1Արդ պարծե՛լ ինչ պարտ իցէ. այլ օգնէ ինչ ո՛չ։ Բայց եկից ՚ի տեսի՛լս եւ յայտնութի՛ւնս Տեառն։ 2Գիտե՛մ այր մի ՚ի Քրիստոս յառա՛ջ քան զչորեքտասան ամ. եթէ մարմնով՝ ո՛չ գիտեմ, եւ եթէ առա՛նց մարմնոյ՝ ո՛չ գիտեմ, Աստուած գիտէ. յափշտակեա՛լ զայնպիսին մինչեւ յերրո՛րդ երկնից։ 3Եւ գիտե՛մ զայնպիսի այր. եթէ մարմնով՝ եւ եթէ առա՛նց մարմնոյ՝ ո՛չ գիտեմ. Աստուած գիտէ, 4զի յափշտակեցաւ ՚ի դրա՛խտն. եւ լուաւ բա՛նս անճառս, զոր ո՛չ է պարտ մարդոյ խօսել։ 5Վասն այնպիսւո՛յն պարծեցայց. այլ վասն անձին ինչ ո՛չ պարծեցայց. բա՛յց եթէ ՚ի տկարութիւնս։ 6Զի եթէ եւ կամիցի՛մ պարծել, ո՛չ եղէց անզգամ, քանզի զարդա՛րն ասեմ. այլ անխայեմ, գուցէ՛ ոք համարիցի՛ յիս աւելի, քան զոր տեսանիցէ՛ յիս՝ կամ լսիցէ՛ յինէն։ 7Եւ զի մի՛ առաւելութեամբ յայտնութեանցն հպարտացայց, տուա՛ւ ինձ խա՛յթ մարմնոյ, հրեշտակ Սատա՛ն՝ կռփել զիս. զի մի՛ հպարտացայց։ 8Եւ վասն այնորիկ երի՛ցս անգամ աղաչեցի զՏէր՝ զի ՚ի բա՛ց արասցէ յինէն. 9եւ ասէ ցիս. Շա՛տ են քեզ շնորհք իմ, զի զօրութիւն իմ ՚ի տկարութեա՛ն կատարի։ Եւ արդ՝ լա՛ւ եւս լիցի՛ ինձ պարծել ՚ի տկարութիւնս, զի բնակեսցէ՛ յիս զօրութիւնն Քրիստոսի։ 10Վասն որոյ հաճեա՛լ եմ ընդ տկարութիւնս, ընդ թշնամա՛նս, ընդ վի՛շտս, ընդ հալածա՛նս, եւ ընդ նեղութի՛ւնս վասն Քրիստոսի. զի յորժամ տկարանամ, յա՛յն ժամ զօրանամ։ 11Եղէ անզգամ, քանզի դո՛ւք ստիպեցէք. զի ինձ պարտ էր ՚ի ձէնջ վկայութիւն առնուլ, թէ ոչի՛նչ պակաս գտայ քան զլա՛ւ առաքեալսն. զի թէպէտ եւ ես ոչինչ եմ. 12սակայն նշանք առաքելո՛յ գործեցան ՚ի ձեզ, ամենայն համբերութեամբ, նշանօք եւ արուեստիւք՝ եւ զօրութեամբք։ 13Եւ արդ զի՞նչ իցէ, որո՞վ պակաս գտայք քան զայլ եկեղեցիս. բայց եթէ այնու, զի ես զձեզ ո՛չ ձանձրացուցի. շնորհեցէ՛ք ինձ զվնասդ զայդ։ 14Ահաւասիկ այս երիցս անգամ պատրաստեալ եմ գալ առ ձեզ. եւ ձեզ բեռն ինչ ո՛չ եղէց. զի ո՛չ խնդրեմ ինչ զձեր, այլ զձե՛զ. քանզի ո՛չ պարտին որդիք հարց գանձել, այլ հարք որդւո՛ց։ 15Բայց ես մտադիւրութեա՛մբ ծախեցից եւ ծախեցայց վասն անձանց ձերոց. զի թէպէտ եւ յառաւել սիրոյն զձեզ սակաւ սիրիցեմ։ 16Այլ գրեթէ ե՛ս ո՛չինչ ծանրացայ ձեզ. այլ քանզի խորագէ՛տ էի, խելօ՛ք կալայ զձեզ։ 17Մի թէ որովք առաքեցին առ ձեզ, նոքօ՛ք ինչ ագահեցի ՚ի ձէնջ։ 18Աղաչեցի զՏիտոս՝ եւ առաքեցի ընդ նմա զեղբայրն. մի թէ ագահեա՞ց ինչ զձեր Տիտոս. ոչ նովի՞ն ոգւով գնացաք. ոչ նովի՞ն շաւղօք շրջեցաք։ 19Դարձեալ՝ համարիցիք եթէ յողո՛ք անկեալ ինչ ձեզ աղերսիցե՞մք. առաջի Աստուծոյ ՚ի Քրիստոս խօսիմք, զի ամենայն ինչ սի՛րելիք վասն ձերո՛յ շինութեան է։ 20Այլ երկնչիմ, գուցէ՛ եկեալ՝ ո՛չ որպիսիս կամիցիմն գտանիցե՛մ զձեզ. եւ ես՝ գտանիցի՛մ ձեզ՝ որպէս եւ դո՛ւք ո՛չ կամիցիք։ Գուցէ դարձեալ՝ հե՛ռ, նախանձ, սրտմտութիւնք, գրգռութիւնք, չարախօսութիւնք, քսութիւնք, հպարտութիւնք, ամբարտաւանութիւնք, խռովութիւնք։ 21Գուցէ դարձեալ յորժամ գայցեմ՝ նկո՛ւն ինչ առնիցէ զիս Աստուած իմ առ ձեզ. եւ սո՛ւգ առնուցում վասն բազմաց յառաջագոյն մեղուցելոց, եւ ո՛չ ապաշխարելոց՝ ՚ի վերայ պղծութեան, եւ պոռնկութեան, եւ գիջութեան՝ զոր գործեցին։