1Եւ եղեւ ընդ աւուրսն ընդ այնոսիկ, ժողովէին այլազգիքն ՚ի վերայ Իսրայէլի. եւ ե՛լ Իսրայէլ ընդդէ՛մ նոցա ՚ի պատերազմ, եւ բանակեցան յԱբինեզեր. եւ այլազգիքն բանակեցան յԱփե՛կ։ 2Եւ ճակատէին այլազգիքն ընդդէմ Իսրայէլի, եւ խմբեցաւ պատերա՛զմն՝ եւ պարտեցա՛ւ այր Իսրայէլի յերեսաց այլազգեացն, եւ հարան ՚ի ճակատուն չո՛րք հազարք արանց։ 3Եւ ե՛կն զօրն ՚ի բանակն։ Եւ ասեն ծերքն Իսրայէլի. Ընդէ՞ր արդեւք պարտեաց զմեզ Տէր այսօր առաջի այլազգեացն. առցո՛ւք առ մեզ ՚ի Սելովայ զտապանակ ուխտին Աստուծոյ մերոյ. եւ ելցէ՛ ՚ի միջի մերում, եւ փրկեսցէ՛ զմեզ ՚ի ձեռաց թշնամեաց մերոց։ 4Եւ առաքեաց ժողովուրդն ՚ի Սելով, եւ առի՛ն անտի զտապանակ ուխտին Տեառն զօրութեանց որ նստի ՚ի քերովբէս. եւ երկոքեան որդիքն Հեղեայ ընդ տապանակի՛ ուխտին Աստուծոյ Ոփնի՛ եւ Փենեհէ՛ս գնացին։ 5Եւ եղեւ իբրեւ ե՛կն տապանակ ուխտին Տեառն ՚ի բանակն, աղաղակեա՛ց ամենայն Իսրայէլ մածաձայն, եւ հնչեա՛ց երկիրն։ 6Եւ լուան այլազգիքն զբարբա՛ռ աղաղակին. եւ ասեն այլազգիքն. Զի՞նչ է բարբառ մեծի՛ աղաղակին այնորիկ ՚ի բանակի Եբրայեցւոցն։ Եւ գիտացին թէ տապանա՛կն Տեառն եկն ՚ի բանակն։ 7Եւ երկեա՛ն այլազգիքն՝ եւ ասեն. Ա՛յն Աստուածք նոցա եկին ՚ի բանակն. ապրեցո՛ զմեզ Տէր այսօր։ Վա՛յ մեզ՝ զի ո՛չ եղեւ մեզ այսպիսի յերէկ եւ յեռանտ։ 8Վա՛յ մեզ. եւ ո՞ ապրեցուսցէ զմեզ ՚ի ձեռաց Աստուծոցն հզօրացն այնոցիկ. ա՛յն Աստուածք են՝ որ հարին զԵգիպտոս ամենայն հարուածովք, եւ յամենայն անապատին։ 9Քաջացարո՛ւք եւ լերո՛ւք արք՝ ※ ո՛ այլազգիք, գուցէ՛ ծառայիցէք Եբրայեցւոցն՝ զոր օրինակ ծառայեցին ձեզ. լերո՛ւք ա՛րք եւ պատերազմեցա՛յք ընդ նոսա։ 10Եւ պատերազմեցան ընդ նոսա. եւ փախեա՛ւ այր Իսրայէլի իւրաքանչիւր ՚ի յարկս իւրեանց. եւ եղեն հարուա՛ծք մեծամեծք յոյժ. եւ անկան յԻսրայէլէ երեսուն հազար դասուց. 11եւ տապանակն Աստուծոյ առաւ. եւ երկոքին որդիքն Հեղեայ մեռա՛ն, Ոփնի եւ Փենեհէս։

12Եւ ընթացաւ ա՛յր Յամինացի ՚ի բանակէ անտի, եւ ե՛կն ՚ի Սելով յաւուր յայնմիկ. եւ ձորձք իւր պատառեալք՝ ※ եւ հո՛ղ զգլխով իւրով, 13եւ եկն. եւ ահա Հեղի նստէ՛ր աթոռով իւրով առ դրանն, եւ դիտէ՛ր զճանապարհն. զի էր սիրտ նորա տագնապեա՛լ վասն տապանակին Աստուծոյ։ Եւ եմուտ այրն գո՛յժ արկանել ՚ի քաղաքին. եւ աղաղակեա՛ց քաղաքն. 14եւ լուա՛ւ Հեղի զձայն աղաղակին՝ եւ ասէ. Զի՞նչ է ձայն աղաղակին այնորիկ։ Եւ այրն փութացա՛ւ մտանել՝ եւ տալ գոյժ Հեղեայ։ 15Եւ Հեղի էր ամաց իննըսուն եւ ութից. եւ աչք իւր վատեա՛լ էին եւ ո՛չ տեսանէր. եւ ասէ՛ Հեղի ցարսն որ շուրջ կային զնովաւ. Զի՞նչ է բարբառ աղաղակին այնորիկ։ 16Եւ այրն փութացեալ եմո՛ւտ առ Հեղի՝ եւ ասէ ցնա. Ե՛ս եմ որ եկի՛ ՚ի բանակէ՛ անտի. եւ ե՛ս եմ որ փախեա՛յ այսօր ՚ի պատերազմէն։ Եւ ասէ. Զի՞նչ գործ գործեցաւ որդեակ՝ պատմեա՛ ինձ։ 17Պատասխանի ետ պատանին՝ եւ ասէ. Փախեա՛ւ այր Իսրայէլի յերեսաց այլազգեացն, եւ հարուածք մեծամե՛ծք էին ՚ի ժողովրդեանն. եւ երկոքին որդիքն քո մեռա՛ն Ոփնի եւ Փենեհէս. եւ տապանակն Աստուծոյ առաւ։ 18Եւ եղեւ իբրեւ յիշեա՛ց զտապանակն Աստուծոյ, անկա՛ւ Հեղի յաթոռոյն յետս առ դրանն, եւ բեկա՛ւ ողն նորա՝ եւ մեռաւ. զի այր ծե՛ր էր եւ ծանրացեա՛լ. եւ նա դատեաց զԻսրայէլ ամս քսան։ 19Եւ նո՛ւ նորա՝ կին Փենեհէսի յղի՛ էր մերձ ՚ի ծնունդս. իբրեւ լուաւ զգոյժն՝ եթէ առա՛ւ տապանակն Աստուծոյ, եւ թէ մեռաւ սկեսրայրն նորա՝ եւ ա՛յր իւր, ելա՛ց՝ եւ ծնա՛ւ՝ զի պատեցան զնովաւ երկունք իւր. 20եւ ՚ի ժամանակի իւրում մեռանէր։ Եւ ասեն ցնա կանայքն՝ որ շուրջ զնովաւն կային. Մի՛ երկնչիր զի ո՛ւստր ծնար։ Եւ ո՛չ ետ պատասխանի, եւ ո՛չ իմացաւ սիրտ նորա։ 21Եւ կոչեցին զմանուկն Վա՛յ Քաբովթ, ՚ի վերայ տապանակին Աստուծոյ, եւ ՚ի վերայ սկեսրայրին նորա, եւ ՚ի վերայ առն իւրոյ. 22եւ ասեն. Բարձեա՛լ են փառք Իսրայէլի՝ յառնուլ տապանակին Տեառն. եւ վասն մեռանելոյ սկեսրէին նորա, եւ ա՛ռն իւրոյ։