Ա Տիմոթէոս

1

1Պաւղոս առաքեալ Յիսուսի Քրիստոսի, ըստ հրամանի Փրկչին մերոյ Աստուծոյ, եւ Յիսուսի Քրիստոսի յուսո՛յն մերոյ. 2Տիմոթեայ որդւոյ սիրելւո՛յ հաւատովք։ Շնորհք, ողորմութիւն, խաղաղութի՛ւն յԱստուծոյ Հօրէ՝ եւ ՚ի Տեառնէ մերմէ Յիսուսէ Քրիստոսէ։

3Որպէս աղաչեցի զքեզ կա՛լ յԵփեսոս, մինչ երթային ՚ի Մակեդովնիա. զի պատուէր տացես ոմանց չլինե՛լ օտարուսմունս, 4եւ չհայե՛լ յառասպելս եւ ՚ի տոհմաթիւս անչափս. որ մանաւանդ խնդի՛րս յուզեն, եւ ո՛չ զտնտեսութի՛ւն Աստուծոյ հաւատովք։ 5Քանզի գլուխ պատուիրանին՝ սէ՛ր է, ՚ի սուրբ սրտէ, եւ ՚ի մտաց բարեաց, եւ յանկեղծաւո՛ր հաւատոց. 6յորոց ոմանք վրիպեցա՛ն խոտորեալք յունայնութիւն բանից. 7կամին լինել վարդապե՛տք օրինաց. ինքեանք ո՛չ իմանան զինչ խօսին, եւ ո՛չ վասն որոց պնդեալն են։ 8Գիտեմք՝ եթէ բարւո՛ք են օրէնք, եթէ ոք զնոսա օրինօ՛ք կրեսցէ։ 9Բայց զա՛յս գիտասցէ՝ զի ՚ի վերայ արդարոց օրէնք ո՛չ կան, այլ ՚ի վերայ անօրինա՛ց եւ անհնազանդից, ամպարշտա՛ց եւ մեղաւորաց, անսրբո՛ց եւ պղծոց, զհայր եւ զմայր անարգողա՛ց, մարդասպանա՛ց, 10պոռնկա՛ց, արուագիտա՛ց, մարդելուզա՛ց, ստո՛ց, ստերդմա՛նց, եւ եթէ ա՛յլ ինչ իցէ հակառակ ողջամիտ վարդապետութեանս. 11որ ըստ աւետարանի փառաց երանելւո՛յն Աստուծոյ է, որում եղէ ես հաւատարիմ։

12Շնո՛րհ ունիմ այնմիկ՝ որ զօրացոյցն զիս ՚ի Քրիստոս Յիսուս ՚ի Տէր մեր. զի հաւատարի՛մ համարեցաւ կարգե՛լ ՚ի սպասաւորութիւն. 13որ յառաջագոյն հայհոյի՛չն էի՝ եւ հալածիչ եւ թշնամանիչ. այլ գտի ողորմութիւն, զի զայն յանգիտութեա՛ն եւ յանհաւանութեան գործէի. 14եւ առաւե՛լ եղեն շնորհք Տեառն մերոյ հաւատո՛վքն եւ սիրով՝ որ ՚ի Քրիստոս Յիսուս։ 15Հաւատարի՛մ է բանս, եւ ամենայն ընդունելութեան արժանի է. զի Յիսուս Քրիստոս եկն յաշխարհ փրկել զմեղաւորս, որոց գլուխն ե՛ս եմ։ 16Այլ վասն այնորիկ գտի ողորմութիւն, զի նախ յի՛ս եցոյց Յիսուս Քրիստոս զամենայն երկայնմտութիւն. յօրինակ այնոցիկ որ հաւատալոցն իցեն ՚ի նա՝ ՚ի կեանսն յաւիտենից։ 17Այլ Թագաւորին յաւիտենից՝ անեղծի եւ աներեւութի, միոյն Աստուծոյ՝ , եւ պատիւ յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն։

18Զա՛յս պատուիրան աւանդե՛մ քեզ որդեա՛կ իմ Տիմո՛թէոս, ըստ կանխելոց ՚ի քեզ մարգարէութեանցն. զի դու զինուորիցի՛ս նոքօք զգեղեցիկ զինուորութիւնն. 19ունիցիս հաւա՛տս՝ սրբո՛վք մտօք. զոր ոմանց մերժեալ յանձա՛նց իւրեանց՝ նաւակոծեցա՛ն ՚ի հաւատսն. 20որոց սակի են Հիմենո՛ս՝ եւ Աղէքսանդրոս. զորս մատնեցի Սատանայի, զի խրատեսցին չհայհոյե՛լ։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1805)