1Այլ Հոգին Սուրբ յայտնապէ՛ս ասէ, թէ ՚ի ժամանակս յետինս՝ քակեսցի՛ն ոմանք ՚ի հաւատոցն. եւ հայեսցին յա՛յսս մոլորութեան, եւ ՚ի վարդապետութիւնս դիւաց՝ 2կեղծաւորութեամբ. ստաբա՛նք, խարեա՛լք իւրեանց խղճիւն մտաց. 3որ արգելուցուն յամուսնանալոյ, եւ մեկնիցե՛ն ՚ի կերակրոց՝ զոր Աստուած հաստատեաց ՚ի վայելել հաւատացելոց, եւ ոյք հասեալ իցեն ՚ի ճշմարտութեանն վերայ։ 4Զի ամենայն արարածք Աստուծոյ բարի՛ են, եւ չի՛ք ինչ խոտան. մանաւանդ որ գոհութեա՛մբ ընդունիցին. 5զի սրբի՛ բանիւն Աստուծոյ՝ եւ աղօթիւք։ 6Զայս խրատ տուեալ եղբարց, բարւո՛ք պաշտօնեայ լինիցիս Քրիստոսի Յիսուսի, սնանիցի՛ս բանիւք հաւատոց, եւ բարւոք վարդապետութեամբն, զորոյ զհե՛տ իսկ եղեր։ 7Այլ ՚ի պիղծ բանից՝ եւ յառասպելա՛ց պառաւանց հրաժարեսջի՛ր։ Բայց կրթեա՛ զանձն քո յաստուածպաշտութի՛ւն. 8զի մարմնոյ կրթութիւն առ սակա՛ւ ինչ օգտակա՛ր է. իսկ աստուածպաշտութիւն առ ամենայն ինչ օգտակա՛ր է, եւ զաւետի՛ս կեանց ունի՝ զարդի՛ս եւ զհանդերձելոյն։ 9Հաւատարի՛մ է բանս՝ եւ ամենայն ընդունելութեան արժանի է։ 10Զի ՚ի սո՛յն իսկ վաստակիմք՝ եւ նախատինս յանձն առնումք. զի յուսացեա՛լ եմք յԱստուած կենդանի, որ է Փրկիչ ամենայն մարդկան, մանաւանդ հաւատացելոց։

11Պատուէ՛ր տաջիր զայդ՝ եւ ուսուցանիջի՛ր. 12զի մի՛ ոք զքո մանկութիւնդ արհամարհիցէ։ Այլ օրինա՛կ լինիջիր հաւատացելոց, բանի՛ւք, գնացի՛ւք, սիրո՛վ, հաւատո՛վք, սրբութեամբ. 13մինչեւ գամ ես. մի՛տ դիր ընթերցուածոց մխիթարութեան վարդապետութեան։ 14Մի՛ անփոյթ առներ զշնորհա՛ցդ որ ՚ի քեզ են, որ տուաւ քեզ մարգարէութեամբ ՚ի ձեռնադրութենէ երիցութեան։ 15Յա՛յդ խորհեաց՝ եւ ՚ի դո՛յն կանխեսջիր. զի քո յառաջադիմութիւն ամենեցո՛ւն յայտնի լիցի։ 16Զգո՛յշ լինիջիր անձին եւ վարդապետութեանդ՝ եւ ՚ի դմին յամեսջիր. զայդ եթէ առնիցես՝ եւ զանձն ապրեցուսցես, եւ զա՛յնոսիկ որ քեզն լսիցեն։