1Եւ ասա՛ց Սողոմոն շինել զտուն անուան Տեառն, եւ զտուն թագաւորութեան իւրոյ։ 2Եւ ժողովեաց Սողոմոն եւթանասուն հազար արանց բեռնակրաց, եւ ութսուն հազար քարահատաց ՚ի լերինս. եւ վերակացուք նոցա երեք հազար եւ վեց հարիւր։ 3Եւ առաքեաց Սողոմոն առ Քիրամ արքայ Տիւրոսի՝ եւ ասէ. Որպէս արարեր ընդ հօր իմոյ Դաւթի, եւ ետուր նմա մա՛յր փայտս, շինել իւր տուն բնակելոյ ՚ի նմա։ 4Եւ արդ՝ ահա ե՛ս որդի նորա՝ շինեմ տուն անուան Տեառն Աստուծոյ իմոյ, սրբել զնա նմա, ծխել առաջի նորա խունկս, եւ առաջադրութիւնս յամենայն ժամ. եւ մատուցանել ողջակէզս հանապազ առաւօտուց եւ երեկորին, եւ ՚ի շաբաթս, եւ յամսամուտս, եւ ՚ի տօնս Աստուծոյ մերոյ, յաւիտեան զայն յԻսրայէլէ։ 5Եւ տունս զոր ե՛ս շինեմ մեծ է. վասն զի մե՛ծ է Աստուած մեր քան զամենայն աստուածս. 6եւ ո՛ կարասցէ շինել նմա տուն. զի եթէ երկինք՝ եւ երկնից երկինք ո՛չ տանին զփառս նորա. եւ զի՞նչ ես շինեցից նմա տուն. այլ զի ծխեսցեն խունկս առաջի նորա։ 7Եւ արդ՝ առաքեա՛ ինձ ա՛յր իմաստուն, որ գիտիցէ գործել զոսկի եւ զարծաթ, եւ զպղինձ, եւ զերկաթ, եւ զծիրանի, եւ զկարմիր, եւ զկապուտակն, եւ զբեհեզն. եւ որ գիտիցէ քանդակել զքանդակս ընդ իմաստունս իմ, որք են ՚ի Հրէաստանի եւ յԵրուսաղէմ. զորս պատրաստեաց Դաւիթ հայր իմ։ 8Եւ տո՛ւր բերել ինձ փայտս մայրս, եւ սարոյս, եւ թեղաւշս ՚ի Լիբանանէ. վասն զի ես գիտեմ, իբրեւ զծառայս քո ո՛չ ոք գիտէ հատանել փայտ ՚ի Լիբանանէ. եւ արդ ծառայք քո երթիցեն ընդ ծառայս իմ, 9պատրաստել ինձ փայտ բազում. վասն զի տունս զոր ես շինեմ, է մեծ եւ փառաւոր։ 10Եւ գործօնէիցն որք հատանեն զփայտն՝ ՚ի կերակուր ետու հաց՝ ռոճիկ ծեռայից քոց՝ քսան հազար քոռ ցորենոյ, եւ քսան հազար քոռ գարւոյ, եւ քսան հազար չափ գինւոյ, եւ ձէթ քսան հազար չափ։ 11Եւ ասաց Քիրամ արքայ Տիւրոսի գրով, եւ արձակեաց առ Սողոմոն. Վասն սիրելոյ Տեառն զժողովուրդ իւր, ետ զքեզ ՚ի վերայ դոցա թագաւոր։ 12Եւ ասէ Քիրամ. Օրհնեալ է Տէր Աստուած Իսրայէլի որ արար զերկինս եւ զերկիր. որ ե՛տ Դաւթի արքայի որդի իմաստուն, գիտե՛լ զհանճար եւ զիմաստութիւն. որ շինեսցէ զտուն Տեառն, եւ զտուն թագաւորութեան իւրոյ։ 13Եւ արդ՝ ահա առաքեցի քեզ ա՛յր իմաստուն, որ գիտէ զհանճար՝ զՔիրամ զծառայ իմ. 14մայր դորա՝ է ՚ի դստերացն Դանայ, եւ հայր դորա՝ այր Տիւրացի. գիտէ գործել զոսկի եւ զարծաթ, եւ զպղինձ, եւ զերկաթ, եւ զքարինս, եւ զփայտս, եւ անկանել զծիրանին, եւ զկապուտակն, եւ զբեհեզն, եւ զկարմիրն, եւ քանդակել քանդակս. եւ իմանալ զամենայն հնարս զորս տացես ցդա՝ ընդ իմաստունս քո եւ ընդ իմաստունս Դաւթի տեառն իմոյ հօր քոյ։ 15Եւ արդ՝ զցորեանն եւ զգարին եւ զձէթն եւ զգինին, զոր ասաց տէր իմ. տացէ՛ ծառայից իւրոց. 16եւ մեք հատանեմք փայտ ՚ի Լիբանանէ ըստ ամենայն պիտոյից քոց. եւ ածցուք զնոսա ընդ ծով լաստս ՚ի Յոպպէ, եւ հաւաքեսցե՛ս զայն յԵրուսաղէմ։

17Եւ ժողովեա՛ց Սողոմոն զամենայն արս պանդուխտս յԵրուսաղէմ զկնի թուոյն զոր թուեաց զնոսա Դաւիթ հայր նորա. եւ գտան հարիւր յիսուն հազար, եւ երեք հազար եւ վեց հարիւր. 18եւ արար ՚ի նոցանէ եւթանասուն հազար բեռնակրաց, եւ ութսուն հազար քարահատաց, եւ զերեք հազարսն եւ զվեց հարիւրսն՝ գործավարս ՚ի վերայ նոցա։