսեմոնայ ՚ի վերայ ճանապարհին։ Եւ Դաւիթ նստէ՛ր յանապատին. իբրեւ ետես Դաւիթ թէ ե՛կն Սաւուղ զկնի նորա յանապատն, 4առաքեաց Դաւիթ լրտեսս. եւ գիտա՛ց եթէ եկեալ է Սաւուղ պատրաստութեամբ ՚ի Կեիլա։ 5Եւ յարեա՛ւ Դաւիթ գաղտ եւ ե՛կն ՚ի տեղին ուր նստէր Սաւուղ ※. եւ ետես Դաւիթ զտեղին ուր ննջեաց Սաւուղ. եւ ա՛նդ Աբեններ որդի Ներեայ զօրավար նորա. եւ Սաւուղ ննջէ՛ր ՚ի պաղպաջունսն. եւ զօրն բանակեա՛լ էր շուրջ զնովաւ։ 6Պատասխանի ետ Դաւիթ եւ ասէ ցԱբիմելէք Քետացի, եւ ցԱբեսսա՛ որդի Շարուհեայ եղբայր Յովաբայ, եւ ասէ. Ո՞ մտցէ ընդ իս առ Սաւուղ ՚ի բանակն։ Եւ ասէ Աբեսսա. Ե՛ս մտից ընդ քեզ։ 7Եւ մտի՛ն Դաւիթ եւ Աբեսսա ՚ի զօրն զցայգ. եւ ահա Սաւուղ ննջէ՛ր ՚ի պաղպաջունսն, եւ գեղարդն ցցեա՛լ յերկրի ՚ի սնարի՛ց նորա. եւ Աբեննե՛ր եւ զօրն ննջէին շուրջ զնովաւ։ 8Եւ ասէ Աբեսսա ցԴաւիթ. Փակեա՛ց Տէր այսօր զթշնամիս քո ՚ի ձեռս քո. արդ հարի՛ց զսա գեղարդամբս յերկիր մի՛ անգամ եւ ո՛չ կրկնեցից։ 9Եւ ասէ Դաւիթ ցԱբեսսա. Մի՛ հարկաներ զդա. զի ո՞վ իցէ որ ձգիցէ զձեռն իւր յօծեալ Տեառն եւ սրբիցի։ 10Եւ ասէ Դաւիթ. Կենդանի՛ է Տէր. բայց եթէ Տէր խրատեսցէ զդա. եւ կամ թէ օր իւր եկեսցէ եւ մեռցի. կամ թէ ՚ի պատերա՛զմ մտցէ եւ յաւելցի. 11քա՛ւ լիցի ինձ ՚ի Տեառնէ ձգել զձեռն իմ յօծեալ Տեառն. բայց արդ՝ ա՛ռ զգեղարդնդ ՚ի սնարից դորա, եւ զկո՛ւժ ջրոյդ, եւ գնասցո՛ւք ՚ի մեզ։ 12Եւ ա՛ռ Դաւիթ զգեղարդն եւ զկուժ ջրոյն ՚ի սնարից նորա, եւ գնացին յինքեանս. եւ ո՛չ ոք էր որ տեսանէր, եւ ո՛չ որ գիտէր, եւ ո՛չ ոք էր որ յառնէր. զի ամենեքեան ՚ի քուն էին, քանզի թմբրութիւն ՚ի Տեառնէ անկաւ ՚ի վերայ նոցա։ 13Եւ անց Դաւիթ յա՛յն կողմն, եւ եկա՛ց ՚ի վերայ գլխոյ լերինն ՚ի բացեայ, եւ բազո՛ւմ ճանապարհ էր ՚ի մէջ նոցա։ 14Բարբառեցաւ Դաւիթ ՚ի զօրն, եւ խօսեցա՛ւ ընդ Աբեններեայ եւ ասէ. Ո՞չ տաս պատասխանի Աբեններ։ Եւ ասէ. Ո՛վ ես դու որ կոչես զիս առ արքայ։ 15Եւ ասէ Դաւիթ ցԱբեններ. Ո՛չ ապաքէն այր քա՛ջ ես դու, եւ ո՞վ է իբրեւ զքեզ ՚ի մէջ Իսրայէլի. եւ ընդէ՞ր ո՛չ պահես զտէր քո զարքայ. զի եմուտ ոմն ՚ի զօրուէդ սպանանե՛լ զտէր քո զարքայ։ 16Չէ՛ բարի բանդ զոր արարեր. կենդանի՛ է Տէր զի որդիք մահո՛ւ էք դուք՝ որ պահէք զտէր ձեր զարքայ զօծեալ Տեառն. եւ արդ աւասիկ գեղարդնն արքայի եւ կուժ ջրոյն ո՞ւր է որ առ սնարս նորա կային։

17Եւ ծանեա՛ւ Սաւուղ զձայնն Դաւթի եւ ասէ. Այդ ձա՞յն քո է որդեակ իմ Դաւիթ։ Եւ ասէ Դաւիթ. Ծառայ քո եմ տէ՛ր իմ արքայ։ 18Եւ ասէ. Ընդէ՞ր է այդ տէր իմ, զի մտեալ ես զկնի ծառայի քոյ. զի՞ մեղայ, եւ զի՞ գտաւ յիս վնաս։ 19Եւ արդ լուիցէ՛ տէր իմ արքայ զբանս ծառայի՛ իւրոյ. եթէ Աստուծոյ շարժեալ է զքեզ ՚ի վերայ իմ, ճենճերեսցի՛ զոհ քո. եւ եթէ որդւոց մարդկան՝ անիծեա՛լ լիցին դոքա առաջի Տեառն. զի մերժեցին զիս այսօր չհաստատե՛լ ինձ ՚ի ժառանգութեան Տեառն. ասեն. Ե՛րթ ծառայեա՛ աստուածոց օտարաց։ 20Եւ արդ՝ մի՛ անկցի արիւն իմ յերկիր առաջի երեսաց Տեառն, զի ելեա՛լ է թագաւոր Իսրայէլի խնդրել զանձն իմ, որպէս ընթանայցէ ագռաւ ընդ լերինս։ 21Եւ ասէ Սաւուղ. Մեղա՛յ, դարձի՛ր որդեակ իմ Դաւիթ, զի ո՛չ արարից քեզ չար. փոխանակ զի պատուակա՛ն է անձն իմ առաջի աչաց քոց. եւ ես յայսմ աւուր ժամանակի զրախնդի՛ր եւ յանցաւո՛ր եմ յոյժ։ 22Պատասխանի ետ Դաւիթ եւ ասէ. Ահաւասիկ գեղարդնն արքայի, անցցէ մի ոք ՚ի մանկտւոյդ եւ առցէ զսա։ 23Եւ Տէր հատուսցէ իւրաքանչիւր ումեք ըստ արդարութեանց իւրոց եւ ըստ հաւատարմութեան. թէ ո՞րպէս մատնեաց զքեզ Տէր այսօր ՚ի ձեռս իմ. եւ ո՛չ կամեցայ ձգել զձեռն իմ յօծեալ Տեառն։ 24Եւ որպէս մեծացաւ անձն քո աստ այսօր առաջի աչաց իմոց, ա՛յնպէս մեծասցի անձն իմ առաջի Տեառն. եւ ամրացուսցէ՛ զիս, եւ ապրեցուսցէ՛ զիս յամենայն նեղութենէ։ 25Եւ ասէ Սաւուղ ցԴաւիթ. Օրհնեա՛լ ես դու որդեակ իմ Դաւիթ, եւ առնելով արասցե՛ս, եւ զօրանալով զօրասցի՛ս։ Եւ գնա՛ց Դաւիթ զճանապարհ իւր. եւ Սաւուղ դարձա՛ւ ՚ի տեղի իւր։