1Հաւատարի՛մ է բանս. եթէ ոք եպիսկոպոսութեան ցանկայ, բարւո՛յ գործոյ ցանկայ։ 2Պա՛րտ է եպիսկոպոսին անարա՛տ լինել, միո՛յ կնոջ այր, հե՛զ, ցա՛ծ, պարկե՛շտ, հիւրասէ՛ր, ուսուցի՛չ. 3մի՛ թշնամանօղ, մի՛ հարկանօղ, այլ հանդա՛րտ. մի՛ կռուօղ, մի՛ արծաթասէր. 4զի իւրում տանն իսկ բարւո՛ք վերակացու լիեա՛լ իցէ. որդեակս ունիցի որ ՚ի հնազանդութեան կայցեն՝ ամենայն պարկեշտութեամբ։ 5Ապա թէ ոք իւրում տանն վերակացու չգիտիցէ լինել, զիա՞րդ եկեղեցւոյ Աստուծոյ խնամակա՛լ լիցի։ 6Մի՛ մատաղատունկ, զի մի՛ հպարտացեալ ՚ի դատաստանս Սատանայի անկանիցի։ 7Այլ պա՛րտ է նմա վկայութիւն բարի եւ յարտաքնո՛ցն ունել. զի մի՛ ՚ի նախատինս անկանիցի՝ եւ յորոգայթս Սատանայի։ 8Նոյնպէս եւ զսարկաւագունս պարկեշտս. մի՛ երկբանս, մի՛ գինեսէրս, մի՛ զաւշաքաղս. 9այլ ունիցին զխորհուրդս հաւատոցն սո՛ւրբ մտօք։ 10Ինքեանք նախ փորձեսցին, եւ ապա ՚ի պաշտօնն մատիցեն, զի անարա՛տք իցեն։ 11Նոյնպէս եւ կանայք նոցա պարկե՛շտք. մի՛ չարախօսք, հե՛զք՝ հաւատարի՛մք յամենայնի։ 12Սարկաւագ լինի՛ցին միո՛յ կնոջ արք. որոց որդւոց իւրեանց բարւոք վերակացու լիեալ իցեն, եւ տանց իւրեանց. 13զի որ բարւոքն պաշտիցեն, աշտիճա՛ն բարի անձանց իւրեանց շահին, եւ բազո՛ւմ համարձակութիւն ՚ի հաւատսն՝ որ ՚ի Քրիստոս Յիսուս։

14Զայս գրեմ առ քեզ, զի ակնունիմ՝ ՚ի մօտո՛յ գալ. 15ապա թէ յամեցից, զի գիտասցե՛ս թէ որպէս պարտ իցէ քեզ ՚ի տան Աստուծոյ շրջել. որ է եկեղեցի՛ Աստուծոյ կենդանւոյ, սիւն եւ հաստատութի՛ւն ճշմարտութեան։ 16Եւ յայտնի իսկ մե՛ծ է խորհուրդն աստուածպաշտութեան. որ երեւեցա՛ւ մարմնով, արդարացա՛ւ Հոգւով, յայտնեցա՛ւ հրեշտակաց, քարոզեցա՛ւ ՚ի հեթանոսս, հաւատարի՛մ եղեւ յաշխարհի, եւ վերացա՛ւ փառօք։