1Եւ իբրեւ կատարեաց Սողոմոն զաղօթսն, հո՛ւր էջ յերկնից եւ եկեր զողջակէզսն, եւ զզոհսն. եւ փառքն Տեառն լցին զտունն։ 2Եւ ո՛չ եւս կարէին քահանայքն մտանե՛լ ՚ի տուն Տեառն ՚ի ժամանակին յայնմիկ. վասն զի լցին փառքն Տեառն զտունն։ 3Եւ ամենայն որդիքն Իսրայէլի տեսանէին զիջանել հրոյն, եւ զփառսն Տեառն ՚ի վերայ տանն. եւ անկան ՚ի վերայ երեսաց յերկիր ՚ի քարայատակ տեղւոջն, եւ երկի՛ր պագին, եւ օրհնեցին զՏէր. զի բարի՛ է՝ զի յաւիտեա՛ն է ողորմութիւն նորա։ 4Եւ արքայ եւ ամենայն ժողովուրդն զենուին զոհս առաջի Տեառն։ 5Եւ եզեն Սողոմոն զզոհսն, զուարակս քսան եւ երկու հազարս, եւ ոչխարս արօտականս հարիւր քսան հազարս. եւ արար զնաւակատիս տաճարին Աստուծոյ արքայ եւ ամենայն ժողովուրդն։ 6Եւ քահանայքն ըստ պահպանութեանն իւրեանց կացին, եւ Ղեւտացիքն նուագարանօք երգոցն Տեառն, եւ Դաւթայ արքայի. խոստովա՛ն լինել առաջի Տեառն՝ զի յաւիտեան է ողորմութիւն նորա. օրհնութեամբքն Դաւթայ ՚ի ձեռն նոցա. եւ քահանայքն հարկանէին փողս առաջի նոցա. եւ ամենայն Իսրայէլ յո՛տն կայր։ 7Եւ սրբեաց Սողոմոն զմիջոց սրահին՝ որ էր ՚ի տանն Տեառն. վասն զի ա՛նդ արար զողջակէզսն եւ զճարպն փրկութեան. քանզի սեղանն պղնձի զոր արար Սողոմոն ո՛չ կարէր ընդունել զողջակէզսն, եւ զմաննայն, եւ զճարպսն։ 8Եւ արար Սողոմոն զտօնն ՚ի ժամանակին յայնմ աւուրս եւթն. եւ ամենայն Իսրայէլ ընդ նմա, եկեղեցի մե՛ծ յոյժ, ՚ի մտիցն Եմաթայ մինչեւ ՚ի հեղեղատն Եգիպտոսի։ 9Եւ արար յաւուրն ութերորդի ե՛լս. վասն զի զնաւակատիսն արար սեղանոյն զեւթն օր տօնին։ 10Եւ ՚ի քսան եւ երիս ամսոյն եւթներորդի արձակեաց զժողովուրդն ՚ի խորանս իւրեանց ուրախութեամբ եւ բարի սրտիւ, յամենայն բարութիւնսն զոր արար Տէր Դաւթի՝ եւ Սողոմոնի, եւ ժողովրդեան իւրում Իսրայէլի։ 11Եւ կատարեա՛ց Սողոմոն զտունն Տեառն, եւ զտունն արքայի, եւ զամենայն ինչ զոր կամեցաւ անձն Սողոմոնի առնե՛լ ՚ի տանն Տեառն եւ ՚ի տան իւրում, յաջողեցա՛ւ։

12Եւ երեւեցա՛ւ Աստուած Սողոմոնի ՚ի գիշերին յայնմիկ, եւ ասէ ցնա. Լուա՛յ աղօթից քոց. ընտրեցի՛ զտեղիդ զայդ ինձ ՚ի տուն զոհից։ 13Եթէ արգելից զերկինս, եւ ո՛չ լինիցի անձրեւ. եւ եթէ պատուիրեցից մարախոյ ուտել զփայտ. եւ եթէ առաքեցից մա՛հ ՚ի ժողովուրդ իմ. 14եւ եթէ ամաչեսցէ ժողովուրդ իմ յորոյ կոչեցեալ է անուն իմ ՚ի վերայ նոցա. եւ յաղօ՛թս կացցեն եւ խնդրեսցեն զերեսս իմ, եւ դարձցին ՚ի ճանապարհաց իւրեանց չարաց. եւ ես լուա՛յց յերկնից, եւ քաւի՛չ եղէց նոցա՝ եւ բժշկեցից զերկիր նոցա։ 15Եւ այժմ աչք իմ եղիցին բա՛ց, եւ ականջք իմ առ ՚ի լսել զաղօթս ՚ի տեղւոջս յայսմ։ 16Եւ արդ՝ ահա ընտրեցի՛ զտունս զայս, եւ սրբեցի՛ զսա առ ՚ի լինել անուան իմոյ ա՛ստ յաւիտեան. եւ եղիցի՛ն աչք իմ եւ սիրտ ա՛ստ զամենայն աւուրս։ 17Եւ դու՝ եթէ գնասցես առաջի իմ իբրեւ զԴաւիթ հայր քո, եւ արասցես ըստ ամենայնի զոր ինչ պատուիրեցի քեզ. զհրամանս իմ եւ զիրաւունս իմ պահեսցես. 18կանգնեցից զաթոռ թագաւորութեան քոյ, որպէս ուխտեցի ընդ Դաւթի հօր քոյ եւ ասացի. Ո՛չ բարձցի քո այր առաջնորդ յԻսրայէլէ։ 19Ապա թէ դարձջիք դուք՝ եւ թողջիք զհրամանս իմ, եւ զպատուիրանս իմ զորս ետու առաջի իմ. եւ երթայցէք պաշտիցէք զաստուածս օտարս, եւ երկի՛ր պագանիցէք նոցա. 20բարձի՛ց զձեզ յերկրէս զոր ետու ձեզ, եւ զտունս զայս զոր սրբեցի անուան իմոյ, ՚ի բա՛ց դարձուցից յերեսաց իմոց, եւ տա՛ց զսա յառակ եւ ՚ի պատմութիւն յամենայն ազգս. 21զտունս զայս զբարձր. եւ ամենայն որ անցանիցէ առ սովաւ՝ զարմասցի՛ եւ ասասցէ. Ընդէ՞ր արար Տէր երկրիս այսմ, եւ տանս այսմիկ։ 22Եւ ասասցեն. Վասն զի թողին զՏէր Աստուած հարցն իւրեանց՝ որ եհան զնոսա յերկրէն Եգիպտոսի. եւ ընկալան զաստուածս օտարս, երկի՛ր պագին նոցա եւ ծառայեցին նոցա. յաղագս ա՛յնորիկ ած ՚ի վերայ դոցա զամենայն չարիսդ զայդոսիկ։