1Դուք ինքնի՛ն գիտէք ե՛ղբարք զմուտն մեր առ ձեզ. զի ո՛չ ընդունա՛յն ինչ եղեւ. 2այլ յառաջագո՛յն չարչարեալք եւ թշնամանեա՛լք, որպէս եւ դուք իսկ գիտէք ՚ի մէջ Փիլիպեցւոց համարձակեցաք Աստուծով մերով՝ պատմել ձեզ զաւետարանն Աստուծոյ մեծա՛ւ պատերազմաւ։ 3Զի մխիթարութիւնն մեր ո՛չ ՚ի մոլորութենէ է, եւ ո՛չ ՚ի պղծութենէ, եւ ո՛չ նենգութեամբ. 4այլ որպէս ընտրեցա՛ք յԱստուծոյ հաւատարիմ լինել աւետարանին, նո՛յնպէս եւ խօսիմք. ո՛չ իբրեւ մարդկան հաճոյ լինել, այլ Աստուծոյ որ քննէ զսի՛րտս մեր։ 5Զի ո՛չ երբէք բանիւք ողոքանաց եղեաք առ ձեզ, որպէս եւ դուք իսկ գիտէք. եւ ո՛չ ՚ի պատճա՛ռս ագահութեան, որպէս եւ Աստուած վկայէ՛. 6եւ ո՛չ խնդրեցաք զփա՛ռս ՚ի մարդկանէ, ո՛չ ՚ի ձէնջ՝ եւ ո՛չ յայլոց։ 7Կարօ՛ղ էաք որպէս Քրիստոսի առաքեալս ծանրանալ, այլ եղեաք հե՛զք ՚ի միջի ձերում. որպէս դայեակ մի որ սնուցանիցէ մանկունս. 8նո՛յնպէս եւ մեք գթայաք ՚ի ձեզ. հաճոյ թուէր մեզ տալ ձեզ ո՛չ միայն զաւետարանն Աստուծոյ, այլ եւ զանձի՛նս մեր. քանզի սիրելի՛ք մեր եղերուք։ 9Յիշեցէ՛ք եղբարք՝ զվաստակն մեր եւ զջան. զի զցա՛յգ եւ զցերեկ գործեաք վասն չծանրանալո՛յ ումեք ՚ի ձէնջ. եւ քարոզեա՛ք ձեզ զաւետարանն Աստուծոյ։ 10Դուք ինքնի՛ն վկայէք՝ եւ Աստուած, որպէս սրբութեամբ եւ արդարութեամբ եւ անբծութեամբ՝ ձե՛զ հաւատացելոցդ եղեաք. 11որպէս եւ գիտէ՛ք իսկ. զի զիւրաքանչիւրոք ՚ի ձէնջ՝ իբրեւ հա՛յր զորդիս՝ 12մխիթարեաք եւ սփոփեաք, եւ դնեաք վկայութիւն գնա՛լ ձեզ արժանապէ՛ս Աստուծոյ, որ կոչեացն զձեզ յիւր արքայութիւնն եւ ՚ի փառս։ 13Վասն այնորիկ եւ մեք գոհանա՛մք զԱստուծոյ անպակաս, զի առեալ զլուր բանին Աստուծոյ առ ՚ի մէնջ՝ ընկալարուք, ո՛չ իբրեւ զբան մարդկան, այլ որպէս ճշմարտիւ զբա՛ն Աստուծոյ. որ եւ յաջողեալ իսկ է ՚ի ձեզ հաւատացեալսդ։ 14Զի դուք նմանօ՛ղք եղերուք ե՛ղբարք՝ եկեղեցեացն Աստուծոյ՝ որ են ՚ի Հրեաստանի ՚ի Քրիստոս Յիսուս. զի զնո՛յն չարչարանս չարչարեցայք եւ դուք ՚ի ձերո՛ց ազգականաց, որպէս եւ նոքայն ՚ի Հրէից. 15որք եւ զՏէրն Յիսուս սպանի՛ն եւ զմարգարէսն, եւ զմեզ հալածեցի՛ն, եւ Աստուծոյ յաչա՛ց ելին. եւ ամենայն մարդկան հակառակ եղեն. 16եւ արգելոյին զմեզ խօսել հեթանոսաց զի ապրեսցին. զի կատարեսցե՛ն զմեղս իւրեանց յամենայն ժամ. քանզի հասեա՛լ է ՚ի վերայ նոցա բարկութիւն մինչեւ ՚ի սպառ։

17Այլ մեք ե՛ղբարք՝ թէպէտ եւ ո՛րբ մնացաք ՚ի ձէնջ առ ժամանակ մի, երեսօք՝ եւ ո՛չ սրտիւք. առաւե՛լ եւս փութացաք տեսանել զերեսս ձեր մեծա՛ւ ցանկութեամբ։ 18Վասն այսորիկ կամեցայ գալ առ ձեզ ես Պաւղոս՝ մի՛ անգամ եւ երկիցս, եւ խափանեա՛ց զմեզ Սատանայ։ 19Քանզի ո՞վ է մեր յոյս, կամ խնդութիւն, կամ պսա՛կ պարծանաց մերոց, եթէ ոչ դուք ՚ի Տէր՝ առաջի Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի ՚ի նորա գալստեանն։ 20Զի դուք էք փառք մեր եւ խնդութիւն։