1Եւ եղեւ Յովսափատայ մեծութիւն եւ ա՛յլ եւս. եւ փառք բազում. եւ արար խնամութիւն ընդ տանն Աքաաբու։ 2Եւ էջ ՚ի կատարել տարւոյն առ Աքաաբ ՚ի Սամարիա. եւ եզեն նմա Աքաաբ ոչխարս եւ զուարակս բազումս, եւ զօրուն որ ընդ նմա. եւ սիրէր զնա ելանել ընդ նմա յՌամովթ Գաղաադացւոյն։ 3Եւ ասէ Աքաաբ արքայ Իսրայէլի ցՅովսափատ արքայ Յուդայ. Գա՞ս ընդ իս յՌամովթ Գաղաադացւոյն։ Եւ ասէ ցնա. Որպէս ես՝ նո՛յնպէս եւ դու. եւ որպէս զօրք քո՝ զօրք իմ ընդ քե՛զ ՚ի պատերազմին։ 4Եւ ասէ Յովսափատ ցարքայն Իսրայէլի. Խնդրեսցուք այսօր զՏէր։ 5Եւ ժողովեաց արքայն Իսրայէլի զմարգարէսն Իսրայէլի արս չորեքհարիւր, եւ ասէ ցնոսա. Եթէ երթա՞յց յՌամովթ Գաղաադ ՚ի պատերազմ, եւ կամ թէ դադարեցից։ Եւ ասեն. Ե՛լ, եւ յաջողեսցէ՛ Աստուած ՚ի ձեռս արքայի։ 6Եւ ասէ Յովսափատ. Ո՞չ գոյ աստ եւ ա՛յլ եւս մարգարէ Տեառն. եւ խնդրեսցուք ՚ի նմանէ։ 7Եւ ասէ արքայն Իսրայէլի ցՅովսափատ. Է՛ մեւս եւս այր՝ առ ՚ի խնդրել զՏէր նովաւ. եւ ես ատեցի՛ զնա, վասն զի ո՛չ մարգարէանայ ինձ բարիս. եւ զի ամենայն աւուրք իւր ե՛ն ՚ի չարութիւն. նա՛ է Միքիաս որդի Յեմլեայ։ Եւ ասէ Յովսափատ. Մի՛ խօսեսցի արքայ այդպէս։ 8Եւ կոչեաց արքայն Իսրայէլի ներքինի մի՝ եւ ասէ. Վաղվաղակի ա՛ծ զՄիքիաս որդի Յեմլեայ։ 9Եւ արքայն Իսրայէլի՝ եւ Յովսափատ արքայ Յուդայ՝ նստէին իւրաքանչիւրոք յաթոռ իւրում, զգեցեալ պատմուճանս, եւ նստէին յընդարձակ դրանն Սամարեայ. եւ ամենեքեան մարգարէքն առաջի նոցա մարգարէանային։ 10Եւ արա՛ր իւր Սեդեկիաս որդի Քանանու եղջեւրս երկաթեղէնս, եւ ասէ. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Սոքօք հարցես զԱսորիս մինչեւ վախճանեսցես։ 11Եւ ամենեքեան մարգարէքն նո՛յնպէս մարգարէանային եւ ասէին. Ե՛լ յՌամովթ Գաղաադ, եւ յաջողեսցիս, եւ տացէ՛ Տէր ՚ի ձեռս արքայի։ 12Եւ հրեշտակն որ չոգաւ կոչել զՄիքէաս, խօսեցա՛ւ ընդ նմա՝ եւ ասէ. Ահա խօսեցան մարգարէքն իբրեւ ընդ մի բերան յաղագս արքայի՝ բարի՛ս. եղիցին եւ քո բանք իբրեւ զմիո՛յ նոցա, եւ խօսեսցիս բարի՛ս։ 13Եւ ասէ Միքէաս. Կենդանի՛ է Տէր՝ զի զոր ինչ ասասցէ Աստուած ցիս՝ զա՛յն խօսեցայց։ 14Եւ եկն առ արքայ. եւ ասէ ցնա արքայ. Միքէա՛ս՝ եթէ երթա՞յց յՌամովթ Գաղաադ ՚ի պատերազմ, եթէ դադարեցից։ Եւ ասէ. Ե՛լ եւ յաջողեսցի, եւ տացին ՚ի ձեռս ձեր։ 15Եւ ասէ ցնա արքայ. Քանի՞ցս անգամ երդմնեցուցի զքեզ, զի մի՛ այլ ինչ խօսեսցիս ընդ իս, բայց զճշմարտութիւն յանուն Տեառն։ 16Եւ ասէ. Տեսի ցրուեա՛լ զԻսրայէլ ՚ի լերինս՝ իբրեւ զոչխարս որոց ո՛չ գոյ հովիւ. եւ ասէ Տէր. Ո՛չ գոյ դոցա իշխան. դարձցի՛ իւրաքանչիւրոք ՚ի տուն իւր խաղաղութեամբ։ 17Եւ ասէ արքայն Իսրայէլի ցՅովսափատ. Ո՞չ ասացի քեզ՝ թէ ո՛չ մարգարէանայ նա վասն իմ բարիս՝ այլ չարութիւն։ 18Եւ ասէ. Ո՛չ այդպէս. լուարո՛ւք զբան Տեառն. տեսի զՏէր՝ զի նստէր յաթոռն իւրում. եւ ամենայն զօրք երկնից մե՛րձ կային յաջմէ նորա եւ յահեկէ. 19եւ ասէ Տէր. Ո՞ խաբեսցէ զԱքաաբ արքայ Իսրայէլի, զի ելցէ եւ անկցի յՌամովթ Գաղաադու. եւ ասեն, ոմն ա՛յսպէս, եւ ոմն ա՛յնպէս։ 20Եւ ե՛լ հոգի՝ եկաց առաջի Տեառն՝ եւ ասէ. Ե՛ս խաբեցից զնա։ Եւ ասէ Տէր. Ի՞ւ։ 21Եւ ասէ. Ելից եւ եղէց հոգի սո՛ւտ ՚ի բերան ամենայն մարգարէիցն նորա։ Եւ ասէ. Խաբեսցես՝ եւ կարասցես, ե՛լ եւ արա ա՛յդպէս։ 22Եւ ա՛րդ ահա ետ Տէր հոգի սո՛ւտ ՚ի բերան մարգարէիցդ քոց այդոցիկ. եւ Տէր խօսեցաւ վասն քո չարիս։ 23Եւ մատուցեալ Սեդեկիա որդի Քանանու՝ եհար զծնօտն Միքայի, եւ ասէ ցնա. Որո՞վ ճանապարհաւ անց Ոգի Տեառն զինեւ, եւ խօսեցաւ ընդ քեզ։ 24Եւ ասէ Միքէաս. Ահա տեսցես յաւուրն յայնմիկ. յորում մտանիցես շտեմարան ՚ի շտեմարանէ թաքչել։ 25Եւ ասէ արքայն Իսրայէլի. Առէ՛ք զՄիքէաս՝ եւ դարձուցէք զդա առ Սեմեր իշխան քաղաքիս, եւ առ Յովաս իշխան որդի արքայի. 26եւ ասացէ՛ք, ա՛յսպէս ասէ արքայ. Տո՛ւք զդա ՚ի տուն բանտին, եւ կերիցէ հաց նեղութեան, եւ ջուր նեղութեան արբցէ՝ մինչեւ ՚ի դառնալն իմում խաղաղութեամբ։ 27Եւ ասէ Միքէաս. Եթէ դառնալով դարձցիս խաղաղութեամբ՝ ո՛չ խօսեցաւ ընդ իս Տէր, լուարո՛ւք ժողովուրդք ամենեքեան։ 28Եւ ել արքայն Իսրայէլի, եւ Յովսափատ արքայ Յուդայ յՌամովթ Գաղաադ։ 29Եւ ասէ արքայն Իսրայէլի ցՅովսափատ. Ծածկեա՛ զիս եւ մտից ՚ի պատերազմն, եւ դու զգեցիր զպատմուճանն իմ։ Եւ ծածկեցաւ արքայն Իսրայէլի, եւ եմուտ ՚ի պատերազմ։ 30Եւ արքայն Ասորւոց պատուիրեաց իշխանաց կառացն որք էին ընդ նմա՝ եւ ասէ. Մի՛ պատերազմիցիք ընդ փոքու եւ մի՛ ընդ մեծի, բայց ընդ արքային Իսրայէլի միայն։ 31Եւ եղեւ իբրեւ տեսին իշխանք կառացն զՅովսափատ, եւ ասեն նոքա. Սա՛ է արքայն Իսրայէլի։ Եւ շո՛ւրջ եղեն զնովաւ պատերազմել. եւ գոչեաց Յովսափատ, եւ Տէր ապրեցոյց զնա. եւ դարձոյց զնոսա Աստուած ՚ի նմանէ։ 32Եւ եղեւ իբրեւ տեսին իշխանք կառացն՝ թէ ո՛չ է նա արքայն Իսրայէլի, դարձա՛ն ՚ի նմանէ։ 33Եւ այր ոմն ելից զաղեղն կորովութեամբ, եւ եհար զարքայն Իսրայէլի ընդ մէջ թոքոցն եւ լանջաց. եւ ասէ ցներքինին. Դարձո՛ զձեռն քո՝ եւ հա՛ն զիս ՚ի պատերազմէս, վասն զի վտանգեցայ։ 34Եւ պարտեցաւ պատերազմ յաւուր յայնմիկ, եւ արքայն Իսրայէլի կա՛յր ՚ի վերայ կառացն իւրոց մինչեւ ցերեկոյ ընդդէմ Ասորեացն. եւ մեռաւ ՚ի մտանել արեգականն։