1Եւ այլազգիքն առի՛ն զտապանակն Աստուծոյ, եւ տարան զնա յԱբինեզերայ յԱզովտո՛ս։ 2Եւ առի՛ն այլազգիքն զտապանակն Տեառն՝ եւ տարա՛ն ՚ի տո՛ւն Դագոնայ, եւ կանգնեցին զնա առ Դագոնաւ։ 3Եւ կանխեցին Ազովտացիքն ՚ի վաղիւ անդր, եւ մտին ՚ի տո՛ւն Դագոնայ. եւ տեսին զԴագոն կործանեա՛լ ՚ի վերայ երեսաց իւրոց ՚ի գետին առաջի տապանակին Տեառն. եւ կանգնեցի՛ն զԴագոն, եւ կացուցի՛ն զնա ՚ի տեղւոջ իւրում։ Եւ ծանրացա՛ւ ձեռն Տեառն ՚ի վերայ Ազովտացւոցն՝ եւ չարչարեա՛ց զնոսա, եւ եհա՛ր զնոսա յերաստա՛նս իւրեանց, զԱզովտո՛ս եւ զսահմանս նորա։ 4Եւ եղեւ իբրեւ կանխեցին ընդ առաւօտն ՚ի վաղի՛ւ անդր՝ եւ ահա Դագոն կործանեա՛լ կայր ՚ի վերայ երեսա՛ց իւրոց յերկիր առաջի տապանակի ուխտին Տեառն. եւ գլո՛ւխն Դագոնայ, եւ երկոքին թա՛թք ոտից նորա խորտակեալք եւ ցրուեալք ընդ մէջ գետինն. եւ երկոքին դաստա՛կք ձեռաց նորա անկեա՛լք զսեմովքն. 5բայց միայն ողնայա՛րն Դագոնայ մնացեա՛լ էր. վասն այնորիկ ո՛չ կոխեն քո՛ւրմք Դագոնայ զսեա՛մս տանն Դագոնայ. եւ ամենայն որ մտանէ՛ ՚ի տուն Դագոնայ՝ զսեամս տանն Դագոնայ յԱզովտոս մինչեւ ցա՛յսօր. այլ քայլելո՛վ քայլե՛ն եւ անցանեն։ 6Եւ ծանրացա՛ւ ձեռն Տեառն ՚ի վերայ Ազովտայ. եւ ած ՚ի վերայ նոցա հարուա՛ծս յերաստա՛նս, եւ եռացոյց մկո՛ւնս յա՛նդս նոցա. եւ եղեւ շըշո՛ւկ մեծ մահու ՚ի քաղաքին։

7Եւ տեսին ա՛րք Ազովտայ՝ թէ ա՛յնպէս է. ասե՛ն. Ո՛չ նստցի տապանա՛կն Աստուծոյ առ մեզ. զի ծանրացա՛ւ ձեռն նորա ՚ի վերայ մեր, եւ ՚ի վերայ Դագոնայ Աստուծոյն մերոյ։ 8Եւ առաքեցին ժողովեցին զամենայն նախարարս այլազգեացն առ ինքեանս, եւ ասեն. Զի՞նչ արասցուք տապանակին Աստուծոյ Իսրայէլի։ Եւ ասեն Գեթացիքն. Փոխեսցի՛ տապանակն Աստուծոյ Իսրայէլի առ մեզ. եւ փոխեցաւ տապանակն Աստուծոյ ՚ի Գէթ։ 9Եւ եղեւ յետ փոխելոյ նորա անդր, լինէր՝ ձե՛ռն Տեառն ՚ի վերայ քաղաքին, եւ խռովութիւն մե՛ծ յոյժ. եւ չարչարեա՛ց զարս քաղաքին ՚ի փոքուէ մինչեւ ցմեծամեծս, եւ եհա՛ր զնոսա յերաստա՛նս իւրեանց. եւ արարին Գեթացիքն իւրեա՛նց երաստանս։ 10Եւ առաքեցին զտապանակն Աստուծոյ յԱսկաղոն. եւ եղեւ ՚ի մտանե՛լ տապանակին Աստուծոյ յԱսկաղոն. զբողո՛ք բարձին Ասկաղոնացիքն՝ եւ ասեն. Ընդէ՞ր դարձուցէք զտապանակն Աստուծոյ Իսրայէլի առ մեզ, սպանանե՛լ զմե՛զ եւ զժողովո՛ւրդս մեր։ 11Եւ առաքեցին եւ ժողովեցին զամենայն նախարա՛րս այլազգեացն, եւ ասեն. Առաքեցէ՛ք զտապանակն Աստուծոյ Իսրայէլի՝ եւ նստցի՛ ՚ի տեղւոջ իւրում, եւ մի՛ սպառեսցէ զմեզ եւ զժողովուրդս մեր. զի եհաս շըշո՛ւկ մահու յամենայն քաղաքիս ծանրացեա՛լ յոյժ. յորմէ հետէ եմո՛ւտ տապանակն Աստուծոյ Իսրայէլի անդր։ 12Եւ կենդանիքն որ ո՛չ էին մեռեա՛լ՝ հարա՛ն յերաստանս իւրեանց. եւ ե՛լ աղաղակ քաղաքին յերկինս։