1Զծերն՝ մի՛ պատուհասիցես, այլ մխիթարեսջի՛ր իբրեւ զհա՛յր. զերիտասարդս իբրեւ զեղբա՛րս, 2զպառաւունս իբրեւ զմա՛րս, զմանկամարդս իբրեւ զքո՛րս, ա՛մենայն սրբութեամբ։

3Զայրիս պատուեա՛ որ ստոյգ այրիքն իցեն։ 4Ապա թէ ոք այրի՝ որդիս եւ թոռունս ունիցի, ուսանիցին՝ նախ իւրեա՛նց տանց բարի առնել, եւ զփոխարէնսն հատուցանել ծնողացն. զի ա՛յն է բարի՝ եւ ընդունելի առաջի Աստուծոյ։ 5Իսկ որ ճշմարտիւ այրին իցէ, եւ մենացեալ յուսացեա՛լ յԱստուած, եւ կանխեալ յաղօթս եւ ՚ի խնդրուածս զցայգ եւ զցերեկ։ 6Իսկ գիրգ այրին՝ կենդանւո՛յն մեռեա՛լ է։ 7Զայս պատուիրեա՛՝ զի անարա՛տք իցեն։ 8Իսկ եթէ ոք իւրո՛ց, եւ մանաւանդ եւ ընտանեաց խնամ ո՛չ տանիցի, ՚ի հաւատոցն ուրացեա՛լ է, եւ չա՛ր եւս քան զանհաւատսն է։ 9Այրի՝ ընդ այրիս անուանեսցի, որ չիցէ՛ պակաս ՚ի վաթսնամենի՛ց, միո՛յ առն կին լիեալ, 10եւ ՚ի գո՛րծս բարիս վկայեալ. եթէ մանկո՛ւնս սնուցեալ իցէ, եթէ զհեւրս ընկալեալ իցէ, եթէ զսրբոց զոտս լուացեալ իցէ, եթէ նեղելո՛ց բաւական լիեալ իցէ, եթէ զամենայն գործոց բարեաց զհետ երթեալ իցէ։ 11Այլ ՚ի մանկամարդա՛ց այրեացն հրաժարեա՛, զի յորժամ խայտան զՔրիստոսիւ, ամուսնանա՛լ կամին. 12իսկ զդատաստանս ընդունին, զի զառաջին հաւատսն արհամարհեցին։ 13Միանգամայն եւ դատարկանձո՛ւնք ուսանին, շրջօ՛ղք տանէ ՚ի տուն. եւ ո՛չ միայն դատարկք, այլ եւ փասքո՛ւսք եւ հետաքրքի՛րք. եւ խօսին՝ որ ինչ ո՛չ է պիտոյ։ 14Կամիմ զմանկամարդացդ՝ ամուսնանա՛լ, որդի՛ս ծնանել, տնարա՛րս լինել, եւ մի՛ ինչ պատճառս տալ հակառակորդին՝ ՚ի հայհոյութեա՛ն աղագս։ 15Զի արդէ՛ն իսկ ոմանք խոտորեցան զկնի Սատանայի։ 16Եթէ ոք հաւատացեալ՝ այրի՛ս ունիցի՝ բաւակա՛ն լիցի նոցա, եւ մի՛ ծանրասցի եկեղեցւոյն. զի ճշմարի՛տ այրեացն բաւական լինիցի։

ԺԲ բդ

17Որ բարւոք վերակացու լինին երիցունք, կրկի՛ն պատուոյ արժանի եղիցին. մանաւանդ որ աշխատիցին բանիւ, եւ վարդապետութեամբ։ 18Քանզի ասէ գիր. Մի՛ կապեսցես զցռո՛ւկ եզին կալոտւոյ։ Եւ. Արժանի՛ է մշակն վարձո՛ւ իւրոյ։ * 19Զերիցուէ չարախօսութիւն՝ մի՛ ընդունիցի՛ս, բայց եթէ երկո՛ւք՝ եւ երիւք վկայիւք։ 20Իսկ որ մեղանչենն՝ առաջի ամենեցո՛ւն յանդիմանեա՛, զի եւ այլքն երկիցե՛ն։ 21Վկայութիւն դնեմ առաջի Աստուծոյ եւ Յիսուսի Քրիստոսի՝ եւ ընտրելոց հրեշտակաց, զի զայդ պահեսցե՛ս առանց մտահաճութեան. մի՛ ինչ առնել աչառանօք։

22Ձեռս վաղվաղակի յուրուք վերայ մի՛ դնիցես, եւ մի՛ կցորդ լինիցիս մեղաց օտարաց. զանձն քո սո՛ւրբ պահեսջի՛ր։ 23Այսուհետեւ՝ մի՛ ջուր եւեթ ըմպիցես, այլ սակաւիկ մի եւ գինի՛ խառնեսջիր, վասն ստամոքսի՝ եւ ստէպ հիւանդութեանց։

24Են մարդք՝ որոց մեղքն յայտնի են, եւ յառաջագո՛յն հասեալ ՚ի դատաստան, եւ են՝ որոց զկնի՛ երթան։ 25Նոյնպէս եւ բարի գործքն՝ յայտնի՛ են. եւ որ այլազգ եւս ինչ իցեն՝ թաքչել ո՛չ կարեն։