1Եւ ա՛ռ ամենայն ժողովուրդ երկրին զՈզիաս՝ եւ է՛ր նա ամաց վեշտասանից, եւ թագաւորեցուցին զնա փոխանակ հօրն իւրոյ Ամասիայ։ 2Նա՛ շինեաց զԵղ՚աթ, եւ նա՛ դարձոյց զնա անդրէն ՚ի Յուդայ՝ յետ մեռանելոյն արքային ընդ հարս իւր։ 3Որդի վեշտասան ամաց թագաւորեաց Ոզիաս, եւ յիսուն եւ երկուս ամս թագաւորեաց յԵրուսաղէմ. եւ անուն մօր նորա Յեքեղիա՝ յԵրուսաղեմէ։ 4Եւ արար ուղղութիւն առաջի Տեառն, ըստ ամենայնի զոր արար Ամասիա հայր նորա։ 5Եւ խնդրեաց զՏէր յաւուրս Զաքարիայ իմաստնոյ երկիւղիւ Տեառն. յաւուրս նորա խնդրեաց նա զՏէր, եւ յաջողեաց նմա Տէր։ 6Եւ ել եւ պատերազմեցաւ ընդ այլազգիս, եւ քակեաց զպարիսպն Գեթայ, եւ զպարիսպն Յաբիսայ, եւ զպարիսպն Ազովտայ. եւ շինեաց զքաղաքսն Ազովտայ ՚ի մէջ այլազգեացն։ 7Եւ զօրացոյց զնա Տէր ՚ի վերայ այլազգեացն, եւ ՚ի վերայ Արաբացւոցն որք բնակէին ՚ի վիմին, եւ ՚ի վերայ Մինեցւոցն. 8եւ տային Մինեցիքն ընծայս Ոզիայ. եւ է՛ր անուն նորա մինչեւ ՚ի մուտսն Եգիպտոսի, վասն զի զօրացաւ ՚ի վեր։ 9Եւ շինեաց Ոզիաս զաշտարակսն Երուսաղեմի առ դրան Ձորոյն եւ առ անկիւնսն, եւ զօրացոյց. 10եւ շինեաց աշտարակս յանապատին. եւ փորեաց ջրհորս բազումս, վասն զի անասուն բազո՛ւմ էր նորա ՚ի Սեփեղ՚ա՝ եւ ՚ի դաշտին. եւ այգեգործք ՚ի լերինն, եւ ՚ի Կարմեղ՚ոս. քանզի սիրէր զերկրագործութիւն։ 11Եւ եղեն Ոզիայ զօրք որք առնէին պատերազմ, եւ ելանէին ՚ի մարտ գունդք. եւ թիւն նոցա ՚ի ձեռն Յէէլի դպրապետի, եւ Մասեայ դատաւորի, եւ ՚ի ձեռն Անանիայի փոխանակի արքայի։ 12Ամենայն գունդք ցեղապետիցն զօրաց ՚ի պատերազմին երկու հազար վեցհարիւր։ 13Եւ ընդ նոսա զօր պատերազմօղ, երեք հարիւր հազար, եւ եւթն հազար, եւ հինգ հարիւր. նոքա էին որք առնէին պատերազմ զօրութեամբ մեծաւ. օգնակա՛ն լինելով արքային՝ ՚ի հակառակորդացն։ 14Եւ պատրաստէր նոցա Ոզիաս ամենայն զօրուն, վահանս եւ նիզակս եւ սաղաւարտս եւ զրահս եւ աղեղունս՝ եւ պարսս ՚ի քարինս։ 15Եւ արար յԵրուսաղէմ մենքենայս արուեստից ճարտարութեան՝ լինել ՚ի վերայ պարսպաց, եւ ՚ի վերայ անկեանց, ձգե՛լ նետս եւ քարինս մեծամեծս։ Եւ լսելի՛ եղեւ պատրաստութիւն նորա մինչեւ ՚ի հեռաստան. վասն զի սքանչելի՛ էր նա յօգնել մինչեւ զօրացաւ։ 16Եւ իբրեւ զօրացաւ՝ բարձրացա՛ւ սիրտ նորա առ յապականել, եւ անիրաւեցաւ ՚ի Տէր Աստուած իւր. եւ եմուտ ՚ի տաճարն Տեառն ծխել խունկս ՚ի վերայ սեղանոյ խնկոցն։ 17Եւ եմուտ զհետ նորա Ազարիաս քահանայ, եւ ընդ նմա քահանայքն Տեառն ութսուն, որդիք զօրաւորք. 18կացին ՚ի վերայ Ոզիայ արքայի, եւ ասեն ցնա. Ո՛չ է քո Ոզիաս ծխել խունկս Տեառն, այլ քահանայից որդւոց Ահարոնի սրբեցելոցդ է՝ ծխել զայդ. ե՛լ արտաքս ՚ի սրբութեանց, վասն զի ապստամբեցեր դու ՚ի Տեառնէ, եւ ո՛չ եւս լիցի քեզ այդ ՚ի փառս ՚ի Տեառնէ Աստուծոյ։ 19Եւ սրտմտեցաւ Ոզիաս, եւ ՚ի ձեռին իւրում բուրուառն ծխել զխունկս ՚ի տաճարին. եւ ՚ի բարկանալն նորա քահանայիցն, երեւեցաւ բորոտութիւն ՚ի ճակատն նորա յանդիման քահանայիցն ՚ի տանն Տեառն ՚ի վերայ սեղանոյ խնկոցն։ 20Եւ դարձաւ առ նա քահանայն առաջին, եւ այլ քահանայքն. եւ ահա բորոտեալ էր ճակատն նորա, եւ դադարեցուցին զնա անտի. քանզի եւ ինքն իսկ փութացա՛ւ ելանել զի յանդիմանեաց զնա Տէր։ 21Եւ է՛ր Ոզիաս արքայ բորոտեալ մինչեւ ցօր վախճանի իւրոյ, եւ ՚ի տանն ափուսովթ նստէ՛ր բորոտեալ. վասն զի որոշեցաւ ՚ի տանէն Տեառն. եւ Յովաթամ որդի նորա է՛ր ՚ի վերայ թագաւորութեան նորա՝ դատել զժողովուրդ երկրին։ 22Եւ մնացեալ բանքն Ոզիայ առաջինք եւ վերջինք, գրեալք են յԵսայեայ որդւոյ Ամովսայ մարգարէէ։ 23Եւ ննջեաց Ոզիա ընդ հարս իւր, եւ թաղեցին զնա ընդ հարս նորա ՚ի դաշտի գերեզմանի թագաւորացն. վասն զի ասացին թէ բորո՛տ է։ Եւ թագաւորեաց Յովաթամ որդի նորա փոխանակ նորա։