1Եւ խօսեցա՛ւ Դաւիթ ՚ի սրտի իւրում եւ ասէ. Արդ անկանիցիմ յաւուր միում ՚ի ձեռն Սաւուղայ. եւ չէ՛ ինձ բարի, եթէ ո՛չ դարձայց յերկիրն Փղշտացւոց. եւ եթէ իցէ՝ խնդրեսցէ զիս Սաւուղ յամենայն սահմանս Իսրայէլի՝ ապրեցա՛յց ՚ի ձեռաց նորա։ 2Եւ յարեաւ Դաւիթ, եւ անց ինքն՝ եւ վեց հարիւր արքն որ ընդ նմա, եւ գնա՛ց առ Անքուս որդի Մովաքայ՝ արքայ Գեթայ։ 3Եւ նստա՛ւ Դաւիթ ընդ Անքուսայ ՚ի Գէթ. ի՛նքն եւ արք իւր՝ իւրաքանչիւր տամբ իւրով. եւ Դաւիթ եւ երկոքին կանայք իւր, Աքինովամ Յեզրայէլացի եւ Աբիգեա կին Նաբաղայ Կարմելացւոյ։ 4Եւ ա՛զդ եղեւ Սաւուղայ եթէ փախեա՛ւ Դաւիթ ՚ի Գէթ, եւ ո՛չ եւս յաւել խնդրել զնա։ 5Եւ ասէ Դաւիթ ցԱնքուս. Եթէ եգիտ ծառայ քո շնորհս առաջի աչա՛ց քոց, տացե՛ս ինձ տեղի ՚ի միում քաղաքաց յանդս, եւ նստա՛յց անդ. եւ ընդէ՞ր նստիցի ծառայ քո ՚ի թագաւորեա՛լ քաղաքի ընդ քեզ։ 6Եւ ետ նմա Անքուս յաւուր յայնմիկ զՍիկելակ. վասն այնորիկ եղեւ Սիկելակ արքայի Հրէաստանի մինչեւ ցայսօր։ 7Եւ եղեւ թիւ աւուրցն զոր նստա՛ւ Դաւիթ յանդի այլազգեացն՝ աւուրք չորից ամսոց։

8Եւ ելանէր Դաւիթ եւ ա՛րքն որ ընդ նմա էին, եւ ասպատակէին ՚ի վերայ ամենայն Գեսերացւոյն, եւ Գիզերացւոյն, եւ Ամաղեկացւոյն. եւ ահա բնակէ՛ր երկիրն ՚ի Գեղամսուրայ յապահովելոց պարսպաւորաց մինչեւ ցԵգիպտոս։ 9Եւ հարկանէ՛ր Դաւիթ զերկիրն, եւ ո՛չ ապրեցուցանէր զա՛յր եւ զկին. եւ առնոյր հօ՛տս եւ անդեա՛յս, եւ է՛շս, եւ ո՛ւղտս, եւ հանդերձս. եւ դառնա՛յր եւ գա՛յր առ Անքուս։ 10Եւ ասէր Անքուս ցԴաւիթ. Որո՞ւմ կողման արշաւեցեր այսօր։ Եւ ասէ Դաւիթ. ՚Ի կողմանս հարաւո՛յ Հրէաստանի, եւ ՚ի կողմանս Յերամեղի, եւ ՚ի կողմանս Կենեզայ։ 11Զայր եւ զկին ո՛չ ապրեցուցի ածել ՚ի Գէթ. ասեմ գուցէ ա՛զդ լինիցի զմէնջ ՚ի Գէթ, եւ ասիցեն թէ զա՛յս ինչ գործէ՛ Դաւիթ։ Եւ ա՛յս իրաւունք էին նորա զամենայն աւուրս որչափ եւ նստա՛ւ Դաւիթ յանդի այլազգեա՛ցն։ 12Եւ հաւատա՛ց Անքուս Դաւթի յոյժ, եւ ասէ. Ամաչելով ամաչէ՛ ՚ի ժողովրդենէ իւրմէ յԻսրայէլէ. եւ եղիցի ինձ ծառա՛յ յաւիտեան։