1Է՛ր ամաց քսան եւ հնգից ՚ի թագաւորելն Ամասիաս, եւ քսան եւ ինն ամ թագաւորեաց յԵրուսաղէմ. եւ անուն մօր նորա Յովադին յԵրուսաղեմէ. 2եւ արար ուղղութիւն առաջի Տեառն, բայց ո՛չ լի սրտիւ։ 3Եւ եղեւ իբրեւ հաստատեցաւ թագաւորութիւնն ՚ի ձեռին նորա, սպա՛ն զծառայսն իւր որք սպանին զարքայ զհայրն նորա. 4եւ զորդիսն նոցա ո՛չ սպան՝ ըստ ուխտի օրինացն Տեառն, որպէս եւ գրեալ է. եւ զորօրինակ պատուիրեաց Տէր եւ ասաց. Ո՛չ մեռցին հարք փոխանակ որդւոց, եւ որդիք ո՛չ մեռցին փոխանակ հարց իւրեանց. այլ իւրաքանչիւրոք ՚ի մե՛ղս իւրում մեռցի։ 5Եւ ժողովեաց Ամասիաս զտունն Յուդայ, եւ կացո՛յց նոցա ըստ տանց տոհմիցն իւրեանց հազարապետս, եւ հարիւրապետս, յամենայն Յուդա, եւ յԵրուսաղէմ, եւ թուեաց զնոսա ՚ի քսանամենից եւ ՚ի վեր, եւ եգիտ զնոսա երեք հարիւր հազար զօրաւորս, որք ելանէին ՚ի պատերազմ, ունելով նիզակ եւ ասպար։ 6Եւ ՚ի վարձո՛ւ կալաւ յԻսրայէլէ հարիւր հազար զօրաւորս ուժով, հարիւր տաղանտոյ արծաթոյ։ 7Եւ այր ոմն Աստուծոյ ե՛կն առ նա եւ ասէ. Արքա՛յ՝ մի՛ երթիցէ ընդ քեզ զօրդ Իսրայէլի, վասն զի ո՛չ է Տէր ընդ Իսրայէլի, եւ ո՛չ ընդ ամենայն որդիս Եփրեմի. 8եթէ կարծեսցես զօրանալ դոքօք՝՚ի պարտութիւն մատնեսցէ զքեզ Տէր առաջի թշնամեաց քոց. քանզի ՚ի Տեառնէ՛ լինի զօրանալ՝ եւ ՚ի պարտութիւն մատնիլ։ 9Եւ ասէ Ամասիա ցայրն Աստուծոյ. Եւ զի՞նչ արարից զհարիւր տաղանդսն զոր ետու զօրուդ Իսրայէլի։ Եւ ասէ ցնա այրն Աստուծոյ. Գո՛յ Տեառն տա՛լ քեզ առաւելագոյն քան զայն։ 10Եւ որոշեաց Ամասիաս զգունդն որ եկեալ էր առ նա յԵփրեմայ՝ երթա՛լ ՚ի տեղի իւրեանց. եւ բարկացան յոյժ ՚ի վերայ Յուդայ, եւ դարձան ՚ի տեղիս իւրեանց բարկութեամբ եւ ցասմամբ։ 11Եւ Ամասիաս զօրացաւ ա՛ռ զզօրն իւր, եւ գնաց ՚ի հովիտս Աղտիցն. եւ եհար զորդիսն Սէիրայ տասն հազար. 12եւ ա՛յլ եւս տասն հազար գերեցին որդիքն Յուդայ, եւ ածին զնոսա ՚ի գլուխ քարանձաւին եւ գահավէժ առնէին զնոսա ՚ի ծայրից բարձուանդակին, եւ ամենեքեան սատակէին։ 13Եւ որդիք զօրութեանցն զորս դարձոյց Ամասիաս ո՛չ երթալ ընդ իւր ՚ի պատերազմ՝ յարձակեցան ՚ի քաղաքսն Յուդայ, ՚ի Սամարիայ մինչեւ ՚ի Բեթորոն, եւ հարին ՚ի նոցանէ երիս հազարս, եւ առին աւա՛ր բազում։ 14Եւ եղեւ յետ գալոյն Ամասիայ ՚ի հարկանելոյն զԵդոմ, եբե՛ր առ նոսա զաստուածս որդւոցն Սէիրայ, եւ կացոյց զնոսա ի՛ւր յաստուածս. եւ երկի՛ր պագանէր առաջի նոցա, եւ զոհէր ինքն նոցա։ 15Եւ եղեւ բարկութիւն Տեառն ՚ի վրայ Ամասիայ. առաքեաց առ նա մարգարէս՝ եւ ասէ ցնա. Ընդէ՞ր խնդրեցեր դու զաստուածս ժողովրդեանն այնորիկ որք ո՛չ փրկեցին զժողովուրդն իւրեանց ՚ի ձեռաց քոց։ 16Եւ եղեւ ՚ի խօսելն նորա՝ ասէ ցնա. Միթէ խորհրդակի՞ց թագաւորի ետուն զքեզ. զգո՛յշ լեր՝ գուցէ՛ տանջեսցիս։ Եւ լռեաց մարգարէն. եւ ասէ. Գիտե՛մ զի խորհի Տէր ՚ի վերայ քո կործանե՛լ զքեզ. վասն զի արարեր զայդ. եւ ո՛չ անսացեր խրատուս իմում։ 17Եւ խորհեցաւ Ամասիաս՝ առաքեաց առ Յովաս որդի Յովաքազայ որդւոյ Յէուայ՝ առ արքայն Իսրայէլի, եւ ասէ. Ե՛կ եւ երեւեսցո՛ւք երեսօք։ 18Եւ առաքեաց Յովաս արքայ Իսրայէլի առ Ամասիաս արքայ Յուդայ եւ ասէ. Ոքոզն որ ՚ի Լիբանան է՝ յղեաց առ մայրսն Լիբանանու եւ ասէ. Տո՛ւր զդուստր քո ուստեր իմում կնութեան. եւ ահա անցին գազանք անապատին Լիբանանու, եւ եկեալ կոխեցին զամենայն զեկքեան։ 19Ահա հարեր զԵդումէաս. եւ հպարտացուցանէ՞ զքեզ սիրտ քո ծանրութեամբ. նի՛ստ այսուհետեւ ՚ի տան քում, եւ ընդէ՞ր անկանիս դու ՚ի չարութիւն. եւ սատակիցի՛ս դու եւ Յուդաս ընդ քեզ։ 20Եւ ո՛չ լուաւ Ամասիաս. վասն զի ՚ի Տեառնէ եղեւ մատնել զնա ՚ի ձեռս Յովասու՝ յաղագս խնդրելոյն նորա զաստուածսն Եդոմայեցւոց։ 21Եւ ե՛լ Յովաս արքայ Իսրայէլի՝ եւ երեւեցան միմեանց, նա՛ եւ Ամասիաս արքայ Յուդայ՝ ՚ի Բեթսամիւս, որ է Յուդայ։ 22Եւ պարտեցաւ Յուդայ առաջի Իսրայէլի, եւ փախեաւ իւրաքանչիւրոք ՚ի բնակութիւնս իւր։ 23Եւ զԱմասիաս արքայ Յուդայ որդի Յովասու՝ կալաւ Յովաս արքայ Իսրայէլի ՚ի Բեթսամիւս, եւ տարաւ զնա յԵրուսաղէմ. եւ քակեաց ՚ի պարսպէն Երուսաղեմի, ՚ի դրանէն Եփրեմի մինչեւ ՚ի դուռն Անկեանն, երեք հարիւր կանգուն։ 24Եւ զամենայն ոսկի եւ արծաթ, եւ զամենայն սպաս՝ որ գտաւ ՚ի տանն Տեառն, եւ առ Աբդեդովմայ, եւ զգանձս տան թագաւորին, եւ զորդիս խառնակութեանցն ա՛ռ եւ դարձաւ ՚ի Սամարիա։ 25Եւ եկաց Ամասիաս որդի Յովասու արքայ Յուդայ՝ յետ մեռանելոյն Յովասու որդւոյ Յովաքազու արքայի Իսրայէլի, ամս հնգետասան։ 26Եւ մնացեալ բանքն Ամասիայ առաջինք եւ վերջինք. ո՞չ ահա գրեալ են ՚ի գիրս թագաւորացն Իսրայէլի եւ Յուդայ։ 27Եւ ՚ի ժամանակին յորում ՚ի բա՛ց եկաց Ամասիաս ՚ի Տեառնէ, յարեան ՚ի վերայ նորա զօրքն յԵրուսաղէմ, եւ փախեաւ ՚ի Լաքիս. եւ առաքեցին զկնի նորա ՚ի Լաքիս, եւ սպանին զնա անդ։ 28Եւ բարձին զնա ՚ի վերայ ձիոց, եւ թաղեցին զնա ընդ հարս իւր ՚ի քաղաքի Դաւթի։