1Եւ յետ այսորիկ եկի՛ն որդիքն Ամոնայ, եւ որդիքն Մովաբայ. եւ ընդ նոսա ՚ի Մինեցւոց անտի, առ Յովսափատ ՚ի պատերազմ։ 2Եկի՛ն եւ ցուցին Յովսափատայ՝ եւ ասեն. Ե՛կն ՚ի վերայ քո ամբոխ բազում յա՛յնմ կողմանէ ծովուն յԱսորեաց, եւ ահա են յԱսասանթամար՝ որ է ՚ի Գադդի. 3եւ երկեաւ։ Եւ ետ Յովսափատ զերեսս իւր խնդրել զՏէր, եւ քարոզեաց պահս յամենայն Յուդայ։ 4Եւ ժողովեցաւ Յուդաս խնդրել զՏէր. եւ յամենայն քաղաքացն Յուդայ եկին խնդրել զՏէր։ 5Եւ յարեաւ Յովսափատ ՚ի մէջ եկեղեցւոյն Յուդայ յԵրուսաղէմ ՚ի տանն Տեառն՝ յանդիման սրահին նորոյ. 6եւ ասէ. Տէր Աստուած հարցն մերոց, ո՞չ ապաքէն դո՛ւ ես Աստուած յերկինս, եւ դո՛ւ տիրես ամենայն թագաւորութեանց հեթանոսաց, եւ ՚ի ձե՛ռս քո զօրութիւն ուժոյ. եւ ո՛չ ոք կարէ կալ ընդդէմ քո. 7ո՞չ ապաքէն դո՛ւ ես Տէր որ սատակեցեր զբնակիչս երկրիս այսորիկ յերեսաց ժողովրդեան քոյ Իսրայէլի, եւ ետուր զսա զաւակի Աբրահամու սիրելւոյն քո յաւիտեան։ 8Բնակեցին ՚ի սմա, եւ շինեցին աստ սրբութիւն անուան քում, եւ ասացին. 9Եթէ եկեսցեն ՚ի վերայ մեր չարիք՝ սո՛ւր, դատաստանք, մահ, սո՛վ, կացցո՛ւք առաջի տանս այսմիկ՝ եւ առաջի քո. վասն զի անուն քո ՚ի վերայ տանս այսորիկ է՛. եւ գոչեսցուք առ քեզ ՚ի նեղութեան, լուիցես՝ եւ ապրեցուսցես զմեզ։ 10Եւ արդ՝ ահա որդիքն Ամոնայ եւ Մովաբու, եւ լեառն Սէիրայ. ընդ որս ո՛չ ետուր անցանել ընդ նոսա Իսրայէլի յելանելն նոցա յերկրէն Եգիպտոսի. վասն զի խոտորեցա՛ն ՚ի նոցանէ, եւ ո՛չ սատակեցին զնոսա. 11եւ արդ՝ աւասիկ նոքա յանդգնին գա՛լ ՚ի վերայ մեր, եւ հանել զմեզ յերկրէս ժառանգութեան մերոյ զոր ետուր մեզ։ 12Տէր Աստուած մեր՝ ո՞չ առնես դատաստանս ՚ի նոսա. վասն զի ո՛չ գոյ զօրութիւն մեր ընդդէ՛մ կալ բազում ամբոխին այնորիկ, եւ ո՛չ գիտեմք զինչ արասցուք նոցա. այլ առ քե՛զ են աչք մեր։ 13Եւ ամենայն Յուդաս կա՛յր առաջի Տեառն. եւ մանկունք նոցա, եւ կանայք նոցա։ 14Եւ Ոզիելի որդւոյ Զաքարեայ, եւ յորդւոցն Բանեայ, եւ յորդւոցն Եղ՚իելի, որդւոյն Մաթանիայ Ղեւտացւոյ յորդւոցն Ասափայ, եղեւ՛ ՚ի վերայ նորա Հոգի Տեառն ՚ի մէջ եկեղեցւոյն. 15եւ ասէ. Լուարո՛ւք ամենայն Յուդայ եւ բնակիչք Երուսաղեմի՝ եւ արքայ Յովսափատ. ա՛յսպէս ասէ Տէր ցձեզ. Մի՛ երկնչիք, եւ մի՛ զարհուրիք յերեսաց բազում ամբոխին այնորիկ. վասն զի ո՛չ ձե՛ր է պատերազմդ՝ այլ Աստուծոյ։ 16Վաղիւ իջէ՛ք ՚ի վերայ նոցա. ահա իջանեն ընդ զառ ՚ի վայրն Ասեր, եւ գտջի՛ք զնոսա առ եզեր գետոյն, անապատին Յերիելի. 17Ո՛չ է ձեր պատերազմել անդ. իմասջի՛ք եւ տեսջի՛ք զփրկութիւն Տեառն որ է ընդ ձեզ, Յուդայ եւ Երուսաղէմ. մի՛ երկնչիք եւ մի՛ զարհուրիք վաղիւ իջանել ընդ առաջ նոցա. զի Տէր է՛ ընդ ձեզ։ 18Եւ խոնարհեալ Յովսափատ ՚ի վերայ երեսաց իւրոց, եւ ամենայն Յուդաս՝ եւ բնակիչք Երուսաղեմի. անկան առաջի Տեառն, եւ երկի՛ր պագին Տեառն։ 19Եւ յարեա՛ն Ղեւտացիքն՝ յորդւոցն Կահաթու, եւ յորդւոցն Կորխայ՝ օրհնել զՏէր Աստուած ձայնիւ մեծաւ ՚ի բարձունս։ 20Եւ կանխեցին ընդ առաւօտս, ելին յանապատն Թեկուայ. եւ յելանելն իւրեանց՝ եկաց Յովսափատ, գոչեաց եւ ասէ. Լուարո՛ւք ինձ Յուդաս եւ բնակիչք Երուսաղեմի. հաւատացէ՛ք Տեառն Աստուծոյ մերում, եւ հաւատասցէ ձեզ. հաւատացէ՛ք մարգարէից նորա՝ եւ յաջողեսցի՛ ձեզ։ 21Եւ խոնարհեցաւ ընդ ժողովրդեանն. եւ կացոյց սաղմոսանուագս՝ եւ օրհնիչս, խոստովան լինել եւ օրհնել զսրբութիւնսն, յելանելն առաջի զօրուն՝ եւ ասէին. Խոստովա՛ն եղերո՛ւք Տեառն, զի յաւիտեան է ողորմութիւն նորա։ 22Եւ եղեւ ՚ի սկսանելն զօրհնութիւնս Տեառն եւ զխոստովանութիւնսն նորա, ետ Տէր պատերազմել որդւոցն Ամոնայ ՚ի վերայ Մովաբու ՚ի լերինն Սէիրայ, որք ելեալ էին ՚ի վերայ Յուդայ. եւ պարտեցան։ 23Եւ յարեան որդիքն Ամոնայ եւ Մովաբու ՚ի վերայ բնակչաց լերինն Սէիրայ սատակե՛լ եւ խորտակել. եւ իբրեւ վախճանեցին զբնակիչսն Սէիրայ, յարեան ՚ի վերայ միմեանց սատակել։ 24Եւ Յուդաս եկն ՚ի դիտանոցն անապատին, հայեցաւ եւ ետես զբազմութիւնն, եւ ահա ամենեքեան մեռեալք եւ անկեալք ՚ի վերայ երկրի. եւ ո՛չ ոք էր ապրեալ։ 25Եւ եկն Յովսափատ եւ զօրն, կողոպտել զաւարն նոցա. եւ գտին անասուն բազում, եւ զկազմածն, եւ զաւարն, եւ անօթս ցանկալիս. եւ աւարեցին զայն։ Եւ եղեւ զերիս աւուրս ժողովե՛լ նոցա զաւարն. վասն զի բազո՛ւմ էր յոյժ։ 26Եւ յաւուրն չորրորդի ժողովեցան ՚ի Հովիտսն օրհնութեան. վասն զի ա՛նդ օրհնեցին զՏէր. յաղագս այնորիկ կոչեցին զանուն տեղւոյն այնորիկ՝ Հովի՛տ օրհնութեան մինչեւ յօրս յայս։ 27Եւ դարձաւ ամենայն այր Յուդայ յԵրուսաղէմ, եւ Յովսափատ առաջնորդ նոցա ուրախութեամբ մեծաւ. քանզի ուրա՛խ արար զնոսա Տէր ՚ի թշնամեացն իւրեանց. 28եւ մտին յԵրուսաղէմ քնարօք եւ տաւղօք եւ փողովք ՚ի տուն Տեառն։ 29Եւ եղեն արհաւիրք ՚ի Տեառնէ ՚ի վերայ ամենայն թագաւորութեանց երկրի ՚ի լսե՛լն նոցա՝ եթէ Տէր ե՛տ պատերազմ ընդ հակառակորդսն Իսրայէլի։ 30Եւ խաղաղեցաւ թագաւորութիւնն Յովսափատու. եւ հանգո՛յց զնա Աստուած նորա շուրջանակի։ 31Եւ թագաւորեաց Յովսափատ ՚ի վերայ Յուդայ. եւ էր ամաց երեսնից ՚ի թագաւորելն իւրում, եւ քսան եւ հինգ ամ թագաւորեաց յԵրուսաղէմ. եւ անուն մօրն նորա Ազուբա՝ դուստր Սաղիայ։ 32Եւ գնաց ՚ի ճանապարհս հօր իւրոյ Ասայի, ո՛չ խոտորեցաւ առնել ուղղութիւն առաջի Տեառն։ 33Այլ բարձունքն տակաւին եւս էին. եւ ժողովուրդն ո՛չ ուղղեաց զսիրտ իւր առ Տէր Աստուած հարցն իւրեանց։ 34Եւ մնացեալ բանքն Յովսափատու առաջինք եւ վերջինք՝ ահա գրեալ են ՚ի բանս Յէուայ որդւոյ Անանայ, որ գրեաց զգիրս թագաւորացն Իսրայէլի։ 35Եւ յետ այսորիկ հաղորդութիւն արար Յովսափատ արքայ Յուդայ ընդ Ոքոզեայ արքայի Իսրայէլի. եւ անօրինեցաւ նա յառնել 36եւ երթալ առ նա. եւ առնել նա՛ւ գնալ ՚ի Թարսիս, եւ արար նա՛ւ ՚ի Գասիոնգաբեր։ 37Եւ մարգարէացաւ Եղիազար որդի Ովդրայ ՚ի Մարեսայ՝ առ Յովսափատ, եւ ասէ. Վասն զի եղեր սիրելի Ոքոզիայ, խորտակեաց Տէր զգործն քո, եւ խորտակեցաւ նաւն քո՝ եւ ո՛չ կարաց երթալ ՚ի Թարսիս։