1Եւ է՛ր այր մի յորդւոցն Բենիամինի՝ եւ անուն նորա Կի՛ս, որդի Աքիելի, որդւոյ Արեգայ, որդւոյ Բեքովրաթայ, որդւոյ Ափիայ. որդւոյ ա՛ռն Յիմենացւոյ։ Այր զօրաւո՛ր. 2եւ է՛ր նորա որդի, եւ անուն նորա Սաւո՛ւղ, այր բարի՛ եւ անձնեայ. եւ ո՛չ գոյր յորդիսն Իսրայէլի այր լա՛ւ քան զնա. ուսովք չափ ՚ի վեր բա՛րձր էր քան զամենայն երկիրն։ 3Եւ կորեա՛ն էշք հօրն Սաւուղայ։ Ասէ՛ Կիս ցՍաւուղ ցորդի իւր. Ա՛ռ ընդ քեզ մի՛ ՚ի մանկանցդ, եւ արի՛ք երթայք խնդրեցէ՛ք զէշսն։ եւ գնացի՛ն, եւ անցին ընդ լեառնն Եփրեմի։ 4Եւ անցին ընդ լեառնն Սարիսայ, եւ ո՛չ գտին. եւ անցին ընդ երկիրն Սաղիմայ՝ եւ ո՛չ ուրեք էին, եւ անցին ընդ երկիրն Յեմինացւոյն՝ եւ ո՛չ գտին։ 5Եւ իբրեւ եկի՛ն ՚ի Սիփ. ասէ Սաւուղ ցպատանեակն իւր որ ընդ նմա. Ե՛կ դարձցուք անդրէն, գուցէ՛ թողեալ հօր մերոյ զէշսն, եւ զմէնջ հոգասցէ։ 6Եւ ասէ ցնա պատանին. Ահա ա՛յր Աստուծոյ է ՚ի քաղաքիս յայսմիկ, այր փառաւո՛ր, եւ զամենայն զոր ինչ խօսիցի՝ լինելո՛վ լինի. եւ արդ՝ երթիցո՛ւք անդր, զի պատմեսցէ մեզ զճանապարհս մեր՝ եւ գնասցո՛ւք։ 7Եւ ասէ Սաւուղ ցպատանին որ ընդ նմա. Ահա երթայցեմք, եւ զի՞նչ տանիցիմք առնն Աստուծոյ. զի հաց եւս պակասեաց յամանոց մերոց, եւ չի՛ք ինչ որ կայցէ ընդ մեզ աւելի տանել առնն Աստուծոյ։ 8Եւ յաւել պատանին տալ պատասխանի Սաւուղայ՝ եւ ասէ. Ահա գտանի՛ ՚ի ձեռին իմում չորրորդ սկեղ արծաթոյ, եւ տացե՛ս առնն Աստուծոյ. եւ պատմեսցէ՛ մեզ զճանապարհս մեր։ 9Եւ յառա՛ջ ՚ի մէջ Իսրայէլի ա՛յսպէս ասէր իւրաքանչիւրոք՝ յորժամ երթայր հարցանել զԱստուած. Եկա՛յք երթիցո՛ւք առ տեսանօղն։ Զի մարգարէ՝ յառաջ տեսանօ՛ղ կոչէր ժողովուրդն։ 10Եւ ասէ՛ Սաւուղ ցպատանին իւր. Բարւո՛ք է բանդ, ե՛կ երթիցուք։ Եւ չոգա՛ն ՚ի քաղաքն՝ ուր էր այրն Աստուծոյ. 11եւ մինչդեռ ելանէին ընդ զառ ՚ի վեր քաղաքին, գտին նոքա աղջկունս որ ելանէին հանե՛լ ջուր. եւ ասեն ցնոսա. Եթէ գուցէ՞ աստ տեսանօղ։ 12Պատասխանի ետուն նոցա աղջկունքն՝ եւ ասեն. Գո՛յ, ահաւասիկ առաջի ձեր ա՛յդր. արդ՝ արագեցէ՛ք ※ զի վասն աւուրս եկեա՛լ է ՚ի քաղաքս. զի զո՛հ է այսօր ժողովրդեանն ՚ի Բամա. 13յորժամ մտանիցէ՛ք ՚ի քաղաքդ, ապա՛ գտանիցէք զնա ՚ի քաղաքիդ, մինչչեւ՛ երթեալ իցէ նորա ՚ի Բամա ուտել. քանզի ո՛չ ուտէ ժողովուրդն մինչեւ ՚ի մտանել նորա. զի նա՛ օրհնէ զզոհն, եւ ապա ուտեն կոչնականքն. եւ արդ ելէ՛ք զի վասն աւուրս գտանէք զնա այդր։ 14Եւ ելին ՚ի քաղաքն. եւ իբրեւ մտին նոքա ՚ի քաղաքամէջն, եւ ահա Սամուէլ ե՛լ ընդ առաջ նոցա երթա՛լ ՚ի Բամա։ 15Եւ է՛ր Տեառն յայտնեալ յունկն Սամուելի աւուրբ միով յառա՛ջ քան զգալն Սաւուղայ առ նա. 16եթէ վաղի՛ւ ՚ի սոյն ժամ առաքեցից առ քեզ ա՛յր յերկրէն Բենիամինի, եւ օծցես զնա իշխա՛ն ՚ի վերայ ժողովրդեան իմոյ Իսրայէլի. եւ փրկեսցէ զժողովո՛ւրդ իմ ՚ի ձեռա՛ց այլազգեացն. զի հայեցա՛յ ՚ի տառապանս ժողովրդեան իմոյ, քանզի եհա՛ս գոչիւն նոցա առ իս։ 17Եւ Սամուէլ ետե՛ս զՍաւուղ. եւ Տէր ասէ ցնա. Ահա՛ւադիկ է՛ այրն զորմէ ասացի քեզ եթէ նա՛ իշխեսցէ ժողովրդեան իմում։ 18Եւ մատեա՛ւ Սաւուղ առ Սամուէլ ՚ի մէջ քաղաքին եւ ասէ. Պատմեա՛ ինձ՝ ո՞ր տուն իցէ տեսանողին։ 19Պատասխանի ետ Սամուէլ եւ ասէ ցՍաւուղ. Ե՛ս ինքնին իսկ եմ. ե՛լ առաջի իմ ՚ի Բամա, եւ կերիցես ընդ իս այսօր. եւ արձակեցի՛ց զքեզ վաղիւ. եւ զամենայն ինչ որ ՚ի սրտի քո՛ւմ է՝ պատմեցի՛ց քեզ։ 20Եւ վասն իշոցն երեքօրէի՛ց կորուսելոց մի՛ ինչ ածեր զմտաւ՝ քանզի գտեա՛լ են. եւ ո՞յր իցեն վայելչութիւնք Իսրայէլի՝ եթէ ո՛չ քո եւ ամենայն տան հօր քոյ։ 21Պատասխանի՛ ետ Սաւուղ՝ եւ ասէ. Ո՞չ ապաքէն առն միոյ Յիմենացւոյ եմ ես՝ փոքո՛ւ գաւազանի ցեղին Իսրայէլի, եւ կրտսերոյ ցեղի յամենայն իշխանութենէ Բենիամինի. եւ ընդէ՞ր խօսեցար ընդ իս ըստ բանիդ ըստ այդմիկ։

22Եւ ա՛ռ Սամուէլ զՍաւուղ եւ զպատանին նորա, եւ տարաւ զնոսա ՚ի վանս իւր. եւ ե՛տ նոցա տեղի ՚ի վերո՛յ կոչնականացն իբրեւ զերեսո՛ւն արամբ։ 23Եւ ասէ Սամուէլ ցխոհակերն. Տո՛ւր ինձ զմասնն զոր ետու ցքեզ, զորմէ ասացի դնել զնա առ քեզ։ 24Եւ եփեա՛ց խոհակերն զազդրն՝ եւ զթա՛մբն որ զնովաւ. եւ ե՛դ զայն առաջի Սաւուղայ։ Եւ ասէ Սամուէլ ցՍաւուղ. Ահաւասիկ նշխար, դի՛ր զայդ առաջի քո՝ եւ կե՛ր. զի վկայութիւն լիցի քեզ առ ՚ի ժողովրդոց, եւ կրծեսցես։ Եւ եկե՛ր Սաւուղ ընդ Սամուելի յաւուր յայնմիկ։ 25Եւ էջ ՚ի Բամայ ՚ի քաղաքն։ Եւ արկին անկողինս Սաւուղայ ՚ի տանիսն՝ եւ ննջեա՛ց։ 26Եւ եղեւ ընդ ելանել առաւօտուն՝ կոչեա՛ց Սամուէլ զՍաւուղ ՚ի տանեացն՝ եւ ասէ. Արի եկ՝ եւ արձակեցից զքեզ։ Եւ յարեա՛ւ Սաւուղ եւ ե՛լ ինքն եւ Սամուէլ արտաքս։ 27Եւ մինչդեռ իջանէին նոքա յեզր քաղաքին, ասէ Սամուէլ ցՍաւուղ. Ասա՛ ցպատանիդ՝ եւ անցցէ յառա՛ջ քան զմեզ. եւ ա՛նց. եւ դու կացցե՛ս այսօր աստ՝ եւ լուիցե՛ս զպատգամս Տեառն։